Γενικώς η δημοκρατία έχει διαδικασίες και χρονοτριβή. Κατ’ απαίτηση όμως των πολιτών που ψηφίζουν.
Διατυπώνονται μόνο νεφελώδεις καταγγελίες του στυλ «ναι μεν υπάρχουν ΜΚΟ που επιτελούν έργο, αλλά υπάρχουν και οι “άλλες” (το πιάσατε το υπονοούμενο;) και χρέος της πολιτείας είναι να ξεκαθαρίσει το τοπίο».
Η κυβέρνηση αντί να ενισχύει τον λαϊκισμό εκείνων που φιλοτεχνούν το σκιάχτρο των ΜΚΟ, ας ασχοληθεί με τα υπόλοιπα, που είναι και η δουλειά της, όπως ο γρήγορος έλεγχος των αιτήσεων ασύλου και οι επαναπροωθήσεις όσων δεν το δικαιούνται.
Xειροκροτείται σήμερα ο κ. Νότης Μηταράκης, που «έβαλε χαλινό στις ανεξέλεγκτες ΜΚΟ» κι αύριο να βρίζουν όλοι την κυβέρνηση γιατί δεν έγινε τίποτε.
Πριν 20 χρόνια οι αξίες ακινήτων και τα ενοίκια έπεφταν ραγδαίως και –παρά το γεγονός ότι ζούσαμε σε σοσιαλιστικούς καιρούς– δεν βρέθηκε ούτε ένας υπουργός να παρέμβει στην αγορά για να θεσπίσει το ελάχιστο εγγυημένο ενοίκιο.
Ελέω του αχταρμά με τα προσωπικά δεδομένα, ένα δικαστήριο καλείται να απαντήσει στην ερώτηση του αγενούς και παρανομήσαντος οδηγού: «Και τι σε νοιάζει εσένα;».
Η βραχεία ιστορία του ιού 2019-nCoV δείχνει ότι οι τεχνολογίες, που κάνουν φθηνές τις μεταφορές πληροφοριών, κεφαλαίων, ανθρώπων, παγκοσμιοποιούν την ανθρωπότητα, είτε μας αρέσει, είτε όχι, είτε για καλό, είτε για κακό.
Αυτό το καρακατσουλιό με τις σιδερένιες κατασκευές της πυρκαγιάς, οι θολές ζελατίνες, που οι αγρότες ντρέπονται να κρεμάσουν στα θερμοκήπιά τους, δεν έχουν καμιά θέση σε μια πόλη που φιλοδοξεί να γίνει διαμαντόπετρα στης γης το δαχτυλίδι.
Πως ένα θέμα ποδοσφαίρου έγινε κυρίαρχο θέμα πολιτικής αντιπαράθεσης…
Having a reaction to such an event would be strange in any other country. But in the case of Greece, the strange thing was that the criticism of it was largely subdued.
Το κεντρικό κράτος, που διακόσια χρόνια τώρα δεν κατάφερε να κάνει διοίκηση της προκοπής για τον εαυτό του, έχει άποψη για τις αυτοδιοικήσεις των άλλων.
Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.
Φοροαπαλλαγές για πλούσιους και υψηλές αμυντικές δαπάνες είναι χαρακτηριστικό όλων των Ρεπουμπλικανών προέδρων. Συν διόγκωση του χρέους, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα.
Οι «συμφωνίες κυρίων» μεταξύ κυβέρνησης-επιχειρηματιών είναι επί της ουσίας ομολογία ανυπαρξίας αγοράς.
Ωραίοι είναι οι χάρτες «Πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς», αλλά σε τι χρησιμεύουν, πέρα από το να εικονογραφούν τα δελτία ειδήσεων;
Δεν χρειάζεται κανένας πρωθυπουργός για να διορθώνονται τα «σφάλματα» της επιστήμης ή των σχολικών βιβλίων.
Στην Ελλάδα για να παραμείνουν ή να διαγραφούν φοιτητές χρειάζεται νόμος και οι συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Τα μη ελεγχόμενα από το υπουργείο ΑΕΙ, για κάθε λεπτομέρεια της λειτουργίας τους, θα έχουν την ευελιξία να προσλάβουν καλύτερους καθηγητές, να προσελκύσουν καλύτερους φοιτητές, να δελεάσουν χορηγούς.
Και άλλα...
Money
Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;
Tech & Innovation
Η Αλ Κάιντα νίκησε. Οχι επί του πεδίου, αλλά κατόρθωσε να κάνει τον δυτικό κόσμο… άλλο κόσμο.
Editor's Picks
Είναι απορίας άξιον γιατί κάνει κόμμα ο κ. Σαμαράς, αφού μπορεί να σύρει τη Νέα Δημοκρατία στον προηγούμενο αιώνα με μια απλή δήλωσή του.
Ζούμε στη χώρα όπου η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών θεωρείται συνήθης και από πολλούς αναγκαία.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
