Η κυβέρνηση ευτυχώς ανταποκρίνεται με επάρκεια στη διπλή κρίση που ζούμε και οι αντιπολιτευτικές κορώνες που ακούγονται δεν ξεπερνούν τα όρια του λογικού.

The situation has reached a point where there are no great solutions anymore. There are only bad solutions and even worse ones. 

Ο νέος ιός είναι αποκαλυπτικός της ανευθυνότητας με την οποία ακόμη και θρησκευτικοί φορείς αντιμετωπίζουν την πραγματικότητα.

Αντί να σεβόμαστε το πρόσωπο που εκφέρει λόγο (δεν το προπηλακίζουμε, δεν το δικάζουμε, δεν το υβρίζουμε κ.λπ.) δηλώνουμε ότι «όλες οι απόψεις είναι σεβαστές», είτε είναι σοβαρές είτε απλές μπούρδες.

Δεν υπάρχουν άριστες λύσεις. Υπάρχουν κακές και χειρότερες. Χείριστες δε όλων είναι εκείνες που αρνούνται την πραγματικότητα.

Η κυβέρνηση έχει πολλή δουλειά για να αποκρούσει την ιδιόμορφη εισβολή που εξαπέλυσε ο Ερντογάν. Τα πήγε θαυμάσια. Ο Εβρος άντεξε. Η Ελλάδα να δούμε πόσο θα ανεχθεί αυτό το φασιστικό ξέσπασμα.

Στην Ελλάδα οι σπέκουλες δεν είναι κεντρικώς σχεδιασμένες, αλλά γίνονται με βάση τις εντυπώσεις.

Αυτό που με μεγάλο κόστος κατανοήσαμε για την οικονομία, δεν έγινε κανόνας για την επίλυση προβλημάτων που δημιουργεί η κακούργα πραγματικότητα.

Η σχέση κράτους – κοινωνικής ασφάλισης είναι περίπου όπως οι σχέσεις συγγενών που συμπήζουν μια ομόρρυθμη εταιρεία.

Αυτό που τώρα λέει ο κ. Τσίπρας είναι ότι οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έσπασαν μεν την κακή παράδοση του πολιτικού συστήματος (να αλλάζει κάθε κυβέρνηση μόλις αναλαμβάνει τη δημόσια διοίκηση), αλλά θα το διορθώσει τη «δεύτερη φορά Αριστερά».