Με την υπάρχουσα Εθνική Στατιστική Υπηρεσία δεν ξέρουμε ούτε τι παράγουμε, ούτε πόσοι παράγουν, ούτε τι δαπανάμε, ούτε πού το δαπανάμε.

Κάποιες Αρχές, που κάποτε ήταν (διά νόμου) Ανεξάρτητες τώρα διορίζονται από το Υπουργικό Συμβούλιο και κάποιες (που λόγω Συντάγματος παραμένουν Ανεξάρτητες) τώρα παύουν να είναι Αρχές.

Τα κόμματα είναι εκφράσεις της κοινωνίας. Οφείλουν να έχουν γυναίκες στα ψηφοδέλτιά τους, αλλά αυτό δεν μπορεί να επιβληθεί νομοθετικά.

Οι Α.Α. είναι διπλά χρήσιμες. Και στους πολίτες (τους οποίους προστατεύει από τις υπερβολές του μεγάλου κράτους), αλλά και στους πολιτικούς. Οι τελευταίοι δεν γίνονται απλώς τίμιοι. Φαίνονται και τίμιοι.

Οι θεσμικές εγγυήσεις της εσωτερικής δημοκρατικής οργάνωσης και λειτουργίας των κομμάτων δεν μπορούν να υπάρξουν.

Φημολογείται ότι ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος είναι έξυπνος άνθρωπος. Στην πραγματικότητα, είναι σαγηνευτικός στην τηλεόραση.

Κατά μία θεωρία, οι λαοί αγαπούν τόσο πολύ την αριστερά, ώστε ψηφίζουν δεξιά

Παρά τα όποια αρνητικά παρουσίασε η εκλογή αρχηγού στο ΠΑΣΟΚ, η διαδικασία είναι κέρδος για το πολιτικό σύστημα συνολικά. Στο τελματωμένο πολιτικό σκηνικό, επιτέλους, κάτι νέο δοκιμάζεται.

Ξεχάσαμε, πως χειριστήκαμε το νεομακεδονικό, και γι’ αυτό δεν μαθαίνουμε πως πρέπει να αντιμετωπίζουμε κάθε νέα πρόκληση.

Αν ο κ. Κακλαμάνης είχε κάνει την Αθήνα Παρίσι, τότε θα ανησυχούσαμε μην έχουμε προβλήματα σαν αυτά που έχει το Παρίσι….

Το βασικότερο πρόβλημα που ανέδειξε η Εθνική Συνδιάσκεψη του ΠΑΣΟΚ ήταν η περίτεχνη ποινικοποίηση του αυτονόητου. Περίσσεψαν οι αναλύσεις που έγιναν για μια λέξη και έλειψαν οι αναλύσεις για διάφορα μεγάλα ζητήματα.

Στα χρόνια του εκσυγχρονισμού οι κοινωνικές δαπάνες ανέβηκαν ραγδαία. Απλώς δεν έπιασαν τόπο.

O ΛΑΟΣ δεν ζει πολιτικά με τις δικές του απόψεις. Τρέφεται από τα κουφάρια των «ψηφοθηραμάτων» που άφησαν πίσω τους, σαν χόρτασαν οι κατεστημένες πολιτικές δυνάμεις.

Ελάχιστοι Ελληνες γνωρίζουν το χρονικό της μεγαλύτερης μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο σφαγής σε ευρωπαϊκό έδαφος.

H διαχειριστική ανεπάρκεια των κ.κ. Kαραμανλή και Παπανδρέου μετατοπίζει τον ιδεολογικό άξονα της ελληνικής κοινωνίας στις απλοϊκές, λαϊκιστικές πεποιθήσεις του παρελθόντος.

Οταν η πολιτική χαράσσεται χωρίς ιδεολογική ρότα, είναι επικίνδυνο να προκύψουν διαφωνίες από το πουθενά και να κηρυχτούν εκλογές για το τίποτα.

Δυστυχώς στη χώρα μας για μια ακόμη φορά οδεύουμε σε ένα διάλογο για το ασφαλιστικό χωρίς στοιχεία.

Η κυβέρνηση δυστυχώς ανοίγει και το κορυφαίο θέμα του ασφαλιστικού μόνο για επικοινωνιακούς σκοπούς. Θέλει απλώς να δείξει ότι κάτι κάνει.

Η ασφαλιστική μεταρρύθμιση απαιτεί τη σύμπραξη των κοινωνικών εταίρων. Και η σύμπραξη θέλει καλούς λογαριασμούς. Ας ξεκινήσουν από αυτούς λοιπόν…

Σε αντίθεση με την αμερικανική, η ελληνική Δικαιοσύνη δεν ασχολήθηκε επί της ουσίας με το μεγάλο πρόβλημα του ντόπινγκ.