Το κλείσιμο του ματιού σε οικοπεδοφάγους και κατόχους αυθαιρέτων έγινε. Για να επιβεβαιωθεί το παλαιό ρητό, που λέει ότι κανένα κόμμα δεν έχασε επενδύοντας σε γη και ακίνητα.
Το βασικό πρόβλημα -που δυστυχώς πνίγεται στις υστερίες- για τα σχολικά βιβλία είναι ότι καίγονται στο τέλος της χρονιάς.
Όσοι κραύγαζαν για την υποψήφια νομάρχη του ΠΑΣΟΚ κ. Γκιούλμπαεζ Καραχασάν τώρα σιωπούν παρά το γεγονός ότι ο υποψήφιος της ΝΔ στο Νομό Ξάνθης κ. Ορχάν Χατζή Ιμπραήμ αυτοπροσδιορίστηκε Τούρκος. Καλά κάνουν…
Μπορεί να μην υπάρχουν άριστες επιλογές, μπορεί να μην υπάρχουν καν καλές. Από τις «κακές» όμως σίγουρα υπάρχουν και χειρότερες. Αυτές δεν πρέπει επ’ ουδενί να επιβραβευθούν με την αποχή.
Σε πολύπλοκα συστήματα ένα μικρό ελάττωμα μπορεί να δημιουργήσει σωρευτικά πολύ μεγάλα προβλήματα.
Οι δύο τύποι ευθυνών της κυβέρνησης για την μεγάλη καταστροφή του καλοκαιριού.
Τελικά για την κυβέρνηση ισχύει αυτό που κάποτε ειπώθηκε για τον Ρίτσαρντ Νίξον: Αν δύο λάθη δεν φτιάχνουν κάτι σωστό δοκίμασε τα τρία.
Η προκήρυξη αυτών των εκλογών ενόχλησε. Οπως συμβαίνει και με την κάθοδο στις εκλογές του μέχρι προχθές αρχηγού ΓΕΕΘΑ, η κυβέρνηση εμφανίζεται τόσο σίγουρη για τον εαυτό της ώστε σαρκάζει ακόμη και τα προσχήματα.
Είναι χειρότερο από σεξιστικό το νέο φυλλάδιο για τις γυναίκες οδηγούς που κυκλοφόρησε το υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών. Είναι πρόχειρο.
Τι πρέπει να περιμένει ο πολίτης από την κυβέρνηση της 17ης Σεπτεμβρίου που δεν περίμενε από την κυβέρνηση της 15ης Σεπτεμβρίου;
Η συζήτηση όμως καθαυτή ανέδειξε την ιδεολογική ήττα ενός μέρους της Αριστεράς. Το γεγονός ότι η συζήτηση έγινε στο πεδίο του εθνικού -εκείνου που κάποτε ήταν χωράφι της Ακροδεξιάς- δείχνει ότι η σταλινογενής Αριστερά εξέπνευσε ιδεολογικά.
Το πρόβλημα με τους δικούς μας υπουργούς είναι ότι ασχολούνται με όλα, με αποτέλεσμα τελικά να μην καταφέρνουν τίποτε.
Ποτέ στην ιστορία δεν πρέπει να συζητήθηκε περισσότερο η ημερομηνία των εκλογών, για μια αναμέτρηση μάλιστα το αποτέλεσμα της οποίας όλοι θεωρούν δεδομένο.
Προς δόξαν της επανίδρυσης του κράτους αποκτάμε ακόμη μια υπηρεσία που θα επισημαίνει τα προβλήματα στο δάσος, ενώ δεν έχουμε λεφτά να τα διορθώσουμε.
O δικομματισμός θα βασιλεύει όσο το κράτος παραμένει μεγάλο, όσο το πρώτο κόμμα θα μπορεί να «διευθετεί υποθέσεις» μικρές και μεγάλες της πλειονότητας των πολιτών.
Στον ασπρόμαυρο κόσμο του λαϊκισμού, το δίλημμα «τι Πλαστήρας, τι Παπάγος» είναι υπαρκτό.
Το πρόβλημα είναι πως το πολιτικό τοπίο μοιάζει πλέον με μαγική εικόνα, η οποία αντιστρέφει τους κανόνες της λογικής.
Στο παράδειγμα της Πυροσβεστικής δεν υπάρχει κομματικοποίηση με όρους 1981. Δεν έχουμε έφοδο «γαλανοφρουρών» για να υπηρετηθεί μια κάποια πολιτική ατζέντα. Εχουμε παρέες που εποφθαλμιούν τη νομή της κρατικής εξουσίας.
Οι Ανεξάρτητες Αρχές που παλιά διοριζόταν με αυξημένες πλειοψηφίες της Βουλής, τώρα διορίζονται από το υπουργικό συμβούλιο.
Το «δείγμα των χιλίων ατόμων στις δημοσκοπήσεις», το οποίο θα είναι υποχρεωτικό δια νόμου στις δημοσκοπήσεις, θα αποτελέσει τη νέα σταθερά γέλιου στον κλάδο της στατιστικής.
