Το μεγαλύτερο πρόβλημα του λαϊκισμού είναι ότι πνίγει την πολιτική στον ηθικό χυλό που παράγει.

Οι νόμοι ψηφίζονται αυστηροί, για να δημιουργήσουν ντόρο, εφαρμόζονται μερικές μέρες, για να παίξουν στα κανάλια και μετά καταστρατηγούνται.

Υπάρχει μια μόνιμη πρακτική των ράθυμων γραφειοκρατιών. Κάθε φορά που εμφανίζεται μια απειλή οι πολίτες κάτι χάνουν.

H πεντακομματική Βουλή είναι το σύμπτωμα ευρύτερων κοινωνικών μεταβολών και η θρυαλλίδα για μεγαλύτερες πολιτικές αλλαγές

Πολλοί θα καταψηφίσουν τη Νέα Δημοκρατία, όχι για τα ομόλογα ή για τις υποκλοπές, αλλά γιατί η καθημερινότητα χειροτερεύει.

Ο λαϊκισμός διαπιστώνει τα προβλήματα αλλά ποτέ δεν προτείνει λύσεις. Απλώς δείχνει ενόχους.

Ενώ δεν εφαρμόζουμε τους υπάρχοντες νόμους, η κυβέρνηση φτιάχνει άλλους νόμους, που όλοι ξέρουν ότι δεν θα εφαρμοστούν, έτσι για να ξορκίσουμε την κακή δημοσιότητα που προκαλεί η μη εφαρμογή της κειμένης νομοθεσίας.

Ενώ στα τηλεπαράθυρα βρίζονται για την «ορθή» διδασκαλία της ιστορίας ένας στους τρεις νέους δηλώνει ότι αδιαφορεί συνολικά για την ιστορία.

Το υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης υπήρξε ένα αντίδωρο της κεντρικής κυβέρνησης στη Θεσσαλονίκη και δεν έχει λόγο ύπαρξης.

Οι ιεράρχες χρησιμοποιούν την ελληνική ιστορία για να δείξουν στην κυβέρνηση ποιος κάνει κουμάντο στον τόπο.

Ντροπή αποτελούν όσα τηλεοπτικά ακολούθησαν την ήττα με 1-4 της Εθνικής μας με την αντίστοιχη ομάδα της Τουρκίας.

Oποια ανάγνωση κι αν κάνει κανείς στην εξέγερση των υπόδουλων, το 1821 είναι ένα κομβικό σημείο στην παγκόσμια ιστορία.

Έχουμε ένα ιδεολογικό μοντέλο που καταρρέει (με μεγάλο θόρυβο… στα ΜΜΕ) ενώ δεν εμφανίστηκε εναλλακτική κοσμοθεωρία για να το αντικαταστήσει.

Το αμερικανικό δεσμωτήριο περικλείεται από μια μεγαλύτερη φυλακή. Η Κούβα στενάζει υπό την δικτατορία του Φιντέλ Κάστρο.

Μύθους συμβολικούς ή πραγματικούς εμπεριείχαν και εμπεριέχουν όλες οι ιστορίες του κόσμου. Αλλά δεν τους κάνουν σημαία…

Αλήθεια! Χρειάζεται νέα εποπτική αρχή για να μην αγοράζει ένα ταμείο, σαν το ΤΕΑΔΥ, ομόλογα των 100 ευρώ προς 106 ευρώ;

Για πρώτη φορά στην ιστορία, οι εργαζόμενοι στο δημόσιο τομέα ξεπέρασαν πέρυσι το 1.000.000 άτομα.

Οι επιτροπές του Δημοσίου αποτελούν άλλοθι αδράνειας για τον κρατικό μηχανισμό, κι ένα καλό αποκούμπι στην περίπτωση σκανδάλων.

Μετά τα απανωτά ψεύδη, ένα είναι σίγουρο: αν η Αστυνομία ανακοινώσει ότι «η γη κινείται», οι δημοσιογράφοι θα πρέπει να το ελέγξουν.

Κάποιοι τρίβουν τα χέρια τους με την παραβατικότητα των νέων. Θεωρούν ότι έτσι «ριζοσπαστικοποιείται η νεολαία».