Ήταν χρήσιμη η υπέρβαση που έκανε ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης το 2019, επιλέγοντας την κ. Κατερίνα Σακελλαροπούλου, αλλά τώρα ήταν αναγκαία.

Η διαφορά των μπαχαλάκηδων με τον βουλευτή της Νίκης κ. Νίκο Παπαδόπουλο είναι το μέγεθος των θρυμματισμένων κρυστάλλων.

Η συγκάλυψη είναι ποινικό αδίκημα, ενώ η εργαλειοποίηση ανήκει στη σφαίρα των ηθικώς καταδικαστέων προθέσεων.

Υπάρχει ανισορροπία δυνατοτήτων (χρήμα, ανθρώπους, μηχανισμούς κ.ά.) που έχει η εκάστοτε κυβέρνηση, σε σχέση με τα κόμματα της αντιπολίτευσης.

Ο πόλεμος ποτέ δεν υπήρξε στόχος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αντιθέτως, γεννήθηκε και συνεχίστηκε ως «πρότζεκτ ειρήνης».

Το επιτυχές κουκούλωμα των υποκλοπών δημιούργησε την ψευδαίσθηση (και συνεπακολούθως την αλαζονεία) στην κυβέρνηση ότι θα μπορούσε να διαχειριστεί με τον ίδιο τρόπο ένα θεσμικό σκάνδαλο και ένα δυστύχημα με 57 νεκρούς.

Ο ποινικός λαϊκισμός, που πέντε χρόνια τώρα καλλιεργεί η κυβέρνηση, είναι αχόρταγος. Ο πληθωρισμός των ποινών είναι σαν το κατοχικό χρήμα· πρέπει να τυπώνεις διαρκώς περισσότερο για να τα φέρνεις βόλτα.

Η κυβέρνηση συνεχίζει το ίδιο βιολί των μικρών συγκαλύψεων· τώρα, των προηγούμενων ψευδών της. Ακόμη και με συνωμοσιολογίες.

Οι όψιμοι φιλελεύθεροι (ακροδεξιοί και μη) «δεν θέλουν λιγότερη λογοκρισία, θέλουν τη δική τους λογοκρισία…».

Οι συνωμοσιολόγοι βρίσκουν μισόλογα και παράγουν χοντράδες. Παίρνουν ό,τι περισσεύει από τις μισές αλήθειες που λένε οι θεσμικοί παράγοντες, με πρώτη την κυβέρνηση, και πλέκουν ολόκληρες θεωρίες.

Οι μισές αλήθειες και τα ολόκληρα ψεύδη είναι η κεντρική γραμμή της κυβέρνησης, μια τακτική που βαθαίνει τον λάκκο στον οποίο σήμερα βρίσκεται.

Είναι άλλο η πολιτική κριτική και η πιθανή απόδοση ποινικών ευθυνών για το μπάζωμα στα Τέμπη χωρίς να ακολουθηθούν πρωτόκολλα και άδεια της Δικαιοσύνης και άλλο η ιαχή περί «δολοφονίας 57 ανθρώπων».

Για το ναυάγιο της Πύλου απουσιάζουν από το πόρισμα τα ηχητικά του λιμενικού για τις τρεις κρίσιμες ώρες.

Ηταν βλακώδης η ενέργεια του Ρουβίκωνα με εσάνς φασισμού. Στο σαβουάρ-βιβρ της Δημοκρατίας, τα σπίτια και οι οικογένειες των πολιτικών μένουν εκτός διαμάχης.

Αν αν υπήρχε μια «one-night-συγκάλυψη» στο Μάτι, για λόγους «επικοινωνιακής αντιμετώπισης, αλλά ενδεχομένως, ναι, και συγκάλυψης ευθυνών», όπως έλεγε ο Κυρ. Μητσοτάκης, γιατί να μην υπάρχει και για τα Τέμπη;

Η υπερβάλλουσα επικοινωνία στο τέλος γίνεται μπούμερανγκ και επιστρέφει σαν θεωρίες συνωμοσίας.

Αναγνώστηκαν στην ολομέλεια οι δικογραφίες που δεν είχαν ποινικό ενδιαφέρον, εξ ου και δεν κινήθηκαν οι διαδικασίες, αλλά δεν κοινοποιήθηκαν τα συμπληρωματικά έγγραφα, που εμπεριείχαν ονόματα υπουργών και απαιτούν περαιτέρω ανάκριση.

Νέα επίθεση εξαπολύει η κυβέρνηση σε ανεξάρτητους θεσμούς. Είδαμε τη χυδαία επίθεση κατά της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών. Βλέπουμε τώρα την επίθεση στον Συνήγορο του Πολίτη.

Προκαλεί αλγεινή εντύπωση η ανακοίνωση του υπουργείου Ναυτιλίας ότι το πόρισμα του Συνηγόρου του Πολίτη σχετικώς με το ναυάγιο της Πύλου.

Ο αρμόδιος υφυπουργός Μεταφορών προανήγγειλε «τη συγκοινωνιακή αστυνομία, ένα σώμα ειδικών φρουρών, το οποίο θα έχει αρμοδιότητα σε συγκεκριμένα σημεία».