Οι συνωμοσιολόγοι βρίσκουν μισόλογα και παράγουν χοντράδες. Παίρνουν ό,τι περισσεύει από τις μισές αλήθειες που λένε οι θεσμικοί παράγοντες, με πρώτη την κυβέρνηση, και πλέκουν ολόκληρες θεωρίες.
Οι μισές αλήθειες και τα ολόκληρα ψεύδη είναι η κεντρική γραμμή της κυβέρνησης, μια τακτική που βαθαίνει τον λάκκο στον οποίο σήμερα βρίσκεται.
Είναι άλλο η πολιτική κριτική και η πιθανή απόδοση ποινικών ευθυνών για το μπάζωμα στα Τέμπη χωρίς να ακολουθηθούν πρωτόκολλα και άδεια της Δικαιοσύνης και άλλο η ιαχή περί «δολοφονίας 57 ανθρώπων».
Για το ναυάγιο της Πύλου απουσιάζουν από το πόρισμα τα ηχητικά του λιμενικού για τις τρεις κρίσιμες ώρες.
Ηταν βλακώδης η ενέργεια του Ρουβίκωνα με εσάνς φασισμού. Στο σαβουάρ-βιβρ της Δημοκρατίας, τα σπίτια και οι οικογένειες των πολιτικών μένουν εκτός διαμάχης.
Αν αν υπήρχε μια «one-night-συγκάλυψη» στο Μάτι, για λόγους «επικοινωνιακής αντιμετώπισης, αλλά ενδεχομένως, ναι, και συγκάλυψης ευθυνών», όπως έλεγε ο Κυρ. Μητσοτάκης, γιατί να μην υπάρχει και για τα Τέμπη;
Η υπερβάλλουσα επικοινωνία στο τέλος γίνεται μπούμερανγκ και επιστρέφει σαν θεωρίες συνωμοσίας.
Αναγνώστηκαν στην ολομέλεια οι δικογραφίες που δεν είχαν ποινικό ενδιαφέρον, εξ ου και δεν κινήθηκαν οι διαδικασίες, αλλά δεν κοινοποιήθηκαν τα συμπληρωματικά έγγραφα, που εμπεριείχαν ονόματα υπουργών και απαιτούν περαιτέρω ανάκριση.
Νέα επίθεση εξαπολύει η κυβέρνηση σε ανεξάρτητους θεσμούς. Είδαμε τη χυδαία επίθεση κατά της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών. Βλέπουμε τώρα την επίθεση στον Συνήγορο του Πολίτη.
Προκαλεί αλγεινή εντύπωση η ανακοίνωση του υπουργείου Ναυτιλίας ότι το πόρισμα του Συνηγόρου του Πολίτη σχετικώς με το ναυάγιο της Πύλου.
Ο αρμόδιος υφυπουργός Μεταφορών προανήγγειλε «τη συγκοινωνιακή αστυνομία, ένα σώμα ειδικών φρουρών, το οποίο θα έχει αρμοδιότητα σε συγκεκριμένα σημεία».
Πέρα από τη θεωρία περί απόκρυψης στοιχείων στα Τέμπη υπάρχει και μια πιο ρωμαίικη εξήγηση, που βασίζεται σε δύο ασθένειες της «επιτελικής κυβέρνησης».
Η κατηγορηματική φιλολογία πως «δεν υπήρχε τίποτα ύποπτο στην εμπορική αμαξοστοιχία» μπορεί να ωφέλησε πιθανούς λαθρεμπόρους εμπρηστικών υλών, αλλά δεν σκεφθήκαμε, δεν μελετήσαμε, δεν διορθώσαμε το σύστημα των εμπορευματικών μεταφορών.
Για να έχουμε τις ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις της περασμένης εβδομάδας, δεν χρειάστηκαν ύβρεις και κραυγές. Δεν σηκώθηκαν κρεμάλες στην πλατεία Συντάγματος.
Eίναι άδικη η κατηγορία ότι η κυβέρνηση δεν θέλει να κλείσει γρήγορα η υπόθεση των Τεμπών. Η απολύτως ελεγχόμενη κοινοβουλευτική της πλειοψηφία έβγαλε τσάτρα πάτρα ένα πόρισμα, που έλεγε ότι για όλα φταίει η «συστημική αποτυχία».
Δεν υπάρχουν θεσμικά αντίβαρα και επειδή δυνητικώς η κυβέρνηση μπορεί να κάνει τα πάντα (ή να αποκρύψει τα πάντα), όλοι είναι σίγουροι ότι το κάνει.
Το πιο εντυπωσιακό πράγμα με τους λαϊκιστές είναι το ύφος τους όταν κερδίζουν εκλογές και οι υποσχέσεις τους ότι με ένα διάταγμα και ένα άρθρο θα δαμάσουν όλα τα δυσεπίλυτα προβλήματα του κόσμου.
Οι περισσότεροι, μάλλον, είδαν την «Πρώτη Φορά» κάτι σαν αγορά λαχείου, με την ελπίδα ότι θα πιάσουν τουλάχιστον τον λήγοντα.
Καλά έκανε η αντιπολίτευση και υπερψήφισε τον κ. Νικήτα Κακλαμάνη. Αρκεί αυτή η συναίνεση της αντιπολίτευσης να μη γίνει επιχείρημα για την υπεράσπιση μη συναινετικών επιλογών της κυβερνητικής πλειοψηφίας.
Το πρακτικό πνεύμα ήταν ένας από τους λόγους που έκανε μεγάλη την Αμερική. Αυτό σταδιακά άρχισε να εκλείπει, κάτι που φαίνεται στην εξέλιξη της ορκωμοσίας των προέδρων της.
