Η κυβέρνηση έδειξε… αποφασιστικότητα! Αντί να εφαρμόσει τον νόμο, εξέδωσε τελεσίγραφο.

Εκλογές έρχονται, εξ ου και η νέα παράσταση «αυστηροποίησης» για το μεταναστευτικό. Ο βασικός καημός του πρωθυπουργού είναι τα ακροδεξιά του κόμματος, αφού προς τα αριστερά «έχει δεμένο τον γάιδαρό του».

Πως γίνεται όλοι αυτοί «οι «αδίστακτοι κακοποιοί, οι Τούρκοι μαφιόζοι της συμμορίας Ντάλτον κ.λπ. κ.λπ. κ.λπ.» να έχουν πάρει πολιτικό άσυλο;

Η προκαταρκτική, κάνει αυτό που λέει το όνομά της: ελέγχει αν υπάρχει αδίκημα και τι σόι αδίκημα είναι αυτό. Με δεδομένο ότι η Βουλή σε περιπτώσεις υπουργών φοράει τη δικαστική τήβεννο, οφείλουμε να αναρωτηθούμε: «Τι θα έκανε στη θέση της ένας δικαστής;»

Το επιτελικό κράτος –που διακρίνει δυσλειτουργίες ακόμη και στην Τροχαία Χανίων- δεν μπορεί να μην αναρωτήθηκε πώς γίνεται από τα 6,8 εκατ., που λάμβαναν το 2018 για εκτάσεις βόσκησης οι κτηνοτρόφοι της Κρήτης, να απορροφούν 30,2 εκατ. το 2020;

Αδειες που έχουν εκδοθεί για οικοδομές που χρηματοδοτούνται από το Ταμείο Ανάκαμψης ισχύουν, ασχέτως αν δεν έχουν ξεκινήσει εργασίες, όπως ρητώς αποφάσισε το ΣτΕ.

Ανάμεσα στο πολλά και σημαντικά ο κ. Μητσοτάκης είπε και κάποιες ημιαλήθειες.

Οι εγκληματίες κατά της ανθρωπότητας δεν έχουν πατρίδα, ούτε θρήσκευμα, αλλά έχουν ιδεολογία.

Τελικώς ούτε ο κ. Μπελέρης αποφυλακίστηκε πριν εκτίσει την ποινή του ούτε δήμαρχος Χειμάρρας ορκίστηκε, ενώ έμειναν κούφιες οι απειλές της Ελλάδας.

Ο στόχος της κυβέρνησης σχετικώς με την γνωμάτευση για τα Τέμπη δεν ήταν η αλήθεια, αλλά η κυριαρχία στο πεδίο των πρώτων εντυπώσεων. Τα κατάφερε μια χαρά!

Κάθε άνθρωπος είναι πολυσύνθετη προσωπικότητα, που δεν χωράει στις αδρές διαχωριστικές γραμμές που φτιάχνουμε.

Οι «ρητορικές εξάρσεις» του Αμερικανού προέδρου δεν είναι μόνο για γέλια.

Πόσο περισσότερους ανθρώπους, πόσο περισσότερα μέσα μεταφοράς, πόσο περισσότερες δομές εστίασης, άθλησης, αναψυχής κ.ά. μπορεί ακόμη να αντέξει η Αττική;

Χρειάστηκαν δύο χρόνια, συγκεντρώσεις εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών, συν διαβρωτικές για τη Δημοκρατία θεωρίες για να δεχθεί την έστω κουτσή προανακριτική για τον κ. Κώστα Καραμανλή και τον κ. Χρήστο Σπίρτζη.

Ρηγματώσεις, πλημμύρες συνέβαιναν πάντα, αλλά σε μέρη που δεν ένοιαζαν κανέναν. Τώρα, παντού υπάρχει κάποιος οικισμός, μερικά εξοχικά, αγροκτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις και μελίσσια και ανεμογεννήτριες στα κορφοβούνια.

Δεν ξέρουμε ποιος κάνει τι στον δημόσιο βίο· υπάρχουν άνθρωποι που το πρωί είναι βουλευτές και το βράδυ λένε τον καιρό στα κανάλια.

Δεν υπάρχει κάποια συστηματική μελέτη που να δείχνει πόσα κρούσματα διαφθοράς εμφανίζονται κατ’ έτος στο κεντρικό κράτος και πόσα στην Αυτοδιοίκηση.

Ο ΕΟΔΑΣΑΑΜ δεν απαξιώνεται από την αντιπολίτευση που τον καταψήφισε διότι τον ήθελε ανεξάρτητη από την κυβέρνηση Αρχή, αλλά από την ίδια την κυβέρνηση που τον έστησε και τον στελέχωσε.

Μία από τις «ψευδοαλήθειες» που κυκλοφορούν, είναι η δήλωση του κ. Νίκου Ανδρουλάκη «δεν έχω εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη».

Αυτοί που γκρινιάζουν περισσότερο για την δίωξη της Μαρί Λεπέν είναι συνήθως οι ακροδεξιοί «αντισυστημικοί», αυτοί που φωνασκούν περισσότερο για την ατιμωρησία των (δικών μας) πολιτικών.