Δεν χρειάζονται τανκς για να εμποδιστεί η βούληση της πλειοψηφίας να αναδείξει τους αιρετούς της. Μπορεί να το κάνει και ο όχλος.
Η εξωτερική πολιτική, όλων των κρατών (και πολύ περισσότερο των μεγάλων) χαράσσεται στον μακρύ χρόνο και οι αλλαγές των κυβερνήσεων την επηρεάζουν, αλλά μόνο σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις δημιουργούν στροφές 180 μοιρών.
Tο Κολέγιο των Εκλεκτόρων φτιάχτηκε ακριβώς για να μη γίνει πρόεδρος κάποιος σαν τον Τραμπ.
Για πρώτη φορά Πρόεδρος που βρίσκεται σε θέση, την οποία οι Αμερικανοί θεωρούν ιερή, αμφισβήτησε την εκλογική διαδικασία.
Υπάρχουν ξεχασμένες στατιστικές που δείχνουν ότι οι «μαύρες ζωές δεν μετρούν» ακόμη και αν δεν βρεθούν μπροστά στην κάννη του όπλου ενός σερίφη.
Η επέμβαση στρατιωτικών δυνάμεων στο εσωτερικό των ΗΠΑ είναι ακανθώδες ζήτημα επί 2,5 αιώνες…
Το σύνθημα «No justice, no peace» δεν είναι απειλή, είναι πραγματικότητα. Καμιά κοινωνία χωρίς δικαιοσύνη δεν μπορεί να είναι ειρηνική…
Oι ψηφοφόροι δεν μπορούν να κρυφτούν πίσω από τις επιλογές άλλων, δεν μπορούν να καταραστούν τη μοίρα, τις συναστρίες και το κακό συναπάντημα.
Περί τις 30.000 νεκρούς μετρούν μέχρι στιγμής οι ΗΠΑ. Η επιδημία ήταν αναπόφευκτη, αλλά οι ηγεσίες τού πλανήτη μετρήθηκαν.
Παρ’ όλα αυτά, ο βαθμός αποδοχής του Ντόναλντ Τραμπ παραμένει υψηλός στο εκλογικό σώμα των ΗΠΑ.
Η μετατόπιση στον τρόπο σκέψης που εμφανίστηκε τη δεκαετία του 1960 και κυριαρχεί έκτοτε.
Το δύσκολο μονοπάτι της απαξίωσης των χυδαίων ιδεών και πρακτικών μαζί με τη δουλειά από τα κάτω για τη διδαχή ανθρωπισμού, της ανεκτικότητας στο διαφορετικό, της Δημοκρατίας είναι το μόνο που έχουμε…
Πώς αφιονίστηκε λοιπόν τόσο πολύ ένα κομμάτι της Αμερικής ώστε να εμπιστεύεται περισσότερο τον Τραμπ από τα μάτια του;
Οι λαϊκιστές, είναι παντού οι ίδιοι και απλώς η Ελλάδα προηγήθηκε στην εμφάνιση κάποιων φαινομένων.
Τα αυτονόητα είπε ο Μπαράκ Ομπάμα στην Αθήνα. Γι’ αυτό ήταν και επαναστατικά.
Το καλό είναι πως η Ιστορία κινείται αργά. Το κακό είναι πως είναι πολύ βαριά…
Και μετά θα συνεχίσουν τις δουλειές τους, σίγουροι ότι τίποτε δεν θα αλλάξει, ότι η Δημοκρατία (και κατά συνέπεια η ψήφος τους) δεν μετράει.
Κάνει τα πράγματα λιανά για την Νεμπράσκα, αλλά η πραγματικότητα πάντα εκδικείται.
«Οι επιχειρήσεις άρχισαν να κατανοούν ότι το κράτος μπορεί να γίνει εργαλείο ανταγωνισμού και ότι τα κέρδη από μια καλή ρύθμιση είναι μεγαλύτερα από τα κέρδη του ανταγωνισμού στην αγορά».
Η Δημοκρατία, δεν φυτεύεται. Φύεται όταν ωριμάζουν οι συνθήκες…
