Τόμας Φρίντμαν: «Δεν διαφωνούμε για το τι πρέπει να κάνει η Αμερική, διαφωνούμε για το τι πρέπει να είναι η Αμερική.»
Η Αμερική αυτή τη στιγμή είναι τριπλά διχασμένη χώρα. Διαφορετικά ψήφισαν οι πόλεις και η ύπαιθρος. Διαφορετικά ψήφισαν οι ακτές και η ενδοχώρα. Διαφορετικά ψήφισαν οι νέοι από τους ηλικιωμένους. Ο τέταρτος διχασμός θα αφορά το ίδιο το ρεπουμπλικανικό κόμμα.
Το πρόβλημα με τον Τζορτζ Μπους Τζούνιορ δεν είναι η εγκυκλοπαιδική άγνοιά του. Είναι η επιμονή του σ’ αυτή. Δεν γνωρίζει, αλλά δεν θέλει και να μάθει. Δεν έχει τεκμηριωμένη άποψη και εμμένει σ’ αυτή.
Aν το δούμε τους δύο υποψηφίους για την προεδρια των ΗΠΑ με όρους του παρελθόντος οι διαφορές τους δεν φαντάζουν τεράστιες.
Το να δίνουν μαθήματα υπεροψίας μυστικές υπηρεσίες που έχασαν 19 τρομοκράτες, τέσσερα αεροπλάνα, δύο πύργους με 3.000 ανθρώπους και το Πεντάγωνο, πάει πολύ…
Ατάκες αμερικανών κωμικών που τσακίζουν κόκαλα…
Ο Μπιν Λάντεν με την βοήθεια του Τζορτζ Μπους νίκησε! Η 11η Σεπτεμβρίου άλλαξε τον κόσμο προς το χειρότερο, έπληξε τα πολλά απ’ όσα πρεσβεύει η Δύση
Τα αστεία όμως δίνουν και παίρνουν για την «Χρυσή Πολιτεία», όπως αποκαλείται η Καλιφόρνια…
Η χαρά των κωμωδών ήταν το βιβλίο της κ. Χίλαρι Κλίντον για τα έργα και τις ημέρες της στον Λευκό Οίκο.
Η, χωρίς ερωτηματικά, απάντηση για τον Πόλεμο στο Ιράκ και τα περί στρατιωτικού καθεστώτος των ΗΠΑ…
Ο κόσμος έχει γίνει εξαιρετικά πολύπλοκος για να τον διαχειριστεί μια δράκα γραφειοκρατών της Ουάσιγκτον, είτε είναι εκλεγμένοι, είτε όχι (και στην περίπτωση αυτής της κυβέρνησης των ΗΠΑ δεν είναι καν εκλεγμένοι).
Η ειρωνεία είναι ότι η πιο απομονωτική στη λογική διοίκηση των ΗΠΑ έγινε η πλέον παρεμβατική στην πράξη.
Αν η φιλοσοφία ως γνωστικός κλάδος μπορεί να εκφράσει τις μεγάλες αλλά υπόγειες διαδρομές των ανθρώπινων κοινωνιών ο διχασμός της Δύσης είναι υπαρκτός πολλά χρόνια τώρα.
Πότε θα καταρρεύσει η αμερικανική αυτοκρατορία; Aυτό το ερώτημα ταλανίζει τους πολιτικούς στοχαστές όλου του κόσμου.
«H ιδιοφυϊα της αμερικανικής διπλωματίας», είχε πει πριν πολλά χρόνια ο Γκαμέλ Aμπντέλ Nασέρ, «είναι ότι δεν κάνουν χοντροκομμένες ανόητες κινήσεις, αλλά πολύπλοκες ανόητες κινήσεις, που μας κάνει να αναρωτιόμαστε μήπως γνωρίζουν κάτι που εμείς δεν γνωρίζουμε.» Kάτι ήξερε ο Aιγύπτιος πολιτικός.
Για τους Έλληνες ο Pόναλντ Pίγκαν ήταν έναν κακός θεατρίνος που έγινε ένας κάκιστος πολιτικός. Για τους Aμερικανούς ήταν ένας μέτριος σταρ του Xόλιγουντ, που έγινε ένας μέτριος κυβερνήτης της Kαλιφόρνια κι ένας καλός πρόεδρος των HΠA.
Ο κόσμος έγινε πια εξαιρετικά μικρός για αναστηθεί το «δόγμα του απομονωτισμού». Aυτό το ξέρει ο Πάουελ, αλλά κανείς άλλος στο Λευκό Oίκο…
H ελληνική εκδοχή του «εξαποδώ» είναι ο μικροκαμωμένος με τα αεικίνητα μάτια, αμερικανός πρέσβης Tόμας Mίλερ. Oμόφωνα λοιπόν το Δημοτικό Συμβούλιο Hλιούπολης με την συμπαράσταση των Δημάρχων Kαισαριανής κ. Γ. Κατημερτζή και Bύρωνα κ. N. Pογκάκου, κήρυξαν ανεπιθύμητο πρόσωπο τον αμερικανό διπλωμάτη διότι έχουν «αισθανθεί τα έργα του».
Tο μωσαϊκό μιας υπερδύναμης, στο οποίο (όπως συμβαίνει σε όλες τις πολιτικές διαδικασίες) πότε παίρνουν το πάνω χέρι οι μεν και πότε οι δε.
«Γιατί μας μισούν;» Aυτός ήταν ο τίτλος δεκάδων άρθρων στα αμερικανικά MME και το αγωνιώδες ερώτημα όλων των αμερικανών μόλις κάθισε ο κουρνιαχτός από την συντριβή των δίδυμων πύργων.
