Το να λέει κάποιος ότι «Η Ευρώπη, έτσι ή αλλιώς» είναι σαν να λέει ότι «το σύμπαν συνωμοτεί για κάποιον σκοπό».
«Η υπουργός Πολιτισμού αποκάλεσε με θράσος τους ανάπηρους και εμποδιζόμενους συμπολίτες μας “ανθρώπους με προβλήματα”….»
The Greek political class kept the wheel steadily pointing West, even after the change of government of 1967, which was the most anti-Western period in our history.
Είναι εντυπωσιακό ότι ένα κόμμα που γεννήθηκε πριν από 46 χρόνια και έχει τιμωρηθεί από τους εκλογείς τέσσερις φορές μέσα σε μία δεκαετία, γίνεται βασικό θέμα συζήτησης σε ένα κατεξοχήν νεανικό μέσο όπως είναι το Twitter.
Δεν υπάρχουν στο τζόκερ μαγικοί αριθμοί, ούτε στη ζωή μαγικές λύσεις. Δεν υπάρχει καν μαγικός κανόνας πώς θα πρέπει να λειτουργούν όλα τα ΑΕΙ, όλα τα δημοτικά σχολεία, όλα τα γυμνάσια και τα λύκεια, ασχέτως αν τον ανακαλύπτουν κάθε χρόνο στο Μαρούσι.
«Ολοκληρωμένα συστήματα προστασίας» δεν υπάρχουν πουθενά στον κόσμο, ούτε καν στις ΗΠΑ που τυπώνουν στα προϊόντα οδηγίες πώς ανοίγουμε τη σοκολάτα χωρίς να κοπούμε από το περιτύλιγμα.
Αν εξαιρέσουμε τις μάσκες, τίποτε δεν αλλάζει στην σχολική χρονιά…
Οι γκρίζες περιοχές αδιαφάνειας είναι εύφορες για θεωρίες συνωμοσίας.
O μεγαλύτερος κίνδυνος για τους πολιτικούς δεν είναι αυτά που δείχνουν, αλλά αυτά που γράφουν. Τα social media είναι γεννήτριες παρεξηγήσεων.
Η ελληνική πολιτική τάξη κράτησε σταθερό τιμόνι προς τη Δύση, ακόμη και αμέσως μετά τη μεταπολίτευση, δηλαδή την πιο αντιδυτική περίοδο της χώρας.
Το δικαίωμα κάποιου να ομιλεί δεν συνεπάγεται την υποχρέωσή μας να τον κάνουμε παρέα.
Κόμμα που μεγάλωσε τόσο ξαφνικά και μάλιστα σε περιβάλλον («Αγανακτισμένοι», ΑΝΕΛ, Πράττω κ.λπ.) που δεν είναι ό,τι καλύτερο για παιδιά.
Εχουν δίκιο όσοι λένε ότι η Ιστορία διδάσκει. Αλλά μόνο αν δεν την πάρουμε τοις μετρητοίς…
Just as there can be no society without individuals, social responsibility can be nothing more than the sum of individual behaviors.
Ακόμη και αν υπάρχουν κοιτάσματα που κάποιοι φαντάζονται κι αν στο Αιγαίο οριοθετηθεί η υφαλοκρηπίδα κατά τον πλέον δίκαιο για τα ελληνικά συμφέροντα τρόπο, είμαστε σίγουροι ότι θέλουμε αντλίες απέναντι από τη Σαντορίνη;
T.S. Eliot: «Πού είναι η σοφία που χάσαμε στη γνώση; Πού είναι η γνώση που χάσαμε στην πληροφορία;»
Αν το εμβόλιο, σύμφωνα με τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι «ανύπαρκτο», τι τους νοιάζει ποιος (δεν) θα το πληρώσει;
Είναι δύσκολη η αντιμετώπιση της πανδημίας. Εκτός από τον ιό, που είναι άγνωστος, δεν έχουμε προηγούμενη εμπειρία για να εκτιμηθεί η αποτελεσματικότητα των μέτρων.
Στις επόμενες γενιές θα κληροδοτήσουμε περί τα 400 δισ. ευρώ χρέος και τοπία. Πολλά τοπία…
Καθημερινώς διαβάζουμε για το ένζυμο τάδε που αλληλεπιδρά με την πρωτεΐνη δείνα, για αντισώματα που πότε δουλεύουν κι άλλοτε αργούν. Με άλλα λόγια, καθημερινώς δημιουργούνται ελπίδες και καθημερινώς διαψεύδονται.
