Η αλήθεια είναι ότι δεν γίναμε σοφότεροι από το ντιμπέιτ. Δυστυχώς, η σοφία δεν εδρεύει στην τηλεόραση.

It should be noted that at the end of the day, a country with such a trade balance needs a lot of money to be able to repay its creditors.

Η χώρα που ξεσηκωνόταν για ψύλλου πήδημα –πολλάκις επινοημένο– τώρα απλώς αδιαφορεί για καραμπινάτες παραβιάσεις πολιτικών δικαιωμάτων· βλέπε υποκλοπές κ.λπ.

Γιατί είναι «παράλογο κι ανήθικο [να] κόβουν 20.000 παιδιά από την τριτοβάθμια εκπαίδευση», όπως είπε τις προάλλες ο κ. Τσίπρας, και δεν είναι «παράλογο κι ανήθικο» να κόβει ο ίδιος εκατοντάδες από τα ψηφοδέλτια;

Ενα τέτοιο σύστημα παράλληλων και χωρίς εχέγγυα συναλλαγών δουλεύει μόνο τον καλό καιρό κι επομένως η «Δήμητρα» μάλλον πρέπει να μετονομαστεί σε Περσεφόνη.

Όταν ένα πρόβλημα για την ελευθερία του Τύπου μπαίνει στο κομματικό μαγγανοπήγαδο απλώς ανακυκλώνεται.

Αυτά που «έγιναν και δεν λέγονται» από τον ΣΥΡΙΖΑ είναι ο τρόπος που «βγήκαμε από τα μνημόνια», κατά πως καμαρώνει.

Ο «νατουραλιζέ ομογενής» μάλλον πρόκειται για κάποια «εξυπνάδα», από τις πολλές που διακινούνται στο Διαδίκτυο.

Στα debates, ποιος είναι ο προσκαλών και ποιος ο προσκεκλημένος; Το ερώτημα έχει να κάνει με το ποιος ορίζει τους κανόνες του παιγνιδιού.

Με σοσιαλισμό τα βάζουμε, με νεοφιλελευθερισμό τα βγάζουμε, τι έχουν τα έρμα τα εισοδήματα των εργαζομένων και φορολογούνται τόσο πολύ;