Σάββατο, 10 Οκτωβρίου, 2026

«Ναι, κάποτε βλέπαμε τη “17 Νοέμβρη” ως κοινωνική πρωτοπορία, μα κάναμε λάθος μεγάλο. Ήμασταν νέοι και είχαμε ψευδαισθήσεις. Τώρα αποκτήσαμε λογική…»

Η ιστορία της κλοπής οπλισμού από το στρατόπεδο αναδεικνύει τις χρόνιες παθογένειες του δημόσιου τομέα στη χώρα. Είτε η 17,είτε η 18 είτε η 48 Νοέμβρη είναι υπεύθυνη για την κλοπή του οπλισμού, το γεγονός και μόνο ότι μπορούν σχετικά εύκολα να αποκτήσουν κάποιοι δεκαεπτά…

Απ’ όσα γνωρίζουμε για τη μέχρι σήμερα αιματηρή διαδρομή των 27 χρόνων της τρομοκρατίας στην Ελλάδα, οι μόνοι που σπίλωσαν τον αντιδικτατορικό αγώνα ήσαν οι ίδιοι οι τρομοκράτες χρησιμοποιώντας ως σημαία την ημερομηνία ορόσημο «17 Νοέμβρη».

Το άγχος περί ενοχοποίησης της Αριστεράς είναι μια πολύ βολική σοφιστεία που αποτρέπει την ελληνική κοινωνία να συζητήσει τις ιδεολογικές ευθύνες της Αριστεράς απέναντι στο αίμα που χύθηκε όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Πατώντας στον δικαιολογημένο τρόμο που δημιούργησε η επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου, το ακροδεξιό λόμπι που κυβερνά σήμερα τις ΗΠΑ έφτιαξε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης όπου μέσα κρατείται άγνωστος αριθμός υπόπτων αγνώστων στοιχείων.

Το σκάνδαλο δεν είναι οι συνθήκες κράτησης των κατηγορούμενων για συμμετοχή στη «17 Νοέμβρη». Το μεγάλο σκάνδαλο είναι οι συνθήκες διαβίωσης των υπόλοιπων κρατούμενων στις φυλακές

Γιατί λοιπόν δεν σεβόμαστε τα κείμενα του πρωθυπουργού, ενώ δημοσιεύουμε αυτούσια τα κείμενα φονιάδων; Γιατί δεν ισχύει στην περίπτωση της (πραγματικής ή μη – δεν έχει σημασία) 17Ν ό,τι ισχύει στην περίπτωση των υπόλοιπων επιστολογράφων μια εφημερίδας;

Τελικά δεν θα μείνουν και πολλά πράγματα όρθια, μόλις κατακάτσει ο κουρνιαχτός αυτής της πολύκροτης υπόθεσης. Τα σενάρια, τα υπονοούμενα, η λάσπη εξακοντίζεται από δεξιά κι αριστερά με τέτοια συχνότητα που δεν αφήνουν τίποτε ανέγγιχτο στο διάβα τους.

Το σκεπτικό που διατρέχει το νεφέλωμα του ΠΑΣΟΚικού εθνικο-αριστερισμού, το οποίο δεν αρκείται στην κριτική των πράξεων της Πολιτείας, αλλά αποφασίζει να την υποκαταστήσει ή τουλάχιστον να αποδώσει δικαιοσύνη εκεί που πιστεύει ότι οι θεσμοί δεν θέλουν ή δεν μπορούν.

Το κεντρικό κράτος, που διακόσια χρόνια τώρα δεν κατάφερε να κάνει διοίκηση της προκοπής για τον εαυτό του, έχει άποψη για τις αυτοδιοικήσεις των άλλων.

Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.

Η κυβέρνηση που αρνείται σθεναρώς την «ταξινόμηση των φόνων» με βάση το φύλο, ανακοίνωσε τις προάλλες την «ταξινόμηση των απατών» αναλόγως της ηλικίας.

Και άλλα...

Money

Tech & Innovation

Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;

Διάβασε Περισσότερα

Editor's Picks

«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.

Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.