Υπάρχει μια περίεργη σιωπή περί τα Θεία κάθε θρησκείας. Ακόμη και από εκείνους που θεωρούν τις θρησκείες ιδεολογίες σαν όλες τις άλλες, δηλαδή από τους άθεους.
Οι διαδικασίες ασφαλείας έχουν να κάνουν με το «απίθανο», που κάποια στιγμή γίνεται πραγματικό. Αυτό ελάχιστοι το κατανοούν και απ’ ό,τι φαίνεται το αυτό ισχύει και στις Αρχές Ασφαλείας…
Το τρομακτικό στην υπόθεση των υποκλοπών, δεν είναι ότι κάποιοι επιχείρησαν να κρυφακούσουν τον πρωθυπουργό και το μισό υπουργικό συμβούλιο. Πρέπει να μας ανησυχήσει το γεγονός ότι το κατάφεραν και η Ελληνική Πολιτεία το έμαθε τυχαία…
Από όσα είδαμε στην τηλεόραση η επιχείρηση του Λιμενικού για τη σύλληψη των ληστών ήταν θεαματική. Η επιτυχία όμως πού βρίσκεται;
Οι εχέφρονες κάθε πολιτικού χώρου οφείλουν να καταδικάσουν απερίφραστα κάθε μορφή φυσικής βίας. Όποιον σκοπό κι αν διακηρύσσουν ότι έχουν εκείνοι που ασκούν τη βία.
Οι περισσότεροι επικεφαλής των ΔΕΚΟ δεν κρίνονται ανά διετία. Πρέπει να κρίνονται καθημερινά από την τιμή της μετοχής της επιχείρησης που διοικούν.
Το επικοινωνιακό πρόβλημα της κεντροαριστεράς είναι το παράδοξο της Δημοκρατίας. Όπως, συμβαίνει με την Δημοκρατία (όσο βαθαίνει και πλαταίνει, τόσο περισσότεροι παίκτες συμμετέχουν, τόσο πιο σύνθετη γίνεται η διαδικασία λήψης αποφάσεων, άρα είναι και πιο ευάλωτη σε απλοποιητικούς λαϊκισμούς), έτσι και η πρόταση της κεντροαριστεράς…
Το «όφις» του κακού φταίει για την εξέλιξη του Κυπριακού. Αλλά αν για το κακό παρελθόν φταίει μόνο αυτό και καθόλου εμείς τότε πρέπει να αποχαιρετήσουμε κάθε ελπίδα για το μέλλον.
Το πολιτικό κλίμα μοιάζει πιο ασταθές από τον καιρό. Τα χιόνια διαδέχονται τις λιακάδες με επιταχυνόμενο ρυθμό. Ζούμε ένα ιδιότυπο φαινόμενο του θερμοκηπίου στην πολιτική.
Είναι εκπληκτικό αλλά κάθε Έλλην δημοσιογράφος ξεχωριστά έχει άποψη επί παντός και η ελληνική δημοσιογραφία στο σύνολό της για τίποτε.
Το κεντρικό κράτος, που διακόσια χρόνια τώρα δεν κατάφερε να κάνει διοίκηση της προκοπής για τον εαυτό του, έχει άποψη για τις αυτοδιοικήσεις των άλλων.
Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.
Φοροαπαλλαγές για πλούσιους και υψηλές αμυντικές δαπάνες είναι χαρακτηριστικό όλων των Ρεπουμπλικανών προέδρων. Συν διόγκωση του χρέους, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα.
Οι «συμφωνίες κυρίων» μεταξύ κυβέρνησης-επιχειρηματιών είναι επί της ουσίας ομολογία ανυπαρξίας αγοράς.
Ωραίοι είναι οι χάρτες «Πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς», αλλά σε τι χρησιμεύουν, πέρα από το να εικονογραφούν τα δελτία ειδήσεων;
Δεν χρειάζεται κανένας πρωθυπουργός για να διορθώνονται τα «σφάλματα» της επιστήμης ή των σχολικών βιβλίων.
Στην Ελλάδα για να παραμείνουν ή να διαγραφούν φοιτητές χρειάζεται νόμος και οι συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Τα μη ελεγχόμενα από το υπουργείο ΑΕΙ, για κάθε λεπτομέρεια της λειτουργίας τους, θα έχουν την ευελιξία να προσλάβουν καλύτερους καθηγητές, να προσελκύσουν καλύτερους φοιτητές, να δελεάσουν χορηγούς.
Και άλλα...
Money
Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;
Tech & Innovation
Η Αλ Κάιντα νίκησε. Οχι επί του πεδίου, αλλά κατόρθωσε να κάνει τον δυτικό κόσμο… άλλο κόσμο.
Editor's Picks
Είναι απορίας άξιον γιατί κάνει κόμμα ο κ. Σαμαράς, αφού μπορεί να σύρει τη Νέα Δημοκρατία στον προηγούμενο αιώνα με μια απλή δήλωσή του.
Ζούμε στη χώρα όπου η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών θεωρείται συνήθης και από πολλούς αναγκαία.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
