Υπέρ της απομόνωσης κατρακυλούν οι ημεδαποί, τον ανοιχτό κόσμο προκρίνουν όσοι κατά κανόνα ξέρουν λίγα παραπάνω γράμματα και εξ ορισμού έζησαν περισσότερα πράγματα κι έχουν παραστάσεις.

Το σύστημα των τριών πυλώνων κοινωνικής ασφάλισης δεν το εφάρμοσε πρώτος ο Πινοσέτ, αλλά υπήρχε και υπάρχει σε ολόκληρο τον κόσμο.

Δεν ξέρουμε τι είναι χειρότερο. Να ψεύδεται ένας πρωθυπουργός για τους αριθμούς –οι οποίοι πρέπει είναι κοινός τόπος στον δημόσιο διάλογο– ή να μην αντιλαμβάνεται σε ποιο οικονομικό περιβάλλον πρέπει να λειτουργήσει;

Δεν είναι ντροπή να δουλέψει κάποια ως καθαρίστρια, αλλά –μην τρελαθούμε κιόλας!– δεν αποτελεί και κάποια τιμή, όπως δεν είναι τιμή η άσκηση οποιουδήποτε επαγγέλματος.

Ο νόμος έχει μόνο σκοπό την τρομοκράτηση όσων δημοσιεύουν.

Ένας νόμος εφαρμόζεται πότε έτσι πότε αλλιώς. Αλλοτε «θολώνουν» οι φωτογραφίες των θυτών και άλλοτε των θυμάτων.

Αυτό που προκύπτει από τις πανευρωπαϊκές έρευνες αναγνωσιμότητας είναι πως οι Ελληνες μάλλον ντρέπονται που δεν διαβάζουν, γι’ αυτό δηλώνουν πρωταθλητές στην αγάπη τους για το βιβλίο.

O πειθήνιος στα κελεύσματα της προϊστάμενης αρχής κ. Γαβρόγλου συνέρραψε διάφορες σκέψεις σε ένα δήθεν πρόγραμμα που θα επιτρέψει στον πρωθυπουργό να ψευσθεί ότι κατήργησε τις Πανελλαδικές Εξετάσεις.

Μια ημικρατική εταιρία ρυπαίνει. Το αρμοδιο όργανο του κράτους βάζει πρόστιμο αλλά οι υπουργοί το σβήνουν με το αιτιολογικό ότι δεν ευθύνεται η εταιρία, αλλά το … κράτος.

Οι συσσωρευμένες παθογένειες κάνουν τη «στραβή» πιο εύκολη, πιο πιθανή, πιο συχνή. Η ποιότητα του πολιτικού προσωπικού αυξάνει τρομαχτικά τις πιθανότητες να μεταμορφωθεί η «στραβή» σε καταστροφή.