Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για τη νομοθέτηση με λαϊκή πρωτοβουλία, που αποδέχθηκε η κυβέρνηση, μπορεί να μπολιάσει την αντιπροσωπευτική Δημοκρατία. 

«Ξοδεύουμε 2,6 δισ. επιδοτώντας ζημιογόνες κρατικές επιχειρήσεις χωρίς να γίνει καμία συζήτηση, καμία ανάλυση κόστους-οφέλους».

The twin refugee and immigration crisis is a major challenge and those in positions of responsibility need to explain to citizens just how difficult a challenge it is.

Tα προβλήματα παραμένουν, οι «λύσεις» τους επαναλαμβάνονται χωρίς αποτέλεσμα κι όλοι έχουμε να γράφουμε και να ξαναγράφουμε για διορισμούς και ρουσφέτια στο αχανές κεντρικό ελληνικό κράτος.

Θεωρούν κάποιοι –ειδικώς αυτοί που ανησυχούν τόσο πολύ για την Ελλάδα– ότι πρέπει να υπάρχουν τμήματα της ελληνικής επικράτειας με αμιγώς αλλοεθνή πληθυσμό;

Aυτή η χώρα παράγει περισσότερη ιστορία απ’ όση θα της επέτρεπε να γίνει βιώσιμη.

Η διάχυτη και αβάσιμη ανησυχία για το προσφυγικό/μεταναστευτικό δεν καταπολεμάται μόνο με εκκλήσεις στον ανθρωπισμό των Ελλήνων, οι οποίοι επί αιώνες έπαιρναν τους δρόμους της ξενιτιάς, αλλά με λογική και παιδεία.

Το μακροχρονίως θετικό, από τις τελευταίες επιχειρήσεις της αστυνομίας στα άβατα των Εξαρχείων και των ΑΕΙ, ήταν το γεγονός ότι αποκαλύφθηκαν προθέσεις και τακτικές εκείνων που καπελώνουν το φοιτητικό κίνημα.

Πρέπει να φοβόμαστε τις μπογιές, τα μπουγελώματα, τις μολότοφ;

Είναι απίστευτη η επικοινωνιακή σπέκουλα που κάνουν οι αριστεριστές και αναπαράγουν οι χρήσιμοι ηλίθιοι του ΣΥΡΙΖΑ.