Η πιο πιθανή εξέλιξη στο Ιραν είναι ένας αιματηρός εμφύλιος με όλα τα συμπαρομαρτούντα: προσφυγικές ροές, αστάθεια στο διεθνές εμπόριο κ.λπ.

Στα σκαλοπάτια της πρεσβείας σφάζονται παλικάρια και ο φιλοαμερικανισμός έχει γίνει πια γκροτέσκο· αφήστε, δε, το γεγονός ότι εκδηλώνεται για τη χειρότερη εκδοχή των ΗΠΑ.

Το μόνο που μας λείπει, σε ένα τόσο φορτισμένο συναισθηματικώς θέμα όπως είναι το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, είναι επιπλέον θεωρίες συνωμοσίας, έστω με αντίστροφο πρόσημο.

Ο δρόμος της συνεργασίας είναι στρωμένος με ροδοπέταλα και το μοναδικό εμπόδιο είναι ο κ. Χάρης Δούκας.

Το επικίνδυνο είναι ότι εμπεδώθηκε στον αμερικανικό λαό η πεποίθηση πως «ο πρόεδρος είναι υπεύθυνος για όλα και ότι αυτός θέτει την ατζέντα.

Τι ήθελαν οι συνδικαλιστές και τι κατάφεραν τελικώς με τη μάζωξη της Νίκαιας;

Στην Ελλάδα το γκουβέρνο δεν προσφέρει μόνο πολλά προσωπικά ωφελήματα. Αποτελεί τον μόνο τρόπο να κάνει κάποιος κάτι, ακόμη το καλό.

Τα μέσα σταθερής τροχιάς που αφέθηκαν στην εγκατάλειψη όλα τα προηγούμενα χρόνια είναι η αχίλλειος πτέρνα των μεταφορών στη χώρα.

Υπάρχουν κι άλλα μέτρα που θα μπορούσαν να αποφορτίσουν τον Κηφισό.

Γιατί δεν παραδίδει το ΚΚΕ «τα μηνύματα, τα σημειώματα και άλλα αντικείμενα των εκτελεσμένων κομμουνιστών της Πρωτομαγιάς του 1944 που βρίσκονται στο αρχείο του» στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης του Δήμου Καισαριανής;