Το αποκαλυπτικό και με πολλά ντοκουμέντα ρεπορτάζ της «Αυγής», όχι μόνο δεν αποδεικνύει ότι ο κ. Φουρθιώτης ήταν «αγαπημένο παιδί του Μαξίμου», αλλά δείχνει το ακριβώς αντίθετο.

Δεν πρέπει να συγχέουμε τη μειούμενη αξιοπιστία με την καλλιεργούμενη εχθρότητα προς τα ΜΜΕ, κάτι που είδαμε στις ΗΠΑ επί Τραμπ και βλέπουμε τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα.

Η αλήθεια είναι ότι υπάρχει ένα ζήτημα αυτονόμησης της γραφειοκρατίας σε σχέση με τις πολιτικές επιλογές. 

Πώς φτάσαμε σε σημείο να δολοφονούνται ή να απειλείται η ζωή δημοσιογράφων;

Στα θέματα υγείας και περίθαλψης, η χώρα μας παρουσιάζει διαχρονικές στρεβλώσεις. 

Γιατί παραπονιόμαστε για την τυπολατρία και γραφειοκρατία στο Δημόσιο αν οι λειτουργοί του είναι δικαστικώς υπόλογοι για «γνώμη και ψήφο»;

Μια τέτοια παράλογη διάταξη πρέπει να υπάρχει διότι η περιστολή της ελευθερίας του λόγου έχει πολλά ποδάρια, με μεγαλύτερο αυτών τη Δικαιοσύνη.

Η επιστημονική απάντηση στις επιδημίες είναι το «εύκολο» κομμάτι.Οι μεγαλύτερες δυσκολίες που υπάρχουν είναι να δοθεί η κοινωνική απάντηση στο αναπόφευκτο κακό.

Είναι εντυπωσιακό ότι σε μια χώρα με το υψηλότερο ποσοστό καπνιστών στην Ευρώπη να συζητείται σοβαρά η πιθανότητα θρόμβωσης που εμφανίστηκε μία φορά σε κάθε εκατομμύριο εμβολιασμών.

Όταν η ανυπακοή, διακηρυγμένη ή μουλωχτή, γίνεται κανόνας, δεν υπάρχει κυβερνητικό μέτρο που μπορεί να την ανακόψει.