Το πρόβλημα είναι ότι το δικαστικό σύστημα είναι χύμα στο κύμα.

The most important question of all is this: Which Europe do we want and which Europe are we moving toward?

Η παραδοχή από τον ΣΥΡΙΖΑ για την «νεκρή Μαρία» ότι «τόσα ξέραμε, τόσα είπαμε» θα ήταν ευεργετική και για τον ίδιο και για τον δημόσιο διάλογο.

Το «Μένουμε Ευρώπη» είναι μια επέτειος σαν του Πολυτεχνείου ή μήπως είναι ένα διαρκές αίτημα για τον εκσυγχρονισμό της χώρας;

Το βασικό της πρόβλημα της Αριστεράς είναι ότι ποντάρει διαρκώς στις σπάνιες (εξ ου και ακραίες) καταστάσεις χαρίζοντας σε άλλους τη διαρκή κανονικότητα. Και, όπως είναι φυσικό, χάνει.

Η γνωμάτευση του κ. Ντογιάκου συγκρούεται με το Σύνταγμα, αλλά πρωτίστως με τη λογική. Ακόμη και με τη νεφελώδη λογική του νέου νόμου.

Η «Χρυσή Αυγή» δεν λειτούργησε από γεννησιμιού της ως απλό νεοναζιστικό κόμμα, αλλά ως συμμορία του κοινού ποινικού δικαίου.

Βεβαίως, θα είναι σαν να κλέβουμε εκκλησία αν συγκρίνουμε τον Κωνσταντίνο με τους σημερινούς, αλλά θα συμφωνήσουμε πως υπήρξαν κάποιοι βασιλείς που ήταν καλύτεροι από κάποιους πρωθυπουργούς και αντιστρόφως.

Ο έκπτωτος μονάρχης αμφισβητούσε τον πυρήνα του δημοκρατικού πολιτεύματος, που θέλει όλους τους πολίτες ίσους με ίδιες υποχρεώσεις.

Ο συγχωρεμένος αμφισβήτησε την Δημοκρατία δι’ έργων και την αμφισβητούσε διαρκώς διά παραλείψεών του.