…δεν βοηθά την διαπραγμάτευση, αλλά αντιθέτως εγκλωβίζει την κυβέρνηση.
Η ιστορία είναι γεμάτη από γεγονότα που δεν θα συνέβαιναν ποτέ.
Ακόμη πιο δύσκολο, και από την καταπολέμηση της διαφθοράς, πρόταγμα για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι να υπερβεί τον εαυτό του, που είναι ολόκληρη η προηγούμενη ρητορεία, οι αγκυλώσεις και τα δόγματά του.
«Ή εμείς ή αυτοί» έλεγε ένα πρόσφατο σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά τώρα θόλωσαν περίεργα οι έννοιες του «εμείς» και του «αυτοί».
Δυστυχώς, σ’ αυτή την ζωή δεν υπάρχει ο «άλλος κόσμος», ο χλοερός, «ένθα απέδρα πάσα οδύνη και στεναγμός».
… και την παλάμη ανοιγμένη!
Οι κυβερνήσεις πέφτουν μα το πελατειακό κράτος έχει συνέχεια.
Το πρόβλημα όμως είναι ότι η κυβέρνηση δεν χρειάζεται μόνο χρόνο. Χρειάζεται και λεφτά.
Η πρόταση όλων των εταίρων -από τον Σόιμπλε μέχρι τον Ρέντσι, και μέχρι τον Ολάντ- είναι ενιαία: Εφαρμόστε τα συμφωνηθέντα και μιλάμε για τα υπόλοιπα.
…εξαγγέλλουν τα πάντα, επί παντός και για τους πάντες χωρίς μελέτη και περίσκεψη.
Aν στα μαύρα χρόνια της Δεξιάς οι αγωνιστές αθωώθηκαν, κατά την «πρώτη φορά Αριστερά» μπορεί να τους εκδικαστεί και καμιά σύνταξη αντιστασιακού.
Η αντιπολίτευση πρέπει να γίνει σε βάση αρχών και ουχί με γινάτια· κάτι βεβαίως που προϋποθέτει να υπάρχουν αρχές.
Θα μπορούσε να δώσει πολλά αριστερά δείγματα γραφής η νέα κυβέρνηση. Προτίμησε τα λαϊκιστικά και γι’ αυτό θα αποτύχει δεξιά.
Δυστυχώς για τη Ν.Δ., η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν φάρσα.
Ας ελπίσουμε ότι η χώρα δεν θα συνθλιβεί για μια ακόμη φορά ανάμεσα στους αργοκίνητους και βαρείς τροχούς της Ιστορίας.
Μοιάζει με ελληνικό ανέκδοτο το γεγονός ότι στο εγχείρημα «πρώτη φορά Αριστερά», ο κ. Τσίπρας προέκρινε για συνεταίρο του, τον δεξιότερο της Ν.Δ. κ. Πάνο Καμμένο.
Το ερώτημα για τη Ν.Δ. είναι «τι θέλει να γίνει τώρα που μίκρυνε;»
Η ιστορία δεν συμβαίνει μονομιάς. Είναι οι μικρές αποφάσεις – ακόμη και αυτές που μπορεί να μοιάζουν ορθολογικές, που πολλές φορές οδηγούν στον μεγάλο παραλογισμό…
Η Ευρώπη μπορεί να αλλάζει δίχως να κοιτάζει τη δική μας μελαγχολία.
Στα ζητήματα σωτηρίας της χώρας η κομματική αριθμητική περισσεύει.
