Η αντιπολίτευση πρέπει να γίνει σε βάση αρχών και ουχί με γινάτια· κάτι βεβαίως που προϋποθέτει να υπάρχουν αρχές.

Θα μπορούσε να δώσει πολλά αριστερά δείγματα γραφής η νέα κυβέρνηση. Προτίμησε τα λαϊκιστικά και γι’ αυτό θα αποτύχει δεξιά.

Δυστυχώς για τη Ν.Δ., η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν φάρσα.

Ας ελπίσουμε ότι η χώρα δεν θα συνθλιβεί για μια ακόμη φορά ανάμεσα στους αργοκίνητους και βαρείς τροχούς της Ιστορίας.

Μοιάζει με ελληνικό ανέκδοτο το γεγονός ότι στο εγχείρημα «πρώτη φορά Αριστερά», ο κ. Τσίπρας προέκρινε για συνεταίρο του, τον δεξιότερο της Ν.Δ. κ. Πάνο Καμμένο.

Το ερώτημα για τη Ν.Δ. είναι «τι θέλει να γίνει τώρα που μίκρυνε;»

Η ιστορία δεν συμβαίνει μονομιάς. Είναι οι μικρές αποφάσεις – ακόμη και αυτές που μπορεί να μοιάζουν ορθολογικές, που πολλές φορές οδηγούν στον μεγάλο παραλογισμό…

Η Ευρώπη μπορεί να αλλάζει δίχως να κοιτάζει τη δική μας μελαγχολία.

Στα ζητήματα σωτηρίας της χώρας η κομματική αριθμητική περισσεύει.

Η απήχηση του μύθου της «σκληρής διαπραγμάτευσης» δεν πρέπει να εκπλήσσει όσους καλλιέργησαν πολλά χρόνια τώρα τον μύθο της «κακής διαπραγμάτευσης».

Στην Ελλάδα να συζητάμε επί παντός, εκτός από εκείνα που πρέπει να πράξουμε για να αντιμετωπίσουμε τις νέες προκλήσεις.

Συζητώντας για την πιθανή έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, ουσιαστικά αποφεύγουμε την συζήτηση για τους όρους παραμονής.

Ο Αντώνης Σαμαράς δεν διακρίθηκε για την αγάπη του στον διάλογο…

Τα στοιχήματα παραέχουν γίνει μεγάλα για χαριτωμένες πιρουέτες προς τέρψιν του κομματικού απαράτ.

Το πολιτικό μας σύστημα θα επιβαρύνει όποιους και όσους μπορεί για να συντηρήσει τα πελατειακά του δίκτυα.

Το καζάνι συνεχίζει να βράζει. Δεν ξέρουμε πώς θα διαμορφωθούν τα πράγματα στη μακρά πορεία. Το σίγουρο είναι ότι πριν φτιαχτεί το νέο πολιτικό σκηνικό θα βλέπουμε διαρκώς νέες συνθέσεις και νέες προσπάθειες.

Αντί να ασχολούμαστε με το σχέδιο Β του ΣΥΡΙΖΑ, μήπως να ζητάμε διευκρινήσεις για το σχέδιο Α;

Στην περίπτωση πολλών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να θυμηθούμε την ιστορία του σκορπιού με τον βάτραχο.

    Η προεκλογική περίοδος έχει στριμωχτεί μεταξύ κινδυνολογίας και αβάσιμων υποσχέσεων.

  Οι δομές λειτουργίας του πολιτικού συστήματος παραμένουν ως είχαν και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν φέρνει καμιά ριζοσπαστική αλλαγή στα πολιτικά πράγματα, αλλά απλώς αναπαράγει τις παθογένειές του.