Όταν ένα σύστημα λειτουργεί διαρκώς «στo κόκκινo» μεγιστοποιεί τις πιθανότητες ατυχημάτων.
Το ‘φέραν από εδώ, το ‘φέραν από κει, και επαναπροσλαμβάνεται ο οικοδόμος-πλακάς, ως υπεύθυνος σταθμού του Μετρό.
…για την αναγκαία εθνική συνεννόηση ώστε να υπάρχουν συντεταγμένες πολιτικές εξελίξεις.
Αφού τα βρίσκουν οι Αμερικανοί με τον Κάστρο, μήπως να αρχίσουν να μιλιούνται Σαμαράς-Τσίπρας;
Η ανήκεστος βλάβη στη χώρα είναι πολιτική.
Αφού εμπεδώσαμε όλα τα κακά που θα γίνουν αν δεν εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας, μήπως πρέπει να μάθουμε και τα καλά που θα γίνουν αν συγκεντρωθούν οι 180 ψήφοι;
Με χίμαιρες περί success story και θρίλερ περί διαπραγματεύσεων, η Ελλάδα έχασε τα προηγούμενα δύο χρόνια τον μόνο δρόμο ανάκαμψης που είχε.
«Τα φέραν από ’δω, τα φέραν από ’κει, εμείς ξανά στο τίποτε, στο γενικά αυτοί»…
Ανεβάζοντας η κυβέρνηση το σόου περί διαπραγματεύσεων, έβαλε τον εαυτό της στη γωνία και χτυπάει το κεφάλι της. Και στους δύο τοίχους…
Από την πρόταση της ΝΔ για το Σύνταγμα απουσιάζουν προτάσεις ενίσχυσης των δικαιωμάτων των πολιτών.
Διαπραγμάτευση με την τρόικα στην Ελλάδα είναι η διαρκής ανταλλαγή email για να την πληρώσουν στο τέλος οι πιο αδύναμοι.
Η κυβέρνηση τα κοσκινίζει όλα μόνο από «πολιτική» άποψη, άσχετα αν δικαιολογείται ότι τα κοιτάζει από θρησκευτική, κοινωνική, ΣΥΡΙΖΑϊκή κ.λπ.
Νομοθετικές παρεμβάσεις προκαταβολικής αμνήστευσης πιθανών αδικημάτων από κρατικούς λειτουργούς.
Το ελληνικό πολιτικό σύστημα (συμπεριλαμβανομένων των ΜΜΕ, συνδικαλιστών κ.λπ.) έχει σχέδιο για την επόμενη μέρα και αυτό είναι η αναπαραγωγή του.
Πώς φτάσαμε από το «δόξα τω Θεώ του success story» στο «βόηθα Παναγιά των Παρισίων»;
Ένα ευρύτερο πλέγμα πολιτικής ρητορείας, το οποίο σιγά σιγά μπερδεύει τη σταθερότητα με την ακινησία και -όπως πάει- τη νεκρική ακαμψία.
Παραχωρείται το Ελληνικό με τίμημα 222% χαμηλότερο από τη σημερινή εμπορική αξία του;
Ένα, δύο, τρία, πολλά Πολυτεχνεία;
«Οι επιχειρήσεις άρχισαν να κατανοούν ότι το κράτος μπορεί να γίνει εργαλείο ανταγωνισμού και ότι τα κέρδη από μια καλή ρύθμιση είναι μεγαλύτερα από τα κέρδη του ανταγωνισμού στην αγορά».
Τα προϊόντα κάποιων κομπλεξικών της γενιάς της μεταπολίτευσης καίνε κι εφημερίδες.
