Με το Ποτάμι διαλυμένο και το ΚΙΝΑΛ σε κρίση, η Ν.Δ. γίνεται ο αδιαμφισβήτητος κυρίαρχος του Κέντρου.
Η αδυναμία διδαχής οφείλεται στην εμπεδωμένη άποψη της Αριστεράς πως αποτελεί την πρωτοπορία της κοινωνίας. Συνεπώς, τα στελέχη της δεν φταίνε ποτέ. Πώς θα μπορούσαν, άλλωστε, αφού είναι οι Εκλεκτοί της Ιστορίας;
Οι θεσμικές εκτροπές, οι καταδολιεύσεις του Συντάγματος, που κάνει η σημερινή κυβέρνηση, μένουν σαν ιζήματα στο σώμα της Δημοκρατίας. Τη βλάπτουν σοβαρά.
Οι ψηφοφόροι εξεδήλωσαν την επιθυμία τους για κανονικότητα. Οχι αυτή του Γκόρτσου και του Γκρούεζα, δηλαδή του κομματικού και πελατειακού κράτους που άσκησε καθ’ υπερβολήν η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.
Η στρατηγική ήττα απαιτεί τις εθνικές εκλογές. Προοιωνίζεται δε και από τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ μόλις ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα.
Πόσο πραγματική και πόσο βαθιά ήταν η χυδαία ριζοσπαστικοποίηση των πολιτών την περίοδο 2010-2015;
Στην Πλατεία άλλαξαν πολλά. Πλήθυναν οι χουλιγκάνοι των βορείων προαστίων, που πάνε στα Εξάρχεια να ξεσκάσουν επαναστατικώς, και μειώθηκαν τα βιβλιοπωλεία.
Ξεχειλίζει η χυδαιότητα των επιθέσεων εις βάρος εκείνων που βίωσαν την απώλεια του Παύλου Μπακογιάννη…
Δύο φορές εγκαίνια και τέσσερις φορές σόου με τα βαγόνια του μετρό Θεσσαλονίκης.
Το κύμα βίας με μολότοφ, γκαζάκια, εμπρησμούς, επιθέσεις σε πολιτικές εκδηλώσεις που έχουν εξαπολύσει οι φίλοι του φυλακισμένου τρομοκράτη δικαιώνει το βέτο του εισαγγελέα φυλακών και του Δικαστικού Συμβουλίου για την άρνηση άδειας.
Η μόνη διαφορά των εγκαινίων του Μετρό Θεσσαλονίκης με τα εγκαίνια του Γκρούεζα του «Υπάρχει και φιλότιμο» είναι ότι ο τελευταίος τουλάχιστον είχε το μαιευτήριο έτοιμο…
Στην Ελλάδα δεν υπάρχει –προς το παρόν τουλάχιστον– η απειλή της μεταδημοκρατίας, όπως την όρισε ο Βρετανός κοινωνικός επιστήμονας Κόλιν Κράουτς. Εχουμε όμως πρόβλημα ροκανίσματος της απλής Δημοκρατίας από την έλλειψη «θεσμικής αυτοσυγκράτησης».
Κομματικό κράτος όπως δεν υπήρξε ποτέ στην μεταπολίτευση: «Το μετρό στηρίζει Νοτοπούλου», γράφει ο διορισμένος πρόεδρος Γιάννης Μυλόπουλος!
Παλιά τους τέχνη οι προπαγανδιστικές λαθροχειρίες, μόνο που ο δίσκος έχει παιχθεί τόσες φορές, που πλέον δεν ακούγεται.
Αυτή η Αριστερά έχει περίεργες σχέσεις με την έννοια της «οικογένειας». Άλλο η οικογένεια του πρωθυπουργού κι άλλο οι οικογένειες των άλλων…
Πως πήγε άπατη μια ακόμη δέσμευση Τσίπρα: «Εδώ, λοιπόν, στο Καστελλόριζο, σας δίνω μια υπόσχεση. Δεσμεύομαι ότι τη μέρα που θα βγαίνουμε και τυπικά από τα μνημόνια θα είμαι εδώ μαζί σας».
Για την κυβέρνηση τα πράγματα θα γίνονται πολύ χειρότερα, διότι κάνει σπασμωδικές κινήσεις σε κινούμενη άμμο.
Οσο πλησιάζουν οι εκλογές, ο πανικός για την ήττα μεγαλώνει. Οσο μεγαλώνει ο πανικός, τόσο θα βλέπουμε άστοχες κινήσεις που τον σηματοδοτούν.
Η εκρηκτική άνοδος της Ακροδεξιάς είναι το βασικό μήνυμα και το βασικό πρόβλημα των ισπανικών εκλογών.
Το 1968, η επέμβαση του Σοβιετικού Στρατού στην Τσεχοσλοβακία ήταν δικαιολογημένη, διότι πρόθεση των ΗΠΑ ήταν κ.λπ., κ.λπ. Το ίδιο προπαγανδιστικό τέχνασμα χρησιμοποιεί ο ΣΥΡΙΖΑ και γενίτσαροί του για να ξεπλύνουν το καθεστώς Μαδούρο.
