Πως φτιάχτηκε, χωρίς πολλά ταρατατζούμ και «απευθύνσεις πλατιών καλεσμάτων», ευρύτατο δημοκρατικό μέτωπο ενάντια στον φασισμό.

Οι χοντροκοπιές έχουν γίνει επιδημία σε κάθε επίπεδο της κυβέρνησης.

Μιλούν καθόλου οι γεφυροποιοί με τα κυβερνητικά στελέχη για τα μέτρα που θεσπίζονται ή αποτελούν απλώς ντεκόρ στο πρότζεκτ «διάλογος χωρίς ηγεμονισμούς με την Κεντροαριστερά»;

Πώς μπορεί να γίνει συζήτηση για το φαινόμενο ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς τον φόβο από το πάθος όσων έχουν κάνει στόχο της ζωής τους την αντιπολίτευση στον ΣΥΡΙΖΑ;

Το τετραπλό φονικό στην «Κ. Μαρούσης» το 1991 έσβησε από την συλλογική μνήμη επιτρέποντας να γίνει το τριπλό φονικό στην  Marfin.

Μνημονεύουν κάθε θάνατο σε κάποιο χωριό της Αλαμπάμα κατά τη δεκαετία του ’60, αλλά δεν θυμούνται το τριπλό φονικό της Μαρφίν.

Οι δήμαρχοι που θα διαχειριστούν την καθημερινότητά μας δεν μπορούν να χαράξουν στρατηγική πριν από τις εκλογές και δεν θα μπορούν να διοικήσουν μετά τις εκλογές.

Γιατί επιμένουν κάποιοι τώρα, πάνω στην προεκλογική τούρλα, για μια συνεργασία που μόνο μετεκλογικώς μπορεί να γίνει;

Ποιοι είναι οι «δισταγμοί και ολιγωρίες που μπλοκάρουν τον θεσμικό εκσυγχρονισμό της χώρας»; Ποιος «θολώνει το πολιτικό στίγμα της διακυβέρνησης», που λέει το κάλεσμα της «Πρωτοβουλίας Προοδευτικών Πολιτών – Γέφυρα»;

Αν ψάξει κανείς στον παλιό διαδικτυακό τόπο του ΣΥΡΙΖΑ (www.syn.gr), που λειτουργούσε την περίοδο 1997-2013, θα βρει 3.496 αναφορές στον νεοφιλελευθερισμό. Τον κατήγγελλαν, δηλαδή, μέρα παρά μέρα. Συνεπώς είναι λογικό να τον επικαλούνται και οι «γεφυροποιοί» μπας και συγκινήσουν κανένα. 

Οι υπερεθνικιστές είναι αυτοί που μεταμορφώνουν τις μειονότητες σε πολιτικές οντότητες.

Πρέπει «Ελληνική Αστυνομία να σταματήσει τις θανατηφόρες καταδιώξεις σε δημόσιους δρόμους»;

Στην πολιτική τίποτε δεν πάει χαμένο. Ούτε οι χυδαιότητες των υπουργών, αλλά ούτε η συνηγορία των υπολοίπων του ΣΥΡΙΖΑ· «έλα μωρέ τώρα! Κάθε άνθρωπος έχει τον τρόπο του».

Αν δεν είναι ο κ. Πολλάκης που ηχογράφησε και κοινοποίησε το περιεχόμενο της συνομιλίας, τότε ποιος το έκανε; Δεν πρέπει η Δικαιοσύνη να ελέγξει την πηγή της διαρροής;

Οι τζάμπα πατριωτικές κορώνες του κ. Τζιτζικώστα δεν είναι απλώς αντιπαραγωγικές, υπονομεύουν και τον ρόλο που πρέπει να έχει η Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Φυσιολογικά ο κ. Τσίπρας θα έπρεπε να καλεί τον κ. Μητσοτάκη να υπερψηφίσει για Πρόεδρο κάποιον αριστερό. Τόση αξιοπιστία έχει το «κεντροαριστερό εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ»; Στον αγώνα ενωμένοι αλλά στην Προεδρία χώρια;

Δεν υπάρχει πρωθυπουργός της μεταπολίτευσης που θα κρατούσε υπουργό καταδικασθέντα για εξύβριση νεκρού, έναν άνθρωπο που με 38 νεκρούς στη βάρδια του θα δήλωνε «δεν είναι και καμιά καταστροφή, μην τρελαθούμε τώρα».

Είναι εντυπωσιακό πόσοι συνασπίζονται κατά της συμμετοχής των ιδιωτών σε οποιονδήποτε τομέα.

Θα γελάσει κάθε πικραμένος αν το κόμμα που πολέμησε με νύχια και με δόντια τη μείωση του ελλείμματος 15,1%, συνομολόγησε στα εξωφρενικά πλεονάσματα 3,5%, αντιδράσει στην ελάφρυνση του άχθους που μας φόρτωσε.

Αργά, αλλά σταθερά, αυτή η κυβέρνηση οδηγεί τη χώρα σε νέα χρεοκοπία. Αναπαράγει διογκωμένες όλες τις παθογένειες του «παλιού πολιτικού συστήματος», σκορπάει λεφτά για μικροπολιτικούς λόγους.