Το κύμα βίας με μολότοφ, γκαζάκια, εμπρησμούς, επιθέσεις σε πολιτικές εκδηλώσεις που έχουν εξαπολύσει οι φίλοι του φυλακισμένου τρομοκράτη δικαιώνει το βέτο του εισαγγελέα φυλακών και του Δικαστικού Συμβουλίου για την άρνηση άδειας.
Η μόνη διαφορά των εγκαινίων του Μετρό Θεσσαλονίκης με τα εγκαίνια του Γκρούεζα του «Υπάρχει και φιλότιμο» είναι ότι ο τελευταίος τουλάχιστον είχε το μαιευτήριο έτοιμο…
Στην Ελλάδα δεν υπάρχει –προς το παρόν τουλάχιστον– η απειλή της μεταδημοκρατίας, όπως την όρισε ο Βρετανός κοινωνικός επιστήμονας Κόλιν Κράουτς. Εχουμε όμως πρόβλημα ροκανίσματος της απλής Δημοκρατίας από την έλλειψη «θεσμικής αυτοσυγκράτησης».
Κομματικό κράτος όπως δεν υπήρξε ποτέ στην μεταπολίτευση: «Το μετρό στηρίζει Νοτοπούλου», γράφει ο διορισμένος πρόεδρος Γιάννης Μυλόπουλος!
Παλιά τους τέχνη οι προπαγανδιστικές λαθροχειρίες, μόνο που ο δίσκος έχει παιχθεί τόσες φορές, που πλέον δεν ακούγεται.
Αυτή η Αριστερά έχει περίεργες σχέσεις με την έννοια της «οικογένειας». Άλλο η οικογένεια του πρωθυπουργού κι άλλο οι οικογένειες των άλλων…
Πως πήγε άπατη μια ακόμη δέσμευση Τσίπρα: «Εδώ, λοιπόν, στο Καστελλόριζο, σας δίνω μια υπόσχεση. Δεσμεύομαι ότι τη μέρα που θα βγαίνουμε και τυπικά από τα μνημόνια θα είμαι εδώ μαζί σας».
Για την κυβέρνηση τα πράγματα θα γίνονται πολύ χειρότερα, διότι κάνει σπασμωδικές κινήσεις σε κινούμενη άμμο.
Οσο πλησιάζουν οι εκλογές, ο πανικός για την ήττα μεγαλώνει. Οσο μεγαλώνει ο πανικός, τόσο θα βλέπουμε άστοχες κινήσεις που τον σηματοδοτούν.
Η εκρηκτική άνοδος της Ακροδεξιάς είναι το βασικό μήνυμα και το βασικό πρόβλημα των ισπανικών εκλογών.
Το 1968, η επέμβαση του Σοβιετικού Στρατού στην Τσεχοσλοβακία ήταν δικαιολογημένη, διότι πρόθεση των ΗΠΑ ήταν κ.λπ., κ.λπ. Το ίδιο προπαγανδιστικό τέχνασμα χρησιμοποιεί ο ΣΥΡΙΖΑ και γενίτσαροί του για να ξεπλύνουν το καθεστώς Μαδούρο.
..έχει -σύμφωνα με την Διεθνή Αμνηστία- και εξωδικαστικές εκτελέσεις κάποιων που έκαναν κριτική στον Νικολάς Μαδούρο και είχαν γίνει viral στα κοινωνικά δίκτυα».
Οταν το κράτος, λόγω ανωτέρας βίας, δεν μπορεί να προσφέρει όσα έχει υποσχεθεί και με δεδομένο το βολονταριστικό δόγμα ότι «αν υπάρχει πολιτική βούληση, όλα γίνονται», οι πολίτες αναζητούν όλο και πιο «ισχυρούς» άνδρες για να νιώσουν την ψευδαίσθηση της «ασφάλειας».
Ο κ. Πολάκης χάραξε το όριο του «ηθικού πλεονεκτήματος» της Αριστεράς ή «του δημοκρατικού ήθους, του ήθους του ΣΥΡΙΖΑ».
Εχουν γραφτεί σελίδες επί σελίδων για το τι δεν είναι η Αριστερά. Η υπόθεση Πολάκη προσέθεσε άλλη μία.
Ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης «έχει μια τόσο σκληρά νεοφιλελεύθερη ατζέντα, την οποία θα τη ζήλευε ακόμα και το ΔΝΤ».
Το ερώτημα είναι ποιους θέλουμε στην πολιτική. Τους σταρ που χαίρουν αναγνωρισιμότητας ή ανθρώπους που ξέρουν δυο γράμματα…
Πολλοί λαϊκιστές υπονομεύουν την Δημοκρατία υπονομεύουν για τη «σωτηρία» άλλων, σημαντικότερων κατά την άποψή τους αρχών. Και δυστυχώς τα ελλείμματα Παιδείας είναι τόσο μεγάλα, που πολλοί –πρωτίστως οι νέοι που δεν έχουν την εμπειρία της εύτρωτης Δημοκρατίας– τους πιστεύουν.
Η τεχνολογική εξέλιξη (και όχι ο καπιταλισμός, που πολεμούσε παλιότερα η «πληθυντική Αριστερά», ούτε ο νεοφιλελευθερισμός, που πολεμά σήμερα) μεταμορφώνει διαρκώς τους όρους παραγωγής.
Μέσα σε μια μέρα η «Αυγή» ανακάλυψε τη χυδαιότητα του κ. Πάνου Καμμένου και ο πρώην υπουργός Ναυτιλίας του ΣΥΡΙΖΑ ανακάλυψε την αγιότητα του Μητροπολίτη Αιγιαλείας.
