Αν πρέπει να σιωπήσει η αντιπολίτευση διότι «η Τουρκία, τα τουρκικά ΜΜΕ μπήξε, δείξε…» τότε τι θα κάνουν οι υφιστάμενοι του κ. Μητσοτάκη;

Όσοι πιστεύουν ότι η «επίλυση του μεταναστευτικού» είναι απλώς θέμα πολιτικής βούλησης, θυμίζουν εκείνον που νόμιζε ότι θα βαράει το νταούλι και θα χορεύουν οι αγορές.

Η αμετροέπεια του ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να απαντάται με την ίση και αντίθετη αμετροέπεια.

Η διαμαρτυρία είναι υγεία σε μια δημοκρατία, αρκεί να κατανοήσουν όλοι ότι είναι μέσον και όχι σκοπός πολιτικής ύπαρξης. Οφείλει δε να είναι αναλογική και στα έργα και στα λόγια.

Δεν γνωρίζουμε τα πραγματικά περιστατικά της Πύλου και γι’ αυτό προσφέρουν άθλια υπηρεσία στη χώρα, αλλά και στον εαυτό τους, όσοι βγάζουν πρόωρα συμπεράσματα.

Η συζήτηση, που με επιπολαιότητα άνοιξε η Ν.Δ. (θα το τονίσουμε: το συμπούρμπουλο ξεκίνησε από αναρτήσεις στο fb!) έχει γίνει πολύ καταστρεπτική και για τα εθνικά μας θέματα και για τα πολιτικά δικαιώματα.

Στον βαθμό όμως που ισχύουν όσα καταγγέλλονται, για τους μειονοτικούς βουλευτές το βασικό μας πρόβλημα είναι πως αυτά τα παιχνιδάκια πιάνουν: οι «εκλεκτοί του προξενείου» εκλέγονται κι αυτό πρέπει να μας κάνει να ψαχτούμε.

Η κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου έκανε τα πάντα προκειμένου να χρεοκοπήσει και τυπικώς η χώρα.

Ο μειονοτικός βουλευτής κ. Χουσεΐν Ζεϊμπέκ εκλέγεται αδιαλείπτως από το 2012. Τώρα, που υπάρχει ένας ροζ λεκές στον γαλάζιο χάρτη, αποφάσισε να γίνει πράκτορας της Αγκυρας;

Το πρόβλημα με τον κ. Χουσεΐν Ζεϊμπέκ δεν είναι τόσο αυτά που είπε, αλλά το γεγονός ότι εκλέχθηκε.

Ο κ. Ανδρουλάκης, βλέποντας να αποκτά δυναμική το ΠΑΣΟΚ, δεν θέλει να τη θυσιάσει σε μια πιθανή συγκυβέρνηση.

Το μόνο περίεργο το βράδυ των εκλογών (21.5.2023) ήταν ότι τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν κατήγγειλαν τους δημοσκόπους.

«Ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται», αλλά στον ΣΥΡΙΖΑ δεν είχαν καν την αίσθηση πως το κόμμα τους βουλιάζει.

Η τοξικότητα του ΣΥΡΙΖΑ ως το πυώδες σπυρί μιας Αριστεράς χωρίς θεωρία και προσανατολισμό, αλλά με προπαγανδιστικά εργαλεία του περασμένου αιώνα. 

Ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός δεν είναι υπουργός του κ. Μητσοτάκη για να συνεχίσει το «επιτελικό κράτος» και να έχει επιχειρησιακά ορόσημα.

Τώρα «όλος ο κόσμος καταγράφει, μεταδίδει και παρακολουθεί» με αποτέλεσμα το βίντεο επαναπροώθησης και εγκατάλειψης μεταναστών στη θάλασσα.

Αρχίσαμε άραγε να κατανοούμε ότι με κραυγές δεν βάφονται αυγά και ό,τι λάμπει στην τηλεόραση δεν είναι χρυσός; 

Υπάρχει κι ένα άλλο φαινόμενο που πρέπει να προσέξουμε. Οι μικρές νίκες του ΠΑΣΟΚ στα κόμματα των αντιπάλων του, οι πρωτιές των στελεχών που μετοίκησαν ένθεν κακείθεν.

Άρχισε να επανασυσπειρώνει ψηφοφόρους που έφυγαν προς τα αριστερά του. Η χαοτική διαφορά των πρώτων τού δίνει μια ευκαιρία να αρχίζει να επαναπατρίζει ψηφοφόρους που είναι στα δεξιά του.

Η κριτική των πεπραγμένων κάθε κυβέρνησης –ακόμη και η κακόπιστη– αναγκάζει τους πολίτες να προβληματιστούν, να αναρωτηθούν πόσο γνήσια είναι η σαγήνη που νιώθουν για κάποιο καθεστώς.