Υπάρχει Αριστερή και Δεξιά βία; Οχι. Kάθε μορφή βίας είναι φασιστική.

Κάποιος κυβερνητικός σκέφτηκε: αφού το επικοινωνιακό τερτίπι, με τις «αυστηροποιήσεις των ποινών», έπιασε τόσες φορές, γιατί να μην το επαναλάβουμε;

Στον ΣΥΡΙΖΑ κατάπιαν κοτζάμ Καμμένο. Τη Σώτη βρήκαν να διυλίσουν;

Στο μόνο που αριστεύει αυτή η κυβέρνηση είναι η επικοινωνία, μέρος της οποίας είναι οι διαρκείς εξαγγελίες και η νομοθέτηση στο γόνατο αυστηρότερων ποινών.

Η δημογραφική αλλοίωση της χώρας, από το 1990 και μετά, με τη μαζική μετανάστευση Εβραίων από την πρώην ΕΣΣΔ, έφερε πολιτική αλλοίωση.

Το ερωτηματικό «;» δεν είναι απλώς σημείο στίξης, αλλά και δείκτης υγείας μιας Δημοκρατίας. Οσο περισσότερα ερωτήματα διατυπώνονται για ένα συμβάν, ακόμη και για κάτι που βλέπουμε με τα μάτια μας, τόσο καλύτερα λειτουργεί το πολίτευμα.

και ο θάνατος της Μεγάλης Ιδέας πριν από εκατό χρόνια ήταν υποχώρηση, διότι όπως έλεγε και το δημοτικό άσμα, «σώπασε κυρά Δέσποινα και μη πολυδακρύζης, πάλι με χρόνους, με καιρούς, πάλι δικά μας θά ‘ναι…».

Η ακροδεξιά ασθένεια δεν θεραπεύεται εύκολα· χρειάζονται χρόνια εντατικού διαβάσματος.

Παλιά, δηλαδή πριν από 40 χρόνια, τα περισσότερα σπίτια στην Ελλάδα είχαν μεγάλη στενότητα χώρου.

Η κατάρα της Κύπρου ήταν ότι πολλάκις θεωρήθηκε ελληνοτουρκική διαφορά.

Η συζήτηση περί «μιας και μόνης διαφοράς με την Τουρκία» έχει κι ένα μοναδικό, αλλά πολύ ελληνικό, χαρακτηριστικό.

Όταν έχουμε δύσκολες στιγμές, όταν στενεύουν τα οικονομικά μας, μνημονεύουμε τις γερμανικές αποζημιώσεις και τα πετρέλαια του Αιγαίου.

Πενήντα χρόνια ζωής μετράει «η μία και μόνη διαφορά που έχουμε με την Τουρκία», ήτοι η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών και της υφαλοκρηπίδας.

Μια κυριαρχία γνωρίζουμε, διότι είναι η μόνη που υπάρχει. Είναι τα έξι μίλια των χωρικών μας υδάτων. Τα υπόλοιπα, όπως υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, είναι ευσεβείς πόθοι και αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης που θα κάνουμε, αν ποτέ την κάνουμε.

Ο όρος «αλλοίωση» κατέχει μια ξεχωριστή θέση στο συντηρητικό λεξιλόγιο. Κάθε λίγο ακούμε για τον «κίνδυνο αλλοίωσης των παραδοσιακών αξιών».

Παρεξηγήσαμε τον κ. Ανδρέα Λοβέρδο εικάζοντας την περασμένη Παρασκευή ότι «σκέφτηκε ότι υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές που δίνουν υπουργεία..

Το πρόβλημα είναι ο νομοθετικός λαϊκισμός τον οποίο χρησιμοποίησε με ιδιαίτερη θέρμη η προηγούμενη κυβέρνηση και έκανε τον εμπρησμό εξ αμελείας κακούργημα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας πρέπει να πιστωθούν την εκλογίκευση μετά το 2015, αλλά πρέπει πρώτα να χρεωθούν την αντιδημοκρατική υστερία του 2010-2015.

Αν η κυβέρνηση επιθυμεί ουσιαστική κοστολόγηση προεκλογικών προγραμμάτων, η λύση είναι να αποκτήσουμε διαφάνεια στα δημόσια δεδομένα.

Τρεις λόγους μπορούμε να φανταστούμε για την (όχι και τόσο αιφνιδιαστική) αποχώρηση του κ. Λοβέρδου…