Ο σπόρος της συμμετοχικής δημοκρατίας πρέπει να φυτευθεί, ασχέτως αν κάποιοι κοντόφθαλμοι ασπάζονται το δόγμα «ένας δήμος, μια αρχή, ένας ηγέτης».

Με ποιον ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να συνδιαλλαγεί κάποιος;

Για έναν συμβολικό «γαλάζιο χάρτη» η κυβέρνηση υπέστη μια ήττα. Δεν της χρειαζόταν και χαντάκωσε υποψηφίους που είχαν ακόμη σημαντικό έργο να κάνουν.

παράλογη και χωρίς κανέναν ορατό σκοπό είναι η νέα ισλαμική τρομοκρατία.

Καλές είναι οι συνεντεύξεις και καλύτερα τα τεστ δεξιοτήτων, αλλά υπάρχει λόγος να διαφεντεύονται από την Αθήνα οι 270 θέσεις σε αθλητικά κέντρα, από την Κρήτη μέχρι τον Εβρο;

Ισως η αποχή να είναι το μήνυμα. Δηλαδή, οι πολίτες που νιώθουν ότι δεν υπάρχει άλλη πολιτική επιλογή, πέραν της Ν.Δ., μπορεί να τιμωρούν την κυβέρνηση όχι υπερψηφίζοντας κάποιον άλλον (αφού δεν τους εμπιστεύονται) αλλά απέχοντας από τις κάλπες.

Ποιος ο λόγος να ενισχύσει η ΝΔ φορείς χυδαιότητας, όταν μάλιστα είναι σίγουρο ότι στην επόμενη στροφή θα τους βρει μπροστά της;

Και σε αυτές τις κάλπες η προεκλογική περίοδος έγινε κομματικός αγώνας, ενώ τα πολλά προβλήματα των τοπικών κοινωνιών θα συνεχίσουν να υφίστανται.

Οι φασιστικές αντιλήψεις δεν είναι μια ιδεολογία που άνθισε σε συγκεκριμένες ιστορικές συνθήκες και μόνο σε κάποιες χώρες. Ούτε περιορίζονται σε κάποιους πολιτικούς χώρους.

Η επικοινωνία έχει γίνει πλέον συστατικό στοιχείο της πολιτικής. Δεν μπορεί όμως να την υποκαταστήσει, διότι η πραγματικότητα καραδοκεί.

Είναι προφανές ότι το κεντρικό κράτος έχει πλεόνασμα τεχνογνωσίας στη χρηστή διοίκηση (φαίνεται όπου να κοιτάξουμε) και αποφάσισε να μεταφέρει λίγο και στους «από κάτω».

Ουσιαστικότερη από τις γλυκερές κοινοτοπίες περί φωτός, που είπε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ το βράδυ της νίκης του, ήταν η χειρονομία του να καλέσει τον σύντροφό του στο βήμα να πανηγυρίσουν μαζί.

Ο πραγματικός Κασσελάκης θα εμφανιστεί μετά τις ευρωεκλογές, ειδικώς αν ο ΣΥΡΙΖΑ τα πάει σχετικώς καλά.

Η μαζική προσέλευση είναι κακά μαντάτα για την κυβέρνηση. Το αντι-ΣΥΡΙΖΑ μένος του προηγούμενου καιρού, πάνω στο οποίο πολλάκις στηρίχτηκε η κυβέρνηση, δείχνει να φθίνει.

Το πρόβλημα με τον λαϊκισμό δεν είναι μόνο ότι αδυνατεί να εκπληρώσει όσα υπόσχεται. Είναι ότι απαιτεί όλο και μεγαλύτερη δόση, για να αντισταθμίσει τις διαψευσμένες προσδοκίες.

Πότε ακριβώς αποκτούν την κυριότητα του χαρτοφυλακίου τους; Ετσι, για να ξέρουμε κι εμείς για πόσο χρονικό διάστημα πρέπει να προσέχουμε.

Οι αυτοδιοικητικοί, όντες πολιτικοί, το πρώτο πράγμα που σκέφτονται είναι η επανεκλογή τους.

Οι προδιαγραφές ασφαλείας είναι ψιλά γράμματα για άρχοντες και αρχομένους.

Το αμάρτημα της κυβέρνησης είναι ότι υπερπροπαγάνδισε τις αρετές του συγκεντρωτισμού.

Οταν υπάλληλοι της ΕΥΠ ή ιδιωτικών ενώσεων περιγελούν τις ερωτήσεις των εκπροσώπων του ελληνικού λαού, το θέμα δεν είναι μόνο ηθικό.