Το συγκεντρωτικό κράτος έχει πολλά οφέλη σε εκείνους που το διαχειρίζονται. Αλλά μόνο όταν όλα πάνε καλά.

Ποια ναυτοσύνη και εκπαίδευση επιτρέπει εκατοντάδες πλοία (φανταζόμαστε όλα) να αποπλέουν με χαμηλωμένο τον καταπέλτη;

Το συνέδριο και η εκλογή αρχηγού στον ΣΥΡΙΖΑ είναι θέμα που αφορά περισσότερους από εκείνους που θα πάνε στην κάλπη.

Ένα εξώδικο του ΑΔΜΗΕ για τις πυρκαγιές και η απάντηση.

Για πρώτη φορά στον υπερτετραετή βίο της η κυβέρνηση δείχνει να τα έχει χαμένα.

H ψευδαίσθηση περί «ισχυρής/άτρωτης/ικανής να αντιμετωπίσει κάθε αναποδιά Ελλάδας» εκδικείται τους παραγωγούς της.

Η κριτική των αντιπολιτευόμενων πρέπει να είναι σκληρή, αλλά όχι «ψυχοπονιάρικη»· «του εγκλωβισμένου οδηγού τα ντέρτια λέω, κι όσο τραγουδάω κλαίω».

Ο όρος «φασισμός» χρησιμοποιήθηκε τόσο πολύ, που σήμερα βλέπουμε ανθρώπους να χαιρετούν φασιστικά και ψάχνουμε να βρούμε τι είναι, διότι –σύμφωνα με μια εξ αντανακλάσεως αντίδραση– φασίστες αποκλείεται να είναι.

«Οποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα, τον τρώνε οι κότες», λένε στα χωριά και, συνεπώς, δεν μπορεί τα καλά να γίνονται «με εντολή του πρωθυπουργού/υπουργού» και στα άσχημα μην τον είδατε τον Παναή.

Η κυβέρνηση, για να δείξει ότι κάτι κάνει, προαναγγέλλει την αυστηροποίηση των ποινών και αυτό δεν είναι καν το χειρότερο.

Όταν οι «Bad Boys» παρελαύνουν χαιρετώντας φασιστικά, πρέπει να τους κατατάξουμε στους φασίστες, ακόμη κι αν ίδιοι δεν γνωρίζουν τι σημαίνει φασισμός.

Υπάρχει Αριστερή και Δεξιά βία; Οχι. Kάθε μορφή βίας είναι φασιστική.

Κάποιος κυβερνητικός σκέφτηκε: αφού το επικοινωνιακό τερτίπι, με τις «αυστηροποιήσεις των ποινών», έπιασε τόσες φορές, γιατί να μην το επαναλάβουμε;

Στον ΣΥΡΙΖΑ κατάπιαν κοτζάμ Καμμένο. Τη Σώτη βρήκαν να διυλίσουν;

Στο μόνο που αριστεύει αυτή η κυβέρνηση είναι η επικοινωνία, μέρος της οποίας είναι οι διαρκείς εξαγγελίες και η νομοθέτηση στο γόνατο αυστηρότερων ποινών.

Η δημογραφική αλλοίωση της χώρας, από το 1990 και μετά, με τη μαζική μετανάστευση Εβραίων από την πρώην ΕΣΣΔ, έφερε πολιτική αλλοίωση.

Το ερωτηματικό «;» δεν είναι απλώς σημείο στίξης, αλλά και δείκτης υγείας μιας Δημοκρατίας. Οσο περισσότερα ερωτήματα διατυπώνονται για ένα συμβάν, ακόμη και για κάτι που βλέπουμε με τα μάτια μας, τόσο καλύτερα λειτουργεί το πολίτευμα.

και ο θάνατος της Μεγάλης Ιδέας πριν από εκατό χρόνια ήταν υποχώρηση, διότι όπως έλεγε και το δημοτικό άσμα, «σώπασε κυρά Δέσποινα και μη πολυδακρύζης, πάλι με χρόνους, με καιρούς, πάλι δικά μας θά ‘ναι…».

Η ακροδεξιά ασθένεια δεν θεραπεύεται εύκολα· χρειάζονται χρόνια εντατικού διαβάσματος.

Παλιά, δηλαδή πριν από 40 χρόνια, τα περισσότερα σπίτια στην Ελλάδα είχαν μεγάλη στενότητα χώρου.