Xώρα των αντίστροφων θαυμάτων

Ανάμεσα στις πολλές αντιπνευματικές «παρεμβάσεις» του τελευταίου καιρού, υπήρξε και μία για την οποία δεν έγινε μεγάλος ντόρος. Δεν γράφτηκαν άρθρα, ούτε ακούσαμε «ωιμέ» στα τηλεπαραθύρια. Ομάδα ατόμων επιτέθηκε στον χαράκτη κ. Χριστόφορο Κατσαδιώτη όταν εκείνος εκλήθη να μιλήσει σε σεμινάριο με θέμα «Η εικαστική παιδεία στα σχολεία σήμερα».

Ο κ. Κατσαδιώτης είναι δημιουργός των έργων που ο βουλευτής κ. Νίκος Παπαδόπουλος βανδάλισε στην Εθνική Πινακοθήκη. Μια «Επιτροπή Ορθόδοξων Χριστιανών Μητροπόλεως Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως» έστειλε επιστολή στον μητροπολίτη Βαρνάβα, καλώντας τον να παρέμβει προκειμένου να αποκλειστεί από το σεμινάριο ο «βλάσφημος Κατσαδιώτης». Οταν ο επίσκοπος δεν μπόρεσε ή δεν θέλησε να κάνει πολλά, ομάδα ακροδεξιών και παραθρησκευτικών εισέβαλε στο θέατρο, τον προπηλάκισαν και εκτόξευσαν ύβρεις εναντίον του (16.5.2025).

Ολως παραδόξως, δεν διαβάσαμε θρηνητικά κείμενα για την ελευθερία της έκφρασης που «πάει, σβήνει και χάνεται», όπως έγινε με την «παρέμβαση» για την ισραηλινή λογοτεχνία (10.5.2025). Ούτε διακηρύχθηκε με πάθος το δικαίωμα του κ. Κατσαδιώτη να ομιλεί, όπως ξεσπάθωσαν πολλοί υπέρ του κ. Γιώργου Καραμπελιά, όταν προ εβδομάδων κάποιοι φώναξαν «αίσχος» σε εκδήλωση που διοργάνωσε για τα Τέμπη (28.4.2025).

Τα παραπάνω δεν παρατίθενται για να ανακυκλωθεί το επιχείρημα «ναι, αλλά για τη Marfin δεν λέτε τίποτε», όσο για να επισημανθεί ένα παράδοξο. Πριν από 20 χρόνια οι «παρεμβατίες» στη Θεσσαλονίκη θα δαφνοστεφανώνονταν ως «αντιστασιακοί», ενώ θα διαβάζαμε πολλά για την «ακροδεξιά παρέμβαση» κατά του κ. Κατσαδιώτη. Τώρα έχουμε την ακριβώς αντίθετη κατάσταση. Η χώρα μοιάζει να έχει μπει στον καθρέφτη της Αλίκης στη χώρα των θαυμάτων. Ολα γίνονται ανάποδα.

Βεβαίως, υπάρχει η ιδεολογική συντριβή της Αριστεράς και ουχί απλώς ήττα της. Υστερα από χρόνια δικαιωματικών υπερβολών και «παρεμβάσεων» για ψύλλου πήδημα, η υπομονή του κόσμου έχει εξαντληθεί. Ακόμη και ειρηνικές διαμαρτυρίες με αριστερό χρώμα δεν γίνονται ανεκτές. Κάτι ανάλογο έπαθαν και οι Δημοκρατικοί των ΗΠΑ· οι υπερβολές της woke κουλτούρας οδήγησαν πολλούς στην άρνηση στοιχειωδών δικαιωμάτων συμπολιτών τους με διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό.

Αυτό όμως εξηγεί το ένα σκέλος της αντιστροφής. Πρέπει να αναρωτηθούμε για τη σιωπή στην εμφάνιση ακροδεξιών παρεμβάσεων. Ισως να άλλαξε ο Μανωλιός και να έβαλε τα ρούχα αλλιώς. Δεν ενοχλούσε και δεν ενοχλεί η οχλαγωγία αυτή καθαυτή, αλλά μόνο το χρώμα των θορυβοποιών. Και τα χρώματα, όπως ξέρουμε από τη μόδα, συχνά αλλάζουν.