Δεν κατανοούμε την γκρίνια για το επονομαζόμενο «φροντιστήριο» για τον πολιτικό γάμο των ομοφιλόφυλων. Επρεπε να γίνονται για κάθε νομοσχέδιο, αφού όπως φαίνεται σε συνεδριάσεις της Ολομέλειας, οι βουλευτές –όλων των κομμάτων– κάνουν σκασιαρχείο.
Κυκλοφορούν µισές αλήθειες και πολλές εξυπνάδες σχετικώς με τη νομοθετική πρωτοβουλία της κυβέρνησης για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών.
Το ζήτημα του «γάμου» των ομοφύλων ζευγαριών αποτελεί «ζήτημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων».
Τέτοια µπερδέµατα έχουμε να δούμε από το 1952, τότε που ο Γεώργιος Παπανδρέου ήταν υποψήφιος βουλευτής με τον Ελληνικό Συναγερμό του στρατάρχη Αλέξανδρου Παπάγου.
Πρέπει επιτέλους να αρχίσουμε να συζητάμε (και) τα εθνικά θέματα χωρίς φόβο και πάθος, αλλά με επάρκεια γνώσεων.
Η βία και η ανομία στη χώρα είναι απλώς συμπτώματα βαθύτερων παθογενειών, για τα οποία χρειάζεται συστηματική και μακροχρόνια δουλειά ώστε να αντιμετωπιστούν.
Ουδείς εχέφρων άνθρωπος –ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης– θα ήθελε να είναι «σύντροφος» ενός από τους μεγαλύτερους εγκληματίες όλων των εποχών.
Κάθε πόλεμος αποκτά τη δική του φρικτή δυναμική. Ακόμη κι αν έχει τις πλέον δικαιολογημένες αφορμές.
Η παρανομία έχει γίνει κανόνας και αυτό έχει επιπτώσεις και στην ποιότητα της νομοθέτησης και στην εκπαιδευτική λειτουργία της δημοκρατικής διαδικασίας, που οι κυβερνήσεις έπρεπε πρώτες να ασκούν
Το Εθνικό Αστεροσκοπείο τι δουλειά έχει στο υπουργείο Πολιτικής Προστασίας; Υπάρχει περίπτωση να πέσει ο ουρανός στο κεφάλι μας ώστε να χρειαστεί τη βοήθεια τού Αστεροσκοπείου ο εκάστοτε υπουργός;
Οι κινητοποιήσεις ως όπλο διαπραγμάτευσης.
Στις διεθνείς σχέσεις δεν γίνεται τίποτε αυτομάτως, κι ας έχουμε αυτήν την αίσθηση όσοι απλώς ψηλαφούμε την ιστορία.
Δέκα χρόνια μετά, κάτι καινούργιο επιχειρείται στον χώρο της Αριστεράς. Αντιμετωπίζεται από κάποιους με τον ίδιο απαξιωτικό τρόπο που είχε αντιμετωπιστεί το Ποτάμι, με την έκφραση «Τίναφταρε;».
Δεν γνωρίζουμε αν ο κ. Κασσελάκης συμμερίζεται την αίσθηση της πλειονότητας των Ελλήνων, που θεωρούν λίγα τα ένδεκα χρόνια (συν κάτι ψιλά) κάθειρξης για τον φόνο με ελαφρυντικά.
Αν είχαμε και στην Ελλάδα ισχυρό κίνημα πολιτών και ρωμαλέα φιλελεύθερη δικαιοσύνη δεν θα χρειαζόταν νομοθετική παρέμβαση της κυβέρνησης για τον «γάμο» των ομοφυλόφιλων.
Τη δεκαετία του ’60, πολλοί πίστευαν ότι οι μίνι φούστες ήταν απειλή για την «πυρηνική οικογένεια» του κ. Σαμαρά.
Υπάρχει πρόβλημα με την εργασία βουλευτών, πέρα από το γεγονός ότι έχουν ήδη μια δουλειά πλήρους απασχόλησης στη Βουλή.
Η επωδός κάθε δήλωσής του, κάθε ομιλίας του, κάθε συνέντευξής του είναι «και αποδείχθηκε ότι είχα δίκιο…»
Οι συνδικαλιστές θεωρούν τους δικηγόρους κάτι εξαιρετικά ανώτερο από τους ντελιβεράδες, κάτι που από τη φύση του είναι προσβλητικό για όσους κάνουν το δεύτερο επάγγελμα.
Το «φαινόμενο Κασσελάκης» μπορούσε να αναδειχθεί μόνο από τον χυλό στον οποίο είχε μετατραπεί ο ΣΥΡΙΖΑ.
