Η ελληνική πραγματικότητα μετά το δέμα-βόμβα που «μυστηριωδώς» εμφανίστηκε στο Εφετείο Θεσσαλονίκης και, ευτυχώς, έγινε αντιληπτή πριν σκάσει.
Η κυβέρνηση καλλιέργησε την άποψη –επιτυχώς όπως κάνει σε όλα τα επικοινωνιακά της εγχειρήματα– ότι κάπου λεφτά υπάρχουν.
Με τόσα βήματα που έχουμε κάνει, σε τόσους τομείς, πού ακριβώς βρισκόμαστε;
Για να συνεννοούμαστε: υπάρχουν «ολιγόωροι αποκλεισμοί δρόμων», «προειδοποιητικοί αποκλεισμοί», «flash mob αποκλεισμοί» κ.ά. Συμβολικοί δεν υπάρχουν…
Η κυβέρνηση όφειλε να εξηγήσει γιατί προέκρινε την ενιαία λίστα, η οποία πριμοδοτεί τους εγχώριους σελέμπριτι εις βάρος της ποιότητας της εκπροσώπησης στο Ευρωκοινοβούλιο.
Βλέπουμε σκουπίδια που παλιότερα δεν υπήρχαν· σύμφωνοι: λίγα και μικρά. Υπάρχει και η εξάπλωση της ιλαράς των πόλεων, δηλαδή των tags
Μια και το ‘φερε ο λόγος, πού βρίσκεται η δικαστική διερεύνηση για τις υποκλοπές;
Τρεις σκασίλες είχε ο κόσμος και μία από αυτές είναι το ερώτημα «Απέναντι στον Μητσοτάκη, ποιος;».
Αν είναι να καταστρέψουμε όλο το υπέροχο ελληνικό τοπίο και να πληρώνουμε ακριβά το ρεύμα, μήπως είναι προτιμότερο να το εισάγουμε;
Ενα σοβαρό κράτος πρώτα θα ξεκινούσε από τις υποδομές, δηλαδή το δίκτυο, και μετά θα μοίραζε λεφτά για φωτοβολταϊκά «στο χωράφι», «στις στέγες» και στα… δένδρα.
Η κυβέρνηση προχώρησε σε μία από τις συνήθεις «μεταρρυθμίσεις» της. Ιδρυσε μια κρατική δομή για να «βάλει τάξη στις μη κρατικές οργανώσεις», καταπώς έλεγε.
Τα γήπεδα ξανανοίγουν όπως ακριβώς έκλεισαν. Χωρίς κάμερες υψηλής ευκρίνειας και χωρίς συστήματα ταυτοπροσωπίας.
Βαθιά μέσα μας πιστεύουμε ότι ανάμεσα στα δικαιώματα ελεύθερης χρήσης ενός δημοσίου χώρου είναι και να μπορούμε να παρεμποδίζουμε άλλους να τον χρησιμοποιούν.
Σε όλο τον κόσμο –ή, τουλάχιστον, όπου επικρατεί η λογική– οι δυναμικές κινητοποιήσεις ξεκινούν όταν τελειώσει ο διάλογος και αν διαπιστωθεί αδιέξοδο.
Από τα λίγα που μαθαίνουμε για την Γάζα και τα φριχτά που ακούμε από τους ακροδεξιούς εταίρους του Νετανιάχου, όλοι οι δημοκρατικοί πολίτες οφείλουμε να είμαστε σε εγρήγορση.
Οι πρώτες καταλήψεις της ΠΑΘΕ τη δεκαετία του ’90 έγιναν για να αναδειχθούν τα προβλήματα των αγροτών. Το αίτημα για «συμβολική» συνέλευση επί του οδοστρώματος είχε να κάνει με την αναπαράσταση εκείνου του αγώνα.
Επιδιώχθηκε και επιτεύχθηκε συναίνεση των κομμάτων για τις ευρωεκλογές, που χρειάζεται απλή πλειοψηφία των 151 βουλευτών, και τορπιλίστηκε με μια τροπολογία της τελευταίας στιγμής για την οποία απαιτείται αυξημένη πλειοψηφία 200 βουλευτών.
Το Σύνταγμα αναφέρεται στην «οικογένεια», νέτα σκέτα, χωρίς να αναφέρει χρώμα, θρησκευτικές πεποιθήσεις ή σεξουαλικό προσανατολισμό εκείνων που την απαρτίζουν.
Το ΠΑΣΟΚ μπερδεύτηκε και μπέρδεψε με τις περίτεχνες αντιπολιτευτικές πιρουέτες του.
Δεν υπάρχουν εκ των προτέρων δίκαια αιτήματα. Οι κινητοποιήσεις (απεργίες, διαδηλώσεις κ.λπ.) γίνονται προκειμένου να πεισθεί η πλειονότητα των πολιτών για το δίκαιο ενός αιτήματος.
