Ο λαϊκισμός έχει κοντά ποδάρια. Το αποδεικνύουν οι «Τάσεις» της MRB. Μόνο 0,3% των ελλήνων πολιτών (στατιστικά αμελητέο ποσοστό) πιστεύει πως «οι περισσότεροι πολιτικοί νοιάζονται για το τι σκέφτονται άνθρωποι σαν κι έμενα».

Όποιο κόμμα κι αν χάσει θα έχει να αντιμετωπίσει την επόμενη μέρα τον καθρέφτη του. Ταυτόχρονα όμως οι εσωκομματικές εξελίξεις στον ηττημένο δεν θα αφήσουν αλώβητο τον νικητή. Ο ασκός του Αιόλου άνοιξε…

Γιατί δεν είναι έκπληξη η μετάλλαξη της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας

Όλες οι κινήσεις του κ. Γιώργου Παπανδρέου ανασυνθέτουν μακροχρόνια το πολιτικό σκηνικό.

Είναι πολλοί από το ΠΑΣΟΚ που έπαθαν σοκ από την αμφίπλευρη διεύρυνση που έκανε ο κ. Γιώργος Παπανδρέου. Χθες ενέταξε στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας τα πλέον μισητά για το ΠΑΣΟΚ πρόσωπα.

Το βασικό ερώτημα είναι απλό: πόση Aμεση Δημοκρατία αντέχει ένα κοινωνικό σύνολο; Ή αλλιώς: πόση αντιπροσωπευτική Δημοκρατία πρέπει να υπάρχει για να μην αλλοιώνεται η θέληση της πλειοψηφίας;

Η ευρύτατη συζήτηση που άνοιξε περί «κοινωνικού κέντρου» μπορεί να είναι δείγμα νέας πολιτικής κυριαρχίας. Όπως όταν παλιότερα μεσουρανούσε το ΠΑΣΟΚ κυριαρχούσε και η συζήτηση περί εκσυγχρονισμού.

Όλοι αυτοί οι Αριστεροί κήνσορες, που γκρινιάζουν για την έλλειψη ουσιαστικού διαλόγου, έχουν ατζέντα σοβαρής συζήτησης για τα μεγάλα θέματα; Αλήθεια! Ποια είναι η πρόταση του Συνασπισμού της Αριστεράς (ριζοσπαστικής και μη) για το ασφαλιστικό;

Αυτό που απέδειξε η προηγούμενη εμπειρία είναι ότι πρώτα αποκεντρώνονται τα προβλήματα της κεντρικής διοίκησης και κατόπιν οι όποιες αρετές της.

Το ασφαλιστικό δεν θα το ανοίξει η Νέα Δημοκρατία. Είναι διαρκώς ανοιχτό. Σαν πληγή χαίνουσα.

Οι διανοούμενοι πρέπει συνεχώς να προβάλουν το ιδανικό να εκπαιδεύουν τους πολίτες γι’ αυτό, οι δε πολιτικοί να πράττουν με βάση την πραγματικότητα και τις επιθυμίες των πολιτών.

Οι δημοσκοπήσεις δεν είναι αντιφατικές, όπως συμπεραίνουν πολλοί. Δείχνουν υπόγειες τάσεις τις οποίες πρέπει να ανιχνεύσουμε. Αποκαλύπτουν την χρεοκοπία του παλιού μοντέλου και τον οδυνηρό τοκετού ενός νέου.

Γινόμαστε Ευρώπη, παρά την γκρίνια και την μιζέρια κάποιων που θέλουν να ισοπεδώνουν τα πάντα.

Από το πώς θα χάσει το ΠΑΣΟΚ θα εξαρτηθεί η επόμενη μέρα της νίκης της Νέας Δημοκρατίας.

Δεν έχουμε ξένες επενδύσεις σ’ αυτή τη χώρα. Τις θέλουμε όμως; Με τον οικολογικό ολοκληρωτισμό που έχουμε δημιουργήσει δεν υπάρχει περιθώριο ξένων επενδύσεων.

Το ερώτημα λοιπόν είναι ένα: αφού η Βουλή κάνει υπερωρίες και παράγει πλεονάζον νομοθετικό έργο, γιατί όλοι οι φορείς διαμαρτύρονται ότι δεν έγιναν ακόμη οι αναγκαίες νομοθετικές ρυθμίσεις ώστε να ξεμπλοκαριστούν διάφορα ζητήματα;

Oι Έλληνες πολιτικοί έχουν πείσει το εκλογικό σώμα ότι είναι θαυματοποιοί. Ότι όλα τα σφάζουν κι όλα τα μαχαιρώνουν. Δεν υπόσχονται μόνο γεφύρια. Κάνουν λόγο και για τα ποτάμια που θα φέρουν.

Τα προβλήματα, άσχετα με τις επιθυμίες κάποιων, δεν εξαφανίζονται επειδή αρχίζουν οι κομματικές φιέστες. Ούτε καν από την τηλεόραση. Είναι εκεί απέναντι. Προκλητικά.

Δεν βαρέθηκαν τα πρόσωπα οι πολίτες. Βαρέθηκαν τις αναχρονιστικές και αδιέξοδες πολιτικές που αυτοί υπηρέτησαν, και στο τέλος χαρακτηρίστηκαν απ’ αυτές.

Η Νέα Δημοκρατία οφείλει να προβάλει πλέον την δική της πρόταση. Ριζοσπαστική και φιλελεύθερη. Γι’ αυτό θα κριθεί και όχι για το πόσο επιτυχημένη είναι στο σχολιασμό όσων γίνονται στο ΠΑΣΟΚ…