Το ασφαλιστικό δεν θα το ανοίξει η Νέα Δημοκρατία. Είναι διαρκώς ανοιχτό. Σαν πληγή χαίνουσα.
Οι διανοούμενοι πρέπει συνεχώς να προβάλουν το ιδανικό να εκπαιδεύουν τους πολίτες γι’ αυτό, οι δε πολιτικοί να πράττουν με βάση την πραγματικότητα και τις επιθυμίες των πολιτών.
Οι δημοσκοπήσεις δεν είναι αντιφατικές, όπως συμπεραίνουν πολλοί. Δείχνουν υπόγειες τάσεις τις οποίες πρέπει να ανιχνεύσουμε. Αποκαλύπτουν την χρεοκοπία του παλιού μοντέλου και τον οδυνηρό τοκετού ενός νέου.
Γινόμαστε Ευρώπη, παρά την γκρίνια και την μιζέρια κάποιων που θέλουν να ισοπεδώνουν τα πάντα.
Από το πώς θα χάσει το ΠΑΣΟΚ θα εξαρτηθεί η επόμενη μέρα της νίκης της Νέας Δημοκρατίας.
Δεν έχουμε ξένες επενδύσεις σ’ αυτή τη χώρα. Τις θέλουμε όμως; Με τον οικολογικό ολοκληρωτισμό που έχουμε δημιουργήσει δεν υπάρχει περιθώριο ξένων επενδύσεων.
Το ερώτημα λοιπόν είναι ένα: αφού η Βουλή κάνει υπερωρίες και παράγει πλεονάζον νομοθετικό έργο, γιατί όλοι οι φορείς διαμαρτύρονται ότι δεν έγιναν ακόμη οι αναγκαίες νομοθετικές ρυθμίσεις ώστε να ξεμπλοκαριστούν διάφορα ζητήματα;
Oι Έλληνες πολιτικοί έχουν πείσει το εκλογικό σώμα ότι είναι θαυματοποιοί. Ότι όλα τα σφάζουν κι όλα τα μαχαιρώνουν. Δεν υπόσχονται μόνο γεφύρια. Κάνουν λόγο και για τα ποτάμια που θα φέρουν.
Τα προβλήματα, άσχετα με τις επιθυμίες κάποιων, δεν εξαφανίζονται επειδή αρχίζουν οι κομματικές φιέστες. Ούτε καν από την τηλεόραση. Είναι εκεί απέναντι. Προκλητικά.
Δεν βαρέθηκαν τα πρόσωπα οι πολίτες. Βαρέθηκαν τις αναχρονιστικές και αδιέξοδες πολιτικές που αυτοί υπηρέτησαν, και στο τέλος χαρακτηρίστηκαν απ’ αυτές.
Η Νέα Δημοκρατία οφείλει να προβάλει πλέον την δική της πρόταση. Ριζοσπαστική και φιλελεύθερη. Γι’ αυτό θα κριθεί και όχι για το πόσο επιτυχημένη είναι στο σχολιασμό όσων γίνονται στο ΠΑΣΟΚ…
Το τέλος του ΠΑΣΟΚ σηματοδοτεί το τέλος μιας ολόκληρης περιόδου που ήθελε τα κόμματα πολιορκητικούς κριούς του κράτους.
Καλά είναι να αναζητούμε μια «άλλη πολιτική», αλλά καλύτερα είναι να διευκρινίζουμε ταυτόχρονα…
Σύμφωνα και με τις δημοσκοπήσεις θα έχουμε τρικομματική Βουλή, όχι «δικομματισμό» όπως σχεδόν τρομολαγνικά αναφέρεται. Το ερώτημα για τον νέο Συνασπισμό είναι απλό. Εκφράζει, άραγε την ανανεωτική Αριστερά ή μήπως μεταλλάσσεται σε ένα ΚΚΕ με τρικολόρ σημαία;
Οι εκλογές ποτέ δεν ήταν περίπατος. Μπορεί να έμοιαζε τέτοια. Μπορεί κάποιοι αφρόνως να διακινούσαν υπέρμετρη αισιοδοξία. Όλες οι Κυριακές των εκλογών είναι δύσκολες μέρες. Για όλα τα κόμματα.
Αλλάζουν πολλά στη χώρα με αυτές τις εκλογές. Μόνο οι τυφλοί και οι παραδοσιακοί Αριστεροί δεν το βλέπουν. Οι δεύτεροι βλέπουν «βαθιά αντιδραστικές τομές» που ετοιμάζουν τα δύο κόμματα.
Ο Γ. Παπανδρέου ανοίγει φιλελεύθερη ατζέντα για συζήτηση. Η Νέα Δημοκρατία πρέπει να τον προλάβει. Να καταθέσει χωρίς φόβο και πάθη ακόμη πιο ριζοσπαστικές, πιο φιλελεύθερες απόψεις.
Άσχετα από τις προθέσεις του κ. Σημίτη για τη διαδοχή, υπάρχουν κάποια απτά αποτελέσματα. Αυτή καθαυτή η διαδικασία βάζει κάποια νέα δεδομένα στην πολιτική ζωή του τόπου.
Όταν όλη η κοινωνία στρέφεται σε πιο φιλελεύθερες απόψεις, είναι απορίας άξιον γιατί η Ν.Δ. δεν περιφρουρεί το τέρμα της. Ο φιλελεύθερος χώρος είναι δικός της. Γιατί τον χαρίζει στους αντιπάλους;
Μόλις σβήσουν τα φώτα της διαδοχής θα βγουν στον αέρα όλες οι δομικές αντιφάσεις που κουβαλά το ΠΑΣΟΚ.
