Η συζήτηση περί της νέας αναθεώρησης πρέπει να ξεκινήσει από το ποιο κράτος θέλουμε στο μέλλον; Οχι σε επίπεδο ευχολογίου, αλλά συγκεκριμένου μοντέλου. Για να μην αρχίσουμε σε λίγα χρόνια να συζητάμε περί νέας αναθεώρησης…
Η διαφορά όμως ενός πολιτικού ηγέτη με ένα πολιτικό είναι πως ο πρώτος διαμορφώνει το μέλλον ενώ ο δεύτερος απλώς το φοβάται.
Και για τα αυτοδιοικητικά ισχύει η ρήση του Ντένγκ Ξιάο Πινγκ περί «άσπρης ή μαύρης γάτας, η οποία οφείλει να πιάνει ποντίκια».
Το βασικό πρόβλημα, λοιπόν, του πολιτικού λόγου σήμερα στην Ελλάδα δεν είναι η πληθώρα των επιθέτων. Αντιθέτως, είναι η έλλειψη των ουσιαστικών…
Ολα δείχνουν ότι οι επόμενες εκλογές θα κριθούν στη μονάδα. Δεν θα είναι η τελευταία φορά. Η κατάσταση της οικονομίας σπρώχνει την πολιτική σε παρατεταμένη κρίση.
Ακολουθώντας την πεπατημένη της άμεσης και χωρίς σκέψη άρνησης σε οτιδήποτε αμερικανικό μένουμε μακριά νυχτωμένοι για όσα διαδραματίζονται και στις ΗΠΑ και επηρεάζουν τον κόσμο.
Η απειλή του Ιράν, σε αντίθεση με το Ιράκ, είναι υπαρκτή. Ας ευχηθούμε το καλύτερο, αλλά πρέπει να βρούμε θέση και για το χειρότερο…
Tο πρώτο βήμα για να λυθεί ένα πρόβλημα είναι να το ορίσουμε. Tο δεύτερο να μετρήσουμε τις επιπτώσεις της λύσης. Δυστυχώς και στην περίπτωση των εργαζομένων στους OTA δεν κάνουμε ούτε το ένα, ούτε το άλλο.
Η διεκδίκηση του επιδόματος των 176 ευρώ αποκαλύπτει τους παραλογισμούς της Δημόσιας Διοίκησης.
Oι βερμπαλισμοί των κατηγορούμενων στη δίκη της «17 Nοέμβρη» είναι η ακραία και πιθανώς γελοία έκφραση ενός σκεπτικού που θέλει την ανθρώπινη ζωή αναλώσιμη στον τροχό τής έτσι κι αλλιώς αυθαίρετα ορισμένης ιστορικής αναγκαιότητας.
Η χώρα και η κυβέρνηση μια στροφή χρειάζονται. Τολμηρή και προς την κοινή λογική.
Οι πολίτες αντιλαμβάνονται ότι τα μεγάλα λόγια της «Προόδου» είναι φούσκες και ζητούν αλλαγές επί το ορθολογικότερον. Μόνο που κανείς δεν τους λέει ποιες είναι αυτές.
Μια δήλωση, ένα μέτρο, μια αστοχία, μπορεί να προβληματίσει, μπορεί να ενοχλήσει ή να ευχαριστήσει, αλλά πρέπει να σωρευθούν πολλά για να υπάρξει αλλαγή στην πρόθεση ψήφου.
Αυτοί που προσφέρουν δεν το διατυμπανίζουν στα «πρωινά παράθυρα», ούτε προσδοκούν εκλογικά οφέλη από αυτό. Απλώς δίνουν. Οι υπόλοιποι, απλώς φωνασκούν σε φιλόξενες εκπομπές.
Η, χωρίς όρους, χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στη «Χαμάς» δεν διασφαλίζει την ειρήνη. Αντιθέτως, μπορεί να χρηματοδοτήσει τον πόλεμο…
Είναι κακό να βγαίνουν στελέχη της Νέας Δημοκρατίας και να αμφισβητούν το «διαιτητή».
Η λύση και στα προβλήματα της Αυτοδιοίκησης είναι η περισσότερη Αυτοδιοίκηση. Αυτό σημαίνει απογαλακτισμός από το κράτος-τροφό. Μεταβίβαση και φορολογικών αρμοδιοτήτων στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης και πλήρη αυτονόμησή τους σε ό,τι αφορά τα διοικητικά.
Χρειάζεται να επανεξετασθεί ο χάρτης όλων των παρεχόμενων δημόσιων παροχών στην περιφέρεια. Να εξηγηθεί στους πολίτες ότι τα πολλά νοσοκομεία ισούνται με κανένα πλήρες νοσοκομείο.
Το σύμπτωμα του ακραίου λόγου της Αριστεράς, μπορεί να οφείλεται σε αυτό που είχε πει κάποτε ο Γκαίτε: «Όταν αποτυγχάνουν οι ιδέες, οι λέξεις έρχονται πολύ βολικά».
Η απεργία πείνας του κ. Κώστα Ζουράρι δικαιώθηκε. Το «ιστορικό» Βραχάσι κι άλλα τρία χωριά γίνονται κοινότητες, μόνον που αυτό άνοιξε την όρεξη σε δεκάδες άλλους οικισμούς, που προβάλλουν την ιστορικότητά τους και θέλουν να αποσχιστούν από τους δήμους.
