Με φανερά και κρυφά κόστη, συν τις λαθροχειρίες (το λέμε ευγενικά) διοικήσεων και πολιτικών παραγόντων, αποκτήσαμε το ακριβότερο ρεύμα της Ευρώπης.
Υπήρξαν πολλές πανδημίες στην ανθρώπινη ιστορία, αλλά καμιά δεν είναι σαν και αυτή. Οχι τόσο λόγω του ιού και της ταχύτητας διασποράς του, όσο λόγω των κοινωνικοοικονομικών συνθηκών.
Πριν από τα επιδόματα για ενοίκια, προέχει να φτιάξουμε (και) το σιδηροδρομικό μας δίκτυο.
Μια απόπειρα κατάλυσης της «Διαύγειας» που πέρασε στα ψιλά του δημοσίου διαλόγου.
Με 140 διάσπαρτα σε όλη την επικράτεια κτίρια δεν έχουμε τριτοβάθμια περίθαλψη. Εχουμε ταμπέλες και διοικήσεις για να διορίζουν οι υπουργοί.
Την εξυγιαντική για το πολιτικό και οικονομικό σύστημα μεταρρύθμιση, που –παρά το ότι έγινε λόγω της πίεσης των δανειστών– πρέπει να πιστωθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, αμφισβητεί τώρα ο κ. Παύλος Πολάκης.
The KINAL election for a new leader it may be a farewell gesture to the entire older generation of PASOK cadres.
Μπορεί να ακούμε πολλά –και να τσακωνόμαστε με τους ψεκασμένους– για το 5G, αλλά υπάρχουν περιοχές στην Ελλάδα που μετά βίας πιάνουν 3G.
«Κάτω από την πλατεία υπάρχει παραλία, αν έρθει το μετρό θα γίνει ιστορία», κι άλλα τερπνά…
Υπάρχει μια νέα γενιά που θέλει τους εκπροσώπους της στα κεντρικά πολιτικά όργανα. Δίκαιο και δικαιολογημένο.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα των τραπεζών είναι ότι υπήρξαν ο τροφοδότης λογαριασμός του πελατειακού κράτους.
Στο ελληνικό δημόσιο σύστημα όλα μπορούν να γίνουν, αλλά χωρίς πρόγραμμα.
Πολιτικοί θέσεων και πολιτική αρχών…
Οι διακυμάνσεις στην ανάπτυξη (-9% το 2020, +7% εκτιμάται το 2021) δείχνουν το εύθραυστο μιας οικονομίας που εξακολουθεί να στηρίζεται στην κατανάλωση.
Η χρεοκοπία της ελληνικής οικονομίας του 2009 οδήγησε την ελληνική κοινωνία σε αναστοχασμό, αφού προηγήθηκαν τα πέντε στάδια του πένθους.
Στο αίτημα της αγοράς για προφητείες, τα ΜΜΕ δεν απάντησαν με το ταπεινό «δεν ξέρουμε», και στον γιγαντωμένο και χειμαζόμενο κλάδο των σφυγμομετρήσεων οι δημοσκόποι δεν είπαν «συγγνώμη, δεν μπορούμε».
Ένα μεγάλο κομμάτι του εκλογικού σώματος ψάχνει για εναλλακτικές πολιτικές.
Οι ανεμβολίαστοι δημιουργούν εξωτερικότητες που καταλήγουν σε ασφυξία του ΕΣΥ και δυσβάσταχτο κόστος. Δεν πρέπει να αναλάβουν και αυτοί –έστω μέρος– των δαπανών που προκαλούν;
Η σχέση της ερευνητών με τα μέσα ενημέρωσης είναι μια ακόμη πονεμένη ιστορία.
Αν δημιουργηθούν οι κατάλληλες πολιτικές συνθήκες, μια τέτοιας ευρείας γκάμας λογοκριτική νομοθεσία θα χρησιμοποιηθεί για να φιμωθεί οποιαδήποτε κριτική στην κυβέρνηση.
