Ο κ. Θεοδωρικάκος, δήλωσε συγκλονισμένος από το «περίσσευμα ανθρωπιάς και αγάπης» των γονιών του Αλκη και κατόπιν πλειοδότησε σε οργή σε σχέση με εκείνους οι οποίοι έχασαν ένα παιδί.

Κυκλοφορούν πολλοί «πεφτοσυννεφάκηδες», που δηλώνουν έκπληκτοι απ’ όσα ακούγονται στο βίντεο με τον δήμαρχο Σπάρτης. Λες και δεν είχε γίνει τότε ανέκδοτο η προεκλογική αποζημίωση (3.000 ευρώ) με μια απλή δήλωση. 

Το καλύτερα φυλαγμένο μυστικό στη Νέα Δημοκρατία είναι ότι χρεοκόπησε τη χώρα τη διετία 2007-2009.

Τι σημαίνει το «συμβολικό» και πώς θα ήταν το πραγματικό κλείσιμο της εθνικής οδού;

Οι «πρασινοφρουροί» του 1981 ήταν μια άσχημη αντίδραση σε μια άσχημη κατάσταση.

Oι «αυστηροποιήσεις» του κ. Τσιάρα δεν λύνουν, αλλά μεγεθύνουν το βασικό πρόβλημα της Δικαιοσύνης, που είναι η αργοπορία στην απονομή της.

Δεν ήταν μόνο Αλβανικής καταγωγής ο κατηγορούμενος για το φονικό στην Θεσσαλονίκη. Ήταν παοκτζής και μελαχροινός. Γιατί δεν το σημειώνει κανείς αυτό;

Χειρότερες είναι οι δικαιολογίες έφερε ο «αψύς Σφακιανός» και αυτή τη συμπεριφορά υπερασπίζεται σύσσωμος ο ΣΥΡΙΖΑ.

Ο πληθωρισμός στην Τουρκία, τα κατά Ερντογάν fake news και οι διώξεις…

Χίλια, μύρια δίκια να είχε ο κ. Πολάκης -που δεν είχε- οι καταλήψεις στην Βουλή δεν επιτρέπονται. 

Η αναπάντητη οξύτητα του κ. Τσίπρα υπογράμμισε τρία προβλήματα. 

Η «νέα φιλοσοφία», όμως, απαιτεί και καλή περιγραφή αρμοδιοτήτων μεταξύ κεντρικού κράτους και Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ακόμη και μεταξύ διαφορετικών φορέων του Δημοσίου.

Censure motions are like pro wrestling matches: lots of action but no blood. 

Οι προτάσεις μομφής είναι σαν τους αγώνες κατς. Πολλά χτυπήματα δίχως αίμα.

Εκεί στο μέσον της κοινοβουλευτικής θητείας, σίγουρα θα κατατεθεί και μια πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης… 

Ουδείς περιμένει από το κράτος να λύσει τα προβλήματα. Αυτό δεν το ξέρουμε λόγω εμπειρίας. Ο τυπικός νεοέλληνας προτιμά τις ατομικές λύσεις από τις συλλογικές.

Η μάχη της Αθήνας δεν χάθηκε γιατί ήταν πρωτόγνωρα τα καιρικά φαινόμενα, αλλά διότι οι μηχανισμοί του κράτους, οι παραχωρησιούχοι της Αττικής Οδού δεν χρησιμοποίησαν τη σωρευμένη εμπειρία από τους προηγούμενους χιονιάδες.

Eκείνο το κομμάτι της κοινωνίας, που κάποτε αποτελούσε την ατμομηχανή των νέων ιδεών στη χώρα, όχι μόνο δεν προχώρησε τη θεωρία του απ’ όσα έλεγε τη δεκαετία του ’80, αλλά πάει και προς τα πίσω.

Για κάθε νέα πρόκληση (π.χ. σεξουαλική παρενόχληση) το κράτος έχει πάντα ως απάντηση μια νέα διοικητική δομή, χωρίς ποτέ να καταργεί κάποια παλιότερη.

Η αριστερή συντήρηση ντύνει πάντα την αντίδρασή της με μεγάλες λέξεις.