Δεν ήταν μόνο Αλβανικής καταγωγής ο κατηγορούμενος για το φονικό στην Θεσσαλονίκη. Ήταν παοκτζής και μελαχροινός. Γιατί δεν το σημειώνει κανείς αυτό;
Χειρότερες είναι οι δικαιολογίες έφερε ο «αψύς Σφακιανός» και αυτή τη συμπεριφορά υπερασπίζεται σύσσωμος ο ΣΥΡΙΖΑ.
Ο πληθωρισμός στην Τουρκία, τα κατά Ερντογάν fake news και οι διώξεις…
Χίλια, μύρια δίκια να είχε ο κ. Πολάκης -που δεν είχε- οι καταλήψεις στην Βουλή δεν επιτρέπονται.
Η αναπάντητη οξύτητα του κ. Τσίπρα υπογράμμισε τρία προβλήματα.
Η «νέα φιλοσοφία», όμως, απαιτεί και καλή περιγραφή αρμοδιοτήτων μεταξύ κεντρικού κράτους και Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ακόμη και μεταξύ διαφορετικών φορέων του Δημοσίου.
Censure motions are like pro wrestling matches: lots of action but no blood.
Οι προτάσεις μομφής είναι σαν τους αγώνες κατς. Πολλά χτυπήματα δίχως αίμα.
Εκεί στο μέσον της κοινοβουλευτικής θητείας, σίγουρα θα κατατεθεί και μια πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης…
Ουδείς περιμένει από το κράτος να λύσει τα προβλήματα. Αυτό δεν το ξέρουμε λόγω εμπειρίας. Ο τυπικός νεοέλληνας προτιμά τις ατομικές λύσεις από τις συλλογικές.
Η μάχη της Αθήνας δεν χάθηκε γιατί ήταν πρωτόγνωρα τα καιρικά φαινόμενα, αλλά διότι οι μηχανισμοί του κράτους, οι παραχωρησιούχοι της Αττικής Οδού δεν χρησιμοποίησαν τη σωρευμένη εμπειρία από τους προηγούμενους χιονιάδες.
Eκείνο το κομμάτι της κοινωνίας, που κάποτε αποτελούσε την ατμομηχανή των νέων ιδεών στη χώρα, όχι μόνο δεν προχώρησε τη θεωρία του απ’ όσα έλεγε τη δεκαετία του ’80, αλλά πάει και προς τα πίσω.
Για κάθε νέα πρόκληση (π.χ. σεξουαλική παρενόχληση) το κράτος έχει πάντα ως απάντηση μια νέα διοικητική δομή, χωρίς ποτέ να καταργεί κάποια παλιότερη.
Η αριστερή συντήρηση ντύνει πάντα την αντίδρασή της με μεγάλες λέξεις.
Αν αποδειχθεί ότι και εμβολιασμένοι προσβάλλονται και μεταδίδουν την ασθένεια, το ίδιο με τους ανεμβολίαστους, παύει η νομιμοποιητική βάση του διαχωρισμού τους.
Αντιπολίτευση δεν μπορεί να είναι η αποσπασματική στηλίτευση κάθε μέτρου. Και αυτό διότι μπορεί γρήγορα να διαψευστεί.
Το βασικό πρόβλημα με τον λόγο είναι ότι ποτέ δεν μπορούμε να ξέρουμε τις πραγματικές επιπτώσεις που έχει· αν έχει. Γι’ αυτό και οι φιλελεύθερες κοινωνίες πολύ λογικώς έχουν άπειρη ανοχή στην έκφραση.
Το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ και της «νέας Αριστεράς» εν γένει είναι πως δεν έχει να αντιπαραβάλει πραγματικές λύσεις σε χρόνια προβλήματα.
Σε μια χώρα που κάποιος μπορεί να χάσει τη δουλειά του επειδή κάποιο άστοχο σχόλιο θεωρείται «σεξουαλική παρενόχληση», ένα ολόκληρο σύστημα απέτυχε να θέσει σε διαθεσιμότητα κάποιον που καταγγέλλεται για παιδεραστία!
Το ελληνικό Δημόσιο βρίσκεται πέρα από αυτό που οι φυσικοί ονομάζουν «ορίζοντα γεγονότων» στη μαύρη τρύπα.
