Στη δημοκρατία δεν υπάρχει τελειότητα, όπως κι αν την ορίζει κάποιος. Ολα είναι προϊόν συμβιβασμών.

Κάποιοι βρίσκουν λογική την απαίτηση της Ρωσίας να διαφεντεύει το μέλλον κυρίαρχων χωρών στη γειτονιά της.

Ο Νόαμ Τσόμσκι είναι η εμβληματική προσωπικότητα εκείνης της Αριστεράς που η αντίθεσή της στο σύστημα την οδηγεί να υιοθετεί τις χειρότερες, τις πλέον αντιδραστικές πτυχές αυτού του συστήματος.

Κάποιες περιοχές της Αθήνας υπερτουριστικοποιούνται. Αλλάζουν μορφή με θετικές και αρνητικές συνέπειες.

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Σκουρλέτης ζητάει από φίλα προσκείμενο στο κόμμα του δημοσιογράφο «να ανακαλέσει τους χαρακτηρισμούς».

Οι βαρύγδουπες αυτές –«προεκλογικές» τρόπον τινά– εξαγγελίες του Μασκ πρέπει να μας προβληματίσουν.

Οι νέοι της Γηραιάς Ηπείρου δεν έχουν να αντιπαλέψουν μόνο τις ανισότητες που δημιουργεί η αγορά.

Το βασικό πρόβλημα του λαϊκισμού είναι ότι διογκώνει τα προβλήματα που υπόσχεται να λύσει.

Οι μικρές αλλά σημαντικές εκλογικεύσεις σε τομείς της λειτουργίας του κράτους δεν θα ήταν ευεργετικές μόνο για τους δύσμοιρους φορολογουμένους. Θα βοηθούσαν και την κυβέρνηση. 

Ακόμη και σε εποχές ακραίας φτώχειας του κράτους (2010-2019) κάθε κυβέρνηση έστελνε ένα πρωθυπουργικό αεροσκάφος για να να υποδεχθούμε το φως με τιμές αρχηγού κράτους!

Από το «Τι Πλαστήρας, τι Παπάγος» του 1952, φτάσαμε –εβδομήντα χρόνια μετά!– στο χειρότερο «Τι Μακρόν, τι Λεπέν».

Τα κόμματα από ιδεολογικοί εκπρόσωποι τμημάτων της κοινωνίας να μετατρέπονται σε σκληρούς μηχανισμούς εξουσίας.

Η ωραιοποίηση της πραγματικότητας διά του ψηφιακού θολώματος των εικόνων είναι μια μέθοδος δημοσιογραφικής διαστρέβλωσης.

Δεν γίνεται «νεοφιλελευθερισμός» με 7% και 9% ελλείμματα, και δεν είναι «ακροδεξιά» μια κυβέρνηση επειδή απαγορεύει στους μπάχαλους να τα κάνουν λίμπα στα ΑΕΙ.

Τα μικρά ρήγματα στις σχέσεις Ουκρνίας-Δύσης είναι αχρείαστα και καλό είναι να αποφεύγονται γιατί τα τρολ του Πούτιν καραδοκούν.

Η απεργία πείνας είναι ένα σοβαρό όπλο ελευθερίας, σε δικτατορικά ή κατοχικά καθεστώτα, που απαγορεύουν κάθε άλλου είδους λόγο και εκδήλωση. Όχι για υγειονομικούς που θέλουν να δουλεύουν ανεμβολίαστοι.

Την ώρα που ο κ. Ζελένσκι έπιανε το πιγούνι του μιλούσε για τη φριχτή τύχη της Μαριούπολης και για τις δύσκολες διαπραγματεύσεις που πρέπει να κάνει με τους Ρώσους.

Η οικονομική ανασφάλεια είναι μόνο ένας από τους παράγοντες που διογκώνουν τη δυσθυμία των πολιτών έναντι των παραδοσιακών κομμάτων.

Από τις 1.500 λέξεις του Ζελενσκι στην Βουλή μόνο το Τάγμα Αζόφ συγκίνησε τον ΣΥΡΙΖΑ.

Μπορεί να αιτιολογηθεί αυτή η ανισορροπία οργής και δημοσιότητας από το γεγονός ότι στην υπόθεση της Πάτρας υπάρχουν τρία νεκρά παιδιά, έναντι δύο (σίγουρα) δολοφονημένων στην Ανδραβίδα;