In this country, the computer age is evident everywhere, except in our pockets.

Η υπουργική απόφαση για ψηφιακή παράδοση ενός εγγράφου δεν προβλέπει την επιλογή κάποιου να αποφεύγει το γραφειοκρατικό κόστος του δικαστικού επιμελητή.

Στη χώρα μας «μπορείς να βρεις την πληροφορική εποχή παντού, εκτός από την τσέπη μας».

Φάνηκε μια Ελλάδα πιο σίγουρη για τον εαυτό της. Εθεσε τα ζητήματα των δύσκολων σχέσεων με τη γείτονα σε ένα διεθνές πλαίσιο, που κατανοούν οι Αμερικανοί, αντί να κλαψουρίζει «η Τουρκία μπήξε και η Τουρκία δείξε».

Οι νόμοι ψηφίζονται δόξη και τιμή και μετά είτε δεν εκδίδονται οι υπουργικές αποφάσεις είτε εκδίδονται αντιστρέφοντας εντελώς το πνεύμα του νόμου.

Η πραγματικότητα των αριθμών στην Ελλάδα είναι στην καλύτερη περίπτωση συγκεχυμένη και στη χειρότερη απαγορευμένη.

Ο «αποτουρκισμός» πρέπει να προσχωρήσει περαιτέρω στον δημόσιο διάλογο, για να μην είναι η χώρα διαρκώς σκιαγμένη.

Χρόνια τώρα, όλοι οι πολίτες είμαστε κλητήρες του Δημοσίου.

Καλοί είναι οι προβληματισμοί του Πρώτου Κόσμου, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι εμείς ακόμη παλεύουμε με τα προβλήματα του Τρίτου, με κύριο την υπερχρέωση κράτους, επιχειρήσεων, νοικοκυριών.

«Eίμαι εδώ και τραγουδώ γιατί τους νόμους σας εγώ δεν προσκυνώ»…

H τουρκική διαμεσολάβηση με τη «στρατηγική που έχει υιοθετήσει η κυβέρνηση» έχει την ίδια σχέση του φάντη με το ρετσινόλαδο.

Μέχρι πού φτάνει η κολακεία του λαού, δηλαδή πόσο νερό πρέπει να βάλει στο κρασί του ένας πολιτικός για να μη χάσει ψήφους;

The decentralization of power production with the installation of photovoltaic panels on the rooftops of buildings would benefit everyone.

Το κράτος δημιουργεί αντικίνητρα για ηλεκτροπαραγωγή από τον ήλιο και τον αέρα.

Παρά τα όσα διακινούν διάφοροι υπουργοί, ένας νόμος για τα ΑΕΙ δεν φέρνει την άνοιξη.

Η Νέα Δημοκρατία δεν πρέπει να γίνει Ποτάμι. Αλλά σάμπως μπορεί;

Σε αντίθεση με όσα λένε οι «χρήσιμοι αφελείς» της Ρωσίας, η Δύση απέτρεπε με διάφορα τεχνάσματα την επέκτασή της στις πρώην σφαίρες επιρροής της ΕΣΣΔ.

Ας μην μπερδεύουμε τις μεταμορφώσεις της παγκοσμιοποίησης με το «τέλος» της.

Γιατί όσοι επιδεικνύουν τους βλαστούς τους στα social media μουντζουρώνουν ό,τι γλυκύτερο έχουν τα παιδιά, δηλαδή τα πρόσωπά τους.

Η πολιτική αξιοποίηση από την αντιπολίτευση της πρόχειρης έκθεσης των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα εξασφαλίζει ότι τα ουσιαστικά ζητήματα περί ελευθερίας του λόγου δεν πρόκειται να συζητηθούν.