Μόνο η Ελλάδα και οι πρώην ανατολικές χώρες επένδυσαν τόσα πολλά στον πρωταθλητισμό. Και συναισθηματικά και σε δημόσιο χρήμα…
Λένε πως η Ελλάδα είναι η χώρα της υπερβολής. Μάλλον είναι η χώρα των υπερβολικών γραφιάδων. Είτε για τα θετικά, είτε για τα αρνητικά.
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι πρώτα αγώνες και μετά πολιτική διαμαρτυρία. Χρήσιμη είναι η δεύτερη, αλλά δεν πρέπει να ακυρώνει το πρώτο. Αλλιώς δεν θα μιλάμε για Αγώνες, θα μιλάμε για διαδήλωση.
Μπορεί να τέλειωσε ο Ψυχρός Πόλεμος αλλά οι πρακτικές του ζουν. Όπως οι Αμερικανοί μποϋκοτάρισαν τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας και οι Σοβιετικοί του Λος Άντζελες, τα στελέχη του ΚΚΕ δεν θα πάνε στην τελετή έναρξης διότι θα είναι εκεί ο μπαμπάς Μπους.
Μόλις σβήσουν τα φώτα της γιορτής η κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας θα κληθεί να διαχειριστεί τον λογαριασμό της Ολυμπιάδας και τις (σκληρές πλέον) παθογένειες της ελληνικής οικονομίας.
Αυτές τις μέρες που όλοι θα περιηγηθούμε στα στάδια και στις νέες οδικές αρτηρίες του λεκανοπεδίου, τώρα που περπατήσουμε στην καθαρή Αθήνα, θα απολαύσουμε τη γιορτή κάτω από το στέγαστρο του Καλτράβα, είναι η ώρα να σκεφτούμε την αξία της οργάνωσης.
Έχετε δει τις διαφημίσεις του ΟΤΕ για τη νέα υπηρεσία ADSL; Μαϊμού είναι. Ο μονοπωλιακός μας γίγαντας διαφημίζει (για μια ακόμη φορά) κάτι που όφειλε να έχει, αλλά στην πράξη δεν δίνει…
Γιατί σιωπούν οι κατ’ επάγγελμα και κατ’ αποκοπήν ευαίσθητοι αντιιμπεριαλιστές…
Η αστυνόμευση δεν χρειάζεται «λίγο πιο σκληρά μέτρα». Αντιθέτως χρειάζεται «λίγο πιο έξυπνα μέτρα».
Η επιχειρηματολογία των κ.κ. Παπουτσή και Καστανίδη για τα δίδακτρα των ιδιωτικών σχολείων φέρνουν στην επιφάνεια το παλιό πρόσωπο του ΠΑΣΟΚ. Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, απόντος του αρχηγού του, αρχίζει να διολισθαίνει στον παλιό, κακό του λαϊκισμό.
Ενώ ο ξυλοδαρμός των μεξικανών δημοσιογράφων στον Πειραιά αμαυρώνει τη χώρα, η επικοινωνιακή διαχείριση της κρίσης επικεντρώθηκε στο εσωτερικό της Ελλάδος!…
Μήπως ο κ. Διονύσης Σαββόπουλος είναι αιχμάλωτος της λατρείας των θαυμαστών του και βρέθηκε σακατεμένος από δημοσιεύματα που τον εγκαλούσαν για το σκετς της Καλομοίρας;
Το 6ο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας ήταν πανηγυρικό. Είχε λάμψη και ενθουσιασμό. Δεν θα μείνει όμως στην ιστορία. Δεν συζητήθηκαν σε βάθος πολιτικές, δεν αγγίχτηκαν καν τα μεγάλα ζητήματα που πρέπει να είναι αντικείμενο κάθε συνεδρίου.
Δύο ειδήσεις για μαφιόζικου τύπου επιθέσεις εναντίον λειτουργών του Τύπου πέρασαν ασχολίαστες και χωρίς διαμαρτυρίες. Κι όμως μας αφορούν όλους.
Η αξιωματική αντιπολίτευση ξεφεύγει από τα φληναφήματα του παρελθόντος και πιθανώς να ανασυγκροτηθεί σε εντελώς νέα βάση. Μπορεί να αποκτήσει προγραμματικό λόγο πολύ πιο σύντομα απ’ ότι υποπτευόμαστε.
Καλός και χρυσός είναι ο «μεσαίος χώρος», καλύτερο και το «κοινωνικό κέντρο». Μόνο που αυτοί οι όροι δεν πρέπει να σταθούν στην εκλογική μηχανική, στην διαδικασία της πολιτικής. Πρέπει να γίνουν πολιτική.
Το συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας επισφραγίζει την στροφή του κόμματος στο κοινωνικό κέντρο. Μόνο που το τελευταίο είναι ένας όρος που χρειάζεται αποσαφήνιση.
Το αίτημα της Αριστεράς για περισσότερο κράτος στηρίζεται στην αξίωση της ισότητας, του κ. Φουκογιάμα, έχει ως υπόβαθρο την ασφάλεια.
Ας μην αυταπατάται η κυβέρνηση ότι η άμεση και η παραδειγματική αποπομπή του κ. Ι. Κεραμιδά θα λύσει το πρόβλημα. Κάποιοι θα θεωρήσουν εαυτούς πιο ατσίδες από το ελεγκτικό σύστημα που έχει φτιάξει το Μέγαρο Μαξίμου. Και θα το επιχειρήσουν πάλι…
Το αίτημα στον 20ο αιώνα ήταν λιγότερο κράτος, γράφει ο γκουρού της φιλελεύθερης σκέψης κ. Φράνσις Φουκογιάμα. Στον 21ο αιώνα πρέπει να ζητάμε περισσότερο κράτος!
