Ας σταματήσουμε λογαριάζουμε το μέγεθος της χώρας με τον αριθμό των μεταλλίων. Δεν κρίνεται η Ελλάδα από το μετάλλιο του κ. Λεωνίδα Σαμπάνη. Ούτε από το δείγμα των ούρων του.
Μπορεί η «2004 Α.Ε.» να μην έχει χιούμορ, εισάγει όμως νέα λογοκριτικά ήθη στον τόπο μας και συγκεκριμένα την «εμπορική λογοκρισία», που είναι κοινός τόπος στις ανεπτυγμένες καπιταλιστικές κοινωνίες
Ο δημόσιος χώρος έχει πνιγεί τα τελευταία χρόνια σε γενικόλογα φληναφήματα «περί διαρθρωτικών αλλαγών στην οικονομία». Έτσι ενώ όλοι βροντοφωνάζουν τις αγκυλώσεις και κανείς δεν ψιθυρίζει τα αυτονόητα. Πλην του νέου προέδρου του ΟΤΕ.
Η Ελλάδα δεν δείχνει να καίγεται για μετάλλια στα γράμματα και τις επιστήμες. Η ίδια κοινωνία που «ελληνοποιεί» στη συνείδησή της την κ. Μανιάνι, το αρνείται στον κ. Τσενάι. Το έλλειμμα πνευματικότητας παράγει περισσότερο έλλειμμα πνευματικότητας.
Πουθενά στον κόσμο η ήττα δεν είναι τόσο ορφανή, όπως και πουθενά στον κόσμο η επιτυχία δεν έχει το σύνολο του πληθυσμού της χώρας πατέρα.
Η εξαμηνιαία επιστημονική επιθεώρηση «Ζητήματα επικοινωνίας» που εκδόθηκε από το «Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Εφηρμοσμένης Επικοινωνίας» του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Το μεγάλο υπερθέαμα της τελετής έναρξης ήταν ένας μεγάλος κόλαφος στην Ελλάδα των καφενέδων και των μεγάλων ανησυχιών. Ήταν ένα χαστούκι στην κοινοτυπία της μιζέριας. Ήταν ένα μάθημα για όλους μας.
Μόνο η Ελλάδα και οι πρώην ανατολικές χώρες επένδυσαν τόσα πολλά στον πρωταθλητισμό. Και συναισθηματικά και σε δημόσιο χρήμα…
Λένε πως η Ελλάδα είναι η χώρα της υπερβολής. Μάλλον είναι η χώρα των υπερβολικών γραφιάδων. Είτε για τα θετικά, είτε για τα αρνητικά.
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι πρώτα αγώνες και μετά πολιτική διαμαρτυρία. Χρήσιμη είναι η δεύτερη, αλλά δεν πρέπει να ακυρώνει το πρώτο. Αλλιώς δεν θα μιλάμε για Αγώνες, θα μιλάμε για διαδήλωση.
Μπορεί να τέλειωσε ο Ψυχρός Πόλεμος αλλά οι πρακτικές του ζουν. Όπως οι Αμερικανοί μποϋκοτάρισαν τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας και οι Σοβιετικοί του Λος Άντζελες, τα στελέχη του ΚΚΕ δεν θα πάνε στην τελετή έναρξης διότι θα είναι εκεί ο μπαμπάς Μπους.
Μόλις σβήσουν τα φώτα της γιορτής η κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας θα κληθεί να διαχειριστεί τον λογαριασμό της Ολυμπιάδας και τις (σκληρές πλέον) παθογένειες της ελληνικής οικονομίας.
Αυτές τις μέρες που όλοι θα περιηγηθούμε στα στάδια και στις νέες οδικές αρτηρίες του λεκανοπεδίου, τώρα που περπατήσουμε στην καθαρή Αθήνα, θα απολαύσουμε τη γιορτή κάτω από το στέγαστρο του Καλτράβα, είναι η ώρα να σκεφτούμε την αξία της οργάνωσης.
Έχετε δει τις διαφημίσεις του ΟΤΕ για τη νέα υπηρεσία ADSL; Μαϊμού είναι. Ο μονοπωλιακός μας γίγαντας διαφημίζει (για μια ακόμη φορά) κάτι που όφειλε να έχει, αλλά στην πράξη δεν δίνει…
Γιατί σιωπούν οι κατ’ επάγγελμα και κατ’ αποκοπήν ευαίσθητοι αντιιμπεριαλιστές…
Η αστυνόμευση δεν χρειάζεται «λίγο πιο σκληρά μέτρα». Αντιθέτως χρειάζεται «λίγο πιο έξυπνα μέτρα».
Η επιχειρηματολογία των κ.κ. Παπουτσή και Καστανίδη για τα δίδακτρα των ιδιωτικών σχολείων φέρνουν στην επιφάνεια το παλιό πρόσωπο του ΠΑΣΟΚ. Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, απόντος του αρχηγού του, αρχίζει να διολισθαίνει στον παλιό, κακό του λαϊκισμό.
Ενώ ο ξυλοδαρμός των μεξικανών δημοσιογράφων στον Πειραιά αμαυρώνει τη χώρα, η επικοινωνιακή διαχείριση της κρίσης επικεντρώθηκε στο εσωτερικό της Ελλάδος!…
Μήπως ο κ. Διονύσης Σαββόπουλος είναι αιχμάλωτος της λατρείας των θαυμαστών του και βρέθηκε σακατεμένος από δημοσιεύματα που τον εγκαλούσαν για το σκετς της Καλομοίρας;
Το 6ο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας ήταν πανηγυρικό. Είχε λάμψη και ενθουσιασμό. Δεν θα μείνει όμως στην ιστορία. Δεν συζητήθηκαν σε βάθος πολιτικές, δεν αγγίχτηκαν καν τα μεγάλα ζητήματα που πρέπει να είναι αντικείμενο κάθε συνεδρίου.
