Κανονικά, οι πανεπιστημιακοί έπρεπε να πρωτοστατούν στους αγώνες για την ίδρυση μη κερδοσκοπικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.
Η απόφαση του κ. Παπανδρέου για την κ. Καραχασάν ήταν μια επιλογή για το μέλλον που αξίζει στη χώρα μας.
Το χρονικό μιας συνωμοσίας από την βάση του internet για να γελοιοποιήσουν τον διαγωνισμό τραγουδιού της «Γιουροβίζιον».
Όλες οι μονοθεϊστικές θρησκείες επιφυλάσσουν μια υποδεέστερη θέση για την γυναίκα στο γάμο.
Το πρόβλημα κάθε κυβέρνησης είναι πως αυτοί που φεύγουν κι αυτοί που μένουν κρίνονται με βάση όσα λένε και όχι με γνώμονα όσα δεν κάνουν.
Το πνεύμα των απαγορεύσεων στην τέχνη ζει και βασιλεύει στους μηχανισμούς της Πολιτείας…
Στην Ευρωπαϊκή Ελλάδα χιλιάδες γυναίκες δεν έχουν την προστασία του νόμου, αλλά η ζωή τους εξαρτάται από την βούληση ενός μουφτή.
Κάθε φορά που ιδιώτες πατούν τα «ιερά χώματα του δημοσίου» υπάρχει ανακλαστική άρνηση που είναι τελικά ζημιογόνα.
Όσοι αντιδρούν στην κατεδάφιση των εργοστασίων της «Κολούμπια» προβάλλουν την ιστορία, ενώ το πρόβλημα είναι η γεωγραφία.
Η συζήτηση περί της νέας αναθεώρησης πρέπει να ξεκινήσει από το ποιο κράτος θέλουμε στο μέλλον; Οχι σε επίπεδο ευχολογίου, αλλά συγκεκριμένου μοντέλου. Για να μην αρχίσουμε σε λίγα χρόνια να συζητάμε περί νέας αναθεώρησης…
Πολιτικοί και δημοσιογράφοι συμβάλλουμε, άλλοτε περισσότερο οι μεν κι άλλοτε οι δε, στην απαξίωση και της πολιτικής και της δημοσιογραφίας.
Speaking about Gulbeyaz Karahasan – Greek Muslim PASOK nominee for the Drama-Kavala-Xanthi prefecture in the October polls – Thessaloniki Prefect Panayiotis Psomiadis chose to emphasize one particular word: fear. According to reports, Psomiadis said: «In our country we are afraid to say we are…
Στο Σύνταγμα, από τις 571 λέξεις του άρθρου 14 πρέπει να μείνει μόνο η δεύτερη παράγραφος: «Ο Τύπος είναι ελεύθερος. Η λογοκρισία και κάθε άλλο προληπτικό μέτρο απαγορεύονται».
Η διαφορά όμως ενός πολιτικού ηγέτη με ένα πολιτικό είναι πως ο πρώτος διαμορφώνει το μέλλον ενώ ο δεύτερος απλώς το φοβάται.
Γιατί να επωμιζόμαστε το κόστος αστυνόμευσης ποδοσφαιρικών αγώνων όταν δυσκολευόμαστε να πληρώσουμε τους άνεργους πενηντάρηδες;
Η πληροφόρηση είναι αμφίδρομο παιγνίδι. Δεν αρκεί να πληροφορεί κάποιος. Πρέπει να θέλει και ο άλλος να πληροφορείται.
Και για τα αυτοδιοικητικά ισχύει η ρήση του Ντένγκ Ξιάο Πινγκ περί «άσπρης ή μαύρης γάτας, η οποία οφείλει να πιάνει ποντίκια».
Το βασικό πρόβλημα, λοιπόν, του πολιτικού λόγου σήμερα στην Ελλάδα δεν είναι η πληθώρα των επιθέτων. Αντιθέτως, είναι η έλλειψη των ουσιαστικών…
Οι εύκολες λύσεις δεν είναι πάντα οι καλύτερες. Μερικές φορές δεν αποτελούν καν λύση, αλλά είναι μεταμφιεσμένα προβλήματα. Αυτό ισχύει και για τις απαγορεύσεις που στοιχειώνουν στους νομικούς μας κώδικες.
Η συζήτηση πρέπει να μετατοπιστεί από τη μελλοντική καμπούρα των «μη κρατικών ΑΕΙ» στην παρούσα αναπηρία των δημόσιων ΑΕΙ.
