Η απειλή του Ιράν, σε αντίθεση με το Ιράκ, είναι υπαρκτή. Ας ευχηθούμε το καλύτερο, αλλά πρέπει να βρούμε θέση και για το χειρότερο…
Tο πρώτο βήμα για να λυθεί ένα πρόβλημα είναι να το ορίσουμε. Tο δεύτερο να μετρήσουμε τις επιπτώσεις της λύσης. Δυστυχώς και στην περίπτωση των εργαζομένων στους OTA δεν κάνουμε ούτε το ένα, ούτε το άλλο.
Πληρώνουμε τον δημόσιο υπάλληλο για τη δουλειά που κάνει ή για τις ανάγκες που έχει;
Οι καταναλωτικές συμπεριφορές δείχνουν ότι στην Ελλάδα μπορεί να δυστυχούν οι αριθμοί, αλλά η πλειονότητα των Ελλήνων παραοικονομικώς ευημερεί. Αυτό δεν σημαίνει ότι εξαλείφθηκε η φτώχεια στη χώρα. Φτωχοί υπάρχουν και πιθανώς να αυξάνονται. Η εντύπωση, όμως, περί φτώχειας είναι πολύ μεγαλύτερη από την πραγματική φτώχεια, εντύπωση που τροφοδοτεί αφειδώς η τηλεόραση.
The findings of recent opinion polls are truly paradoxical: The overwhelming majority of Greeks claim to accept the need for reforms while simultaneously rejecting any initiatives proposed by the government. Some regard these answers as hypocritical. Everyone claims to want reforms as long as…
Oι Ελληνες βρίσκονται ενώπιον ενός ιδιότυπου διχασμού που πιθανώς εμφανίζεται ως αντίφαση στις δημοσκοπήσεις. Η μοναδική θεωρία που έχουν παρουσιάζει το «αγαθόν» του κράτους, ενώ η πραγματικότητα δείχνει την αποτυχία του. Βιώνουν το δεύτερο, αλλά δεν έχουν τα ιδεολογικά εργαλεία να απορρίψουν το πρώτο.
Η διεκδίκηση του επιδόματος των 176 ευρώ αποκαλύπτει τους παραλογισμούς της Δημόσιας Διοίκησης.
Η τηλεόραση έχει φτιάξει μια άλλη, μια ρηχή πολιτική. Μόνο που δεν φταίει το Μέσο. Eτσι ήταν κι έτσι θα είναι. Φταίνε οι πολιτικοί που της δίνουν ρόλο…
Oι βερμπαλισμοί των κατηγορούμενων στη δίκη της «17 Nοέμβρη» είναι η ακραία και πιθανώς γελοία έκφραση ενός σκεπτικού που θέλει την ανθρώπινη ζωή αναλώσιμη στον τροχό τής έτσι κι αλλιώς αυθαίρετα ορισμένης ιστορικής αναγκαιότητας.
Xωρίς την παράμετρο του κόστους, κάθε κόσμος είναι εφικτός. Aκόμη και ένας «ανατολιτικο-ιρλανδο-σουηδικός»…
Oι ευρωπαϊκές και κυρίως η ελληνική οικονομία πάσχουν στην παραγωγή. Eκεί πρέπει να στρέψουμε την προσοχή μας, αντί να χτυπάμε το σαμάρι του ευρώ…
Οι Γάλλοι αποφάσισαν το χειρότερο όλων. Να μην κάνουν τίποτε για την ανεργία των νέων
There is a democratic paradox reflected in the communication deficit of the Centre-Left. Like democracy, which the more it deepens more players are involved in a more complex decision making process, the message of the Centre – Left has become so complex that it can easily be lost.
Μανώλης Βασιλάκης, «Η μάστιγα του Θεού»: Ένα βιβλίο για την ιδεολογία και τα έργα του προκαθήμενου της Ελλαδικής Εκκλησίας κ. Χριστόδουλου.
Η χώρα και η κυβέρνηση μια στροφή χρειάζονται. Τολμηρή και προς την κοινή λογική.
Επειδή όλα καλύπτονται από ένα θολό μανδύα κοινωνικής προστασίας, δεν ξέρουμε, τοις πράγμασι, πόσα από αυτά που πληρώνουμε πάνε σ’ αυτούς που τα χρειάζονται ή σ’ αυτούς που παράγουν.
Ορθά όσα επισημαίνει η ΟΛΜΕ για τις μαθητικές εξορμήσεις στα πολυκαταστήματα και τα νυχτερινά κέντρα, αλλά γιατί κατόπιν εκδρομής;
Υπάρχει ένας ιερός λύκος στην ελληνική κοινωνία που όλοι τον βλέπουμε, αλλά προτιμούμε να ασχολούμαστε με τον ντορό του. Λέγεται κράτος και τα ίχνη του είναι η ακρίβεια και η ανεργία.
Οι πολίτες αντιλαμβάνονται ότι τα μεγάλα λόγια της «Προόδου» είναι φούσκες και ζητούν αλλαγές επί το ορθολογικότερον. Μόνο που κανείς δεν τους λέει ποιες είναι αυτές.
Μια δήλωση, ένα μέτρο, μια αστοχία, μπορεί να προβληματίσει, μπορεί να ενοχλήσει ή να ευχαριστήσει, αλλά πρέπει να σωρευθούν πολλά για να υπάρξει αλλαγή στην πρόθεση ψήφου.
