Η, χωρίς όρους, χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στη «Χαμάς» δεν διασφαλίζει την ειρήνη. Αντιθέτως, μπορεί να χρηματοδοτήσει τον πόλεμο…
Είναι κακό να βγαίνουν στελέχη της Νέας Δημοκρατίας και να αμφισβητούν το «διαιτητή».
Η λύση και στα προβλήματα της Αυτοδιοίκησης είναι η περισσότερη Αυτοδιοίκηση. Αυτό σημαίνει απογαλακτισμός από το κράτος-τροφό. Μεταβίβαση και φορολογικών αρμοδιοτήτων στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης και πλήρη αυτονόμησή τους σε ό,τι αφορά τα διοικητικά.
Χρειάζεται να επανεξετασθεί ο χάρτης όλων των παρεχόμενων δημόσιων παροχών στην περιφέρεια. Να εξηγηθεί στους πολίτες ότι τα πολλά νοσοκομεία ισούνται με κανένα πλήρες νοσοκομείο.
Η εργασία είναι δικαίωμα, το ίδιο και η άρνησή της. Υπό κανονικές συνθήκες (δηλαδή όταν δεν υπάρχει πόλεμος, λιμός, λοιμός, σεισμός, καταποντισμός), το δικαίωμα στην απεργία υπερέχει του δικαιώματος κάποιου άλλου να εξυπηρετηθεί.
Το σύμπτωμα του ακραίου λόγου της Αριστεράς, μπορεί να οφείλεται σε αυτό που είχε πει κάποτε ο Γκαίτε: «Όταν αποτυγχάνουν οι ιδέες, οι λέξεις έρχονται πολύ βολικά».
Η απεργία πείνας του κ. Κώστα Ζουράρι δικαιώθηκε. Το «ιστορικό» Βραχάσι κι άλλα τρία χωριά γίνονται κοινότητες, μόνον που αυτό άνοιξε την όρεξη σε δεκάδες άλλους οικισμούς, που προβάλλουν την ιστορικότητά τους και θέλουν να αποσχιστούν από τους δήμους.
Η μάχη των λιμανιών χάνεται επειδή ποτέ δεν υπήρξε σοβαρή ιδεολογική αντιπαράθεση στις παράλογες αντιλήψεις με τις οποίες, χρόνια τώρα, η σταλινική Αριστερά εμποτίζει αυτόν τον τόπο.
Η ταυτόχρονη παρουσία των λαϊκιστικών άκρων στη Βουλή θα δημιουργήσει μετά το 2008 φοβερές πιέσεις στο πολιτικό σκηνικό. Δυστυχώς, σε αντίθεση με τα κλασικά παραμύθια, τα παραμύθια του λαϊκισμού δεν έχουν ποτέ καλό τέλος…
Eίναι γελοίο και συνάμα επικίνδυνο στην Ευρώπη του 21ου αιώνα να δικάζεται κάποιος για κάποιες δηλώσεις, ασχέτως του χρόνου που τις έκανε
Στην ελληνική δημοσιογραφία ισχύει το δόγμα: «Αν μια είδηση εντυπωσιάζει, προηγείται…». Άσχετα αν είναι αληθής ή όχι. Πολλές φορές δεν χρειάζεται να είναι ούτε αληθοφανής…
Οι περιορισμοί στον Τύπο συνήθως εφαρμόζονται λάθος, δημιουργώντας περισσότερα προβλήματα απ’ όσα λύνουν.
Πώς η «Ημέρα Μνήμης των θυμάτων της Τρομοκρατίας» βαφτίστηκε… «τρομολαγνεία»!
Υπάρχει διάχυτη η αντίληψη στη λαϊκή κουλτούρα (καθρέφτης της οποίας είναι η τηλεόραση) ότι η αγορά είναι από την φύση της κάτι κακό.
Πέρα από το ένα εκατομμύριο που διαδήλωσαν, υπάρχουν άλλα 999 εκατομμύρια μουσουλμάνοι που μπορεί να στενοχωρήθηκαν, μπορεί να πληγώθηκαν από τα σκίτσα, μπορεί να διαμαρτυρηθούν για πολλά δεν θα ζωστούν όμως ποτέ εκρηκτικά για να σκοτώσουν τους αλλόπιστους.
Κάθε ανασχηματισμός έχει έναν εχθρό: Τις προσδοκίες που δημιουργεί πριν ανακοινωθεί και τη διάψευση αυτών των προσδοκιών άμα τη ανακοινώσει του.
Οι ευθύνες των κυβερνώντων είναι η μισή απάντηση για τα χάλια των ΔΕΚΟ.
Δέσμιο της λαϊκιστικής ρητορείας που ανέπτυξαν οι εργατομητριές του ευρωψηφοδελτίου του, το ΠΑΣΟΚ μαζί με την έξαλλη Αριστερά μάχεται την «οδηγία Μπολγκεστάιν» ακόμη και μετά το θάνατό της.
Αν ένας πολιτισμός θέλει να υπαγορεύσει το πώς θα ζήσουν οι άλλοι, τι θα σκιτσάρουν οι άλλοι, τι θα διαβάζουν οι άλλοι, τότε οι άλλοι πρέπει να συγκρουσθούν μαζί τους.
Το ζήτημα δεν είναι η προσβολή των θρησκευτικών συμβόλων, την οποία καθείς μπορεί να αποφύγει. Είναι πως κάποιοι θεωρούν το δικό τους τρόπο ζωής ανώτερο -λόγω Θεού- και θέλουν να την επιβάλλουν στον υπόλοιπο κόσμο.
