Τις τελευταίες δεκαετίες έχει αναπτυχθεί ένας «προοδευτικός συντηρητισμός» για κάθε νέα τεχνολογία. Η άρνηση της τεχνολογικής προόδου γίνεται λίγο της μόδας.

Η ευρωπαϊκή εμπειρία έδειξε ότι η δεύτερη γενιά της τρομοκρατίας είναι πιο αιματηρή, πιο ανεγκέφαλη, πιο απερίσκεπτη και πιο βραχύβια.

Η πόλη ζέχνει, η ζωή των κατοίκων της χειροτερεύει, με αποτέλεσμα ο λόγος του δημάρχου για ανάπλαση χώρων να έχει την ίδια αξία με τα προεκλογικά του φυλλάδια.

Η φιλοσοφία του Μπαράκ Ομπάμα για την πολιτική και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

Πόσο μοιάζει ο Κώστας Καραμανλής στον Ανδρέα Παπανδρέου;

Το άσυλο, για το οποίο κόπτονται διάφοροι, δεν είναι για να προστατεύει την ελεύθερη διακίνηση όλων των ιδεών. Είναι για να προστατεύει το μονοπώλιο των δικών τους ιδεών.

After carrying out 16 letter bomb attacks that killed three people and injured another 10, the Unabomber decided to come clean in 1995. He sent a rambling letter explaining his position and promising that if it was published in two authoritative newspapers he would stop. Despite the US Justice…

Στον ελληνικό Τύπο οι τρομοκράτες εκτός από την αρχισυνταξία, είναι οι μόνοι που κατέκτησαν και το προνόμιο της ανωνυμογραφίας.

Οι αμυντικές δαπάνες είναι μια μαύρη τρύπα της οικονομίας αλλά και του δημοκρατικού ελέγχου. Σε περιόδους οικονομικής κρίσης μερικά δισ. ευρώ τα χρειάζονται όλοι. Πρώτοι απ’ όλους, όμως, εμείς.

Η νομιμότητα, δεν είναι συνάρτηση του πολιτικού κλίματος. Πρέπει να επιβάλλεται ανεξαρτήτως συνθηκών.

Η ανομία τροφοδοτείται από το δόγμα δεν πειράζουμε κανένα, ακόμη και αν σπάει, ακόμη και αν καίει, τροφοδοτείται και από το αντίθετό του: Ξυλοκοπούμε αδιακρίτως και ειδικά τους συλληφθέντες.

Η εσχατολογία έχει γίνει μόνιμη επωδός των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Οχι μόνο των ελληνικών…

Πρόβλημα ελεύθερης διακίνησης των ιδεών δεν υπάρχει ούτε εκτός των πανεπιστημίων. Το μόνο πρόβλημα που έχουμε είναι η ελεύθερη μετακίνηση των κουκουλοφόρων εντός και εκτός πανεπιστημίων.

Το πρώτο θύμα ενός πολέμου είναι η αλήθεια, αλλά τόσοι πρόθυμοι θύτες της αλήθειας για το μεσανατολικό, που υπάρχουν στην Ελλάδα, δεν υπάρχουν ούτε στα παλαιστινιακά εδάφη.

Aυτοί που μπήγουν τις γοερότερες κραυγές για τη σκληρή πολιτική του Ισραήλ είναι οι κήρυκες της σκληρής πολιτικής απέναντι στον «Δαβίδ» της δικής μας διαμάχης, απέναντι στην ακατονόμαστη βόρειο γείτονά μας.

Diamantis Mantzounis, 21 years old, a rookie policeman. As you read these words, he is fighting for his life. All he probably wanted to do was get through his shift and get some rest, go out with his friends, see his girlfriend and check in with his parents to say that he was OK. Instead, he is…

Ας μην κρυβόμαστε πίσω από περίτεχνες ανακοινώσεις και μεγάλα λόγια. Υπάρχει ιδεολογικό μερτικό στην ευθύνη γι’ αυτήν την δολοφονική απόπειρα.

    Greece’s problem is not an absence of leaders who offer magical solutions, it is the weakness of its democracy to teach society how best to learn from crisis.

Αν μια χώρα θεωρείται δυστυχισμένη επειδή χρειάζεται ήρωες, τότε τι είναι μια χώρα που χρειάζεται ηγέτες;

Πώς γίνεται να είναι ωριμότερος ο λαός των 10.000-100.000 ανθρώπων που κατεβαίνουν στους δρόμους από τα 2-3 εκατομμύρια που ψηφίζουν κάποιο γόνο πολιτικής οικογένειας;