Στη Δύση η θρησκεία έγινε θέμα ταμπού. Ενώ οι άθεοι τη θεωρούσαν μια ιδεολογία σαν όλες τις άλλες, απέφευγαν να κριτικάρουν τα δόγματά της.

Οι νόμοι περί πνευματικής ιδιοκτησίας έχουν γίνει μια αναίσχυντη προσοδοθηρία σε βάρος της κοινής μας πολιτιστικής κληρονομιάς.

Greece has not been crippled by the problems it faces. Even the best of countries have their fair share of woes. Even greater than our problems here in Greece is that fact that we are completely incapable of reaching any kind of agreement on how to deal with them. We can’t define them, prioritize…

Ο δημόσιος διάλογος έχει γίνει μια απέραντη κολοκυθιά που ξεκινάει πάντα με τη φράση «αυτό μας μάρανε, τώρα;»

Το Δεκέμβριο, λοιπόν, είχαμε μια διπλή αποτυχία του πληροφοριακού συστήματος της ελληνικής κοινωνίας, ο βασικός κορμός του οποίου συντίθεται από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

Η «Ολυμπιακή» πιθανότατα θα κλείσει αλλά αγώνας θα έχει δικαιωθεί: Και κλειστή η «Ολυμπιακή» θα είναι κρατική.

Η ελευθερία είναι η δυνατότητα να βελτιώνουμε πράγματα δια άπειρων δοκιμών και λαθών, είναι μια μέθοδος εξέλιξης.

Η έλλειψη αυτοδυναμίας στην επόμενη Βουλή δεν είναι το μόνο πρόβλημα του εκλογικού νόμου. Δεν είναι καν το σημαντικότερο.

Το πείραμα ενός καθηγητή που αποδόμησε τον μεταμοντερνισμό.

Όταν τα αυτονόητα είναι υπό αίρεση, επόμενο είναι να διαιωνίζεται ο διάλογος επί παντός.

Κάθε πολίτης θα επικροτούσε την κατασκευή υπόγειων πάρκινγκ που θα έλυνε ένα μακροχρόνιο πρόβλημά του. Αρκεί να υπήρχε η εμπιστοσύνη ότι από πάνω θα στηθεί κάτι ανθρώπινο.

Existing legislation on the accountability of ministers is seriously flawed. The problems are well documented: Any inquiry into political wrongdoing must go through Parliament and, as a result, the majority does not allow investigation.

Σε ένα άρθρο καταπέλτη ο εβραϊκής καταγωγής Λίον Γουάισελτερ προσπαθεί να αντικρούσει τον εθνικό πανικό των αμερικανοεβραίων μετά τις απανωτές τρομοκρατικές ενέργειες στο Iσραήλ.

O νόμος περί ευθύνης υπουργών πρέπει να αλλάξει και το ακαταδίωκτό τους να τελειώσει. Η αλλαγή, όμως, πρέπει να γίνει με περίσκεψη και αφού ελεγχθούν όλες οι δευτερογενείς επιπτώσεις της.

Greek political crisis is in fact an ideological confusion.  Since the dominant Paradigm has reached a deadlock everything seems at a deadlock.

Η ελληνική ιστορία είναι πλούσια και μεγαλειώδης. Δυστυχώς συρρικνώθηκε για λόγους μιας παρωχημένης εθνικοφροσύνης και γι’ αυτό παραμένει άγονη.

Αυτό που εμφανίζεται ως πολιτική κρίση της χώρας είναι στη βάση της ιδεολογική σύγχυση. Όλα φαντάζουν αδιέξοδα επειδή το κυρίαρχο Παράδειγμα έφτασε σε αδιέξοδο.

Η δημοκρατία φέρνει καλά αποτελέσματα, αλλά μακροχρόνια. Τα συστήματα με κεντρικές ιεραρχίες φέρνουν άμεσα αποτελέσματα, αλλά αυτά είναι συνήθως κακά αποτελέσματα.

Ολοι ψάχνουν την λυδία λίθο, εκείνη τη μαγική φόρμουλα που θα λύσει κάθε πρόβλημα της Παιδείας και το χειρότερο είναι ότι όλοι οι αρμόδιοι υπουργοί νομίζουν ότι τη βρίσκουν.

Πώς γίνεται όλοι οι προϋπολογισμοί να είναι ελλειμματικοί και το χρέος να πλησιάζει το 100% του ΑΕΠ, δηλαδή καθένας μας να χρωστάει όσα λεφτά θα βγάλει σε ένα χρόνο;