Αν επί καπιταλισμού το χτίσιμο των πρυτάνεων ήταν δικαίωμα, τώρα επί σοσιαλισμού θα γίνει υποχρέωση των φοιτητών.
Ας ελπίσουμε ότι η χώρα δεν θα συνθλιβεί για μια ακόμη φορά ανάμεσα στους αργοκίνητους και βαρείς τροχούς της Ιστορίας.
Μοιάζει με ελληνικό ανέκδοτο το γεγονός ότι στο εγχείρημα «πρώτη φορά Αριστερά», ο κ. Τσίπρας προέκρινε για συνεταίρο του, τον δεξιότερο της Ν.Δ. κ. Πάνο Καμμένο.
Το ερώτημα για τη Ν.Δ. είναι «τι θέλει να γίνει τώρα που μίκρυνε;»
Η ιστορία δεν συμβαίνει μονομιάς. Είναι οι μικρές αποφάσεις – ακόμη και αυτές που μπορεί να μοιάζουν ορθολογικές, που πολλές φορές οδηγούν στον μεγάλο παραλογισμό…
Η Ευρώπη μπορεί να αλλάζει δίχως να κοιτάζει τη δική μας μελαγχολία.
ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ τσακώνονται για τον Εμφύλιο, αλλά στα συντεχνιακά τα βρίσκουν μια χαρά και αντιφιλελεύθερα.
…αυτά που θεωρούνται «μικρά», παράγουν το χρέος που έγινε θηλιά στον λαιμό μας.
Einstein said that “the secret to creativity is knowing how to hide your sources.” In the Internet age, though, when millions of eyes are watching, hiding your sources is an exercise in futility.
Γιατί να κυκλοφορούν κι άλλες καντίνες ώστε να δημιουργηθεί ο ανθρωποβόρος ανταγωνισμός;
Στα θέματα Παιδείας ο ΣΥΡΙΖΑ υπόσχεται το όπισθεν ολοταχώς…
Το πρόβλημα με το κοινωνικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι οι παροχές αυτές καθαυτές. Είναι ο μηχανισμός διαχείρισής τους, που ακολουθεί την πεπατημένη…
Στα ζητήματα σωτηρίας της χώρας η κομματική αριθμητική περισσεύει.
Η κ. Ραχήλ Μακρή είναι άξια συνεχιστής της πολιτικής παράδοσης του τόπου που υπόσχεται λεφτά χωρίς αντίκρισμα, πλούτο χωρίς κόπο, κατανάλωση χωρίς παραγωγή…
Η πρώτη μικρή ανθολογία των χιουμοριστικών διαφημιστικών σποτ…
Μετά την απομάκρυνση εκ της πραγματικότητος, ουδέν λάθος υπάρχει.
Από την τυπική νεοελληνική σκοπιά καλύτερα να μην πεις τίποτε, διότι πολλοί δημοσιογράφοι βρέθηκαν στο αυτόφωρο λέγοντας πολλάκις το αυτονόητο ή προπηλακίστηκαν διότι είπαν κάτι που κάποιοι θεώρησαν «αιρετικό».
Η απήχηση του μύθου της «σκληρής διαπραγμάτευσης» δεν πρέπει να εκπλήσσει όσους καλλιέργησαν πολλά χρόνια τώρα τον μύθο της «κακής διαπραγμάτευσης».
Στην Ελλάδα να συζητάμε επί παντός, εκτός από εκείνα που πρέπει να πράξουμε για να αντιμετωπίσουμε τις νέες προκλήσεις.
Συζητώντας για την πιθανή έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, ουσιαστικά αποφεύγουμε την συζήτηση για τους όρους παραμονής.
