…δεν είναι ο ριζοσπαστισμός του. Είναι ο ιδιότυπος συντηρητισμός του.
Είναι αναγκαίο για τη χώρα να χαράξουν στρατηγική για την επόμενη μέρα και η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση.
Ποιος ο λόγος να διαφημίζεται με ολοσέλιδες καταχωρίσεις το υπουργείο Μακεδονίας Θράκης;
Οι νέες φοροαπαλλαγές στην εκκλησία είναι ακόμη μια πινελιά στην «κανονικότητα» του πελατειακού κράτους.
Η μόνη απλοποίηση του φορολογικού συστήματος που επέζησε από αυτήν την κυβέρνηση είναι η εξομοίωση των φόρων στο πετρέλαιο. Τώρα όλοι ζητούν την κατάργησή της…
Δια του κόλπου των προεδρικών διαταγμάτων και των υπουργικών αποφάσεων η αποτέφρωση νεκρών δεν υλοποιείται οκτώ χρόνια μετά την νομοθέτηση της…
Στις μεταγωγές γίνεται κάποιου είδους σκηνοθεσία για τις κάμερες της τηλεόρασης;
Αν οι «λιμνάζοντες φοιτητές» δεν πατάνε στις σχολές και δεν παίρνουν βιβλία, πως διακόπτεται το δικαίωμα στη μόρφωση με την διαγραφή τους;
Οι αριστερές πολιτικές χτίζονται με τους φόρους των άλλων.
Η επιχείρηση «Παρίσι» ξεκίνησε ως φαντασμαγορικό επικοινωνιακό σόου το οποίο στράβωσε.
Η πολύ πρόωρη συζήτηση για την προεδρική εκλογή (σημειωτέον ότι ξεκίνησε πριν από αρκετούς μήνες) δεν δείχνει κάποια έφεση του πολιτικού συστήματος για μακροχρόνιο προγραμματισμό και σχεδιασμό.
Η κυβέρνηση κατάφερε να μπει στα δυο στενά του ΕΝΦΙΑ επειδή αρνείται να πράξει το αυτονόητο: να δώσει την φορολογία ακίνητων στους Δήμους.
«Η μνήμη δεν είναι ένας στατικός αποθηκευτικός χώρος από τον οποίο ανασύρουμε αυτούσια βιωμένες εμπειρίες του παρελθόντος αλλά μια ενεργή διαδικασία δημιουργίας νοημάτων».
Το γεγονός ότι η αποτελεσματικότητα δεν μετρά είναι εμφανές και από το θέμα των «αιώνιων φοιτητών» που τώρα ονομάζονται και «λιμνάζοντες».
Το πρόβλημα όμως των υποκλοπών, παρά το γεγονός ότι χρησιμοποιούνται διαρκώς νέα και πιο εξελιγμένα εργαλεία, δεν είναι νέο.
Πίσω από την επαναστατική ρητορεία δεν υπάρχει προοδευτική πολιτική, η οποία αφενός σέβεται την τεράστια συμβολή της Ορθοδοξίας στη διαμόρφωση του νεοελληνικού πολιτισμού και αφετέρου ξεκαθαρίζει ότι «τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ».
Στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Αττική» χωράνε πολλά, ακόμη και μία όπερα από έναν οργανισμό που δεν έχει σχέση με την όπερα.
Η «φάρσα των αστερίσκων» στην κοινή πολιτική της Ε.Ε. ως τι επαναλαμβάνεται;
We don’t know if history repeats itself as farce, but the tough question for Greece today is what the farce of the asterisks in regards to EU policy will mean for the country in the long run.
Έχει ο ΕΝΦΙΑ προβλήματα σχεδιασμού; Ας αναλάβει να τα διορθώσει ο αρμόδιος υφυπουργός…
