Πολλοί στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και στην Ευρώπη (για τους αντίθετους λόγους), βλέπουν την Ελλάδα ως θρυαλλίδα εξελίξεων. Αποσιωπούν όμως ότι τα φιτίλια, πριν πυροδοτήσουν οτιδήποτε, καίγονται ολοσχερώς…
Ο Αντώνης Σαμαράς δεν διακρίθηκε για την αγάπη του στον διάλογο…
Τα στοιχήματα παραέχουν γίνει μεγάλα για χαριτωμένες πιρουέτες προς τέρψιν του κομματικού απαράτ.
Το πολιτικό μας σύστημα θα επιβαρύνει όποιους και όσους μπορεί για να συντηρήσει τα πελατειακά του δίκτυα.
Το καζάνι συνεχίζει να βράζει. Δεν ξέρουμε πώς θα διαμορφωθούν τα πράγματα στη μακρά πορεία. Το σίγουρο είναι ότι πριν φτιαχτεί το νέο πολιτικό σκηνικό θα βλέπουμε διαρκώς νέες συνθέσεις και νέες προσπάθειες.
Στο δυσεπίλυτα προβλήματα οι κρατικιστές κάθε απόχρωσης έχουν μια απλή όσο και πατερναλιστική λύση. Την απαγόρευση της οικονομικής δραστηριότητας δικαίων και αδίκων.
Αντί να ασχολούμαστε με το σχέδιο Β του ΣΥΡΙΖΑ, μήπως να ζητάμε διευκρινήσεις για το σχέδιο Α;
Στην περίπτωση πολλών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να θυμηθούμε την ιστορία του σκορπιού με τον βάτραχο.
Η προεκλογική περίοδος έχει στριμωχτεί μεταξύ κινδυνολογίας και αβάσιμων υποσχέσεων.
Κάθε φορά όμως που φτάνουμε στο διά ταύτα, η «αξιοποίηση» της δημόσιας γης γίνεται «ξεπούλημα».
Οι δομές λειτουργίας του πολιτικού συστήματος παραμένουν ως είχαν και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν φέρνει καμιά ριζοσπαστική αλλαγή στα πολιτικά πράγματα, αλλά απλώς αναπαράγει τις παθογένειές του.
Όταν ένα σύστημα λειτουργεί διαρκώς «στo κόκκινo» μεγιστοποιεί τις πιθανότητες ατυχημάτων.
Σε υποθέσεις δημοσίου ενδιαφέροντος, όπως είναι η απόπειρα χρηματισμού ενός βουλευτή. Όλα πρέπει να βγαίνουν στο φως.
Το 44,7% των νέων συνταξιούχων τον Δεκέμβριο ήταν μεταξύ 51 και 61 ετών. Από 62-67 ετών το 21,3%
Το ‘φέραν από εδώ, το ‘φέραν από κει, και επαναπροσλαμβάνεται ο οικοδόμος-πλακάς, ως υπεύθυνος σταθμού του Μετρό.
Η εσπευσμένη αρχειοθέτηση της δυσώδους και πολύκροτης υπόθεσης Χαϊκάλη δημιουργεί εύλογα ερωτήματα.
Τα «μηνύματα» του χρηματοπιστωτικού τομέα στην πολιτική, είναι κακά μαντάτα για την Δημοκρατία.
Γιατρειά για τη διαφθορά δεν υπάρχει. Υπάρχουν όμως γιατρικά.
…για την αναγκαία εθνική συνεννόηση ώστε να υπάρχουν συντεταγμένες πολιτικές εξελίξεις.
Πολλοί δικαίως γκρινιάζουν για την υπερφορολόγησή τους, αλλά δεν κατανοούν ότι αυτή χρησιμεύει στο πολιτικό σύστημα για να κάνει το κομμάτι του και «κατόπιν ενεργειών του» να ξοδεύει άσκοπα το υστέρημά τους.
