Ας μην αυταπατάται η κυβέρνηση ότι η άμεση και η παραδειγματική αποπομπή του κ. Ι. Κεραμιδά θα λύσει το πρόβλημα. Κάποιοι θα θεωρήσουν εαυτούς πιο ατσίδες από το ελεγκτικό σύστημα που έχει φτιάξει το Μέγαρο Μαξίμου. Και θα το επιχειρήσουν πάλι…
Το αίτημα στον 20ο αιώνα ήταν λιγότερο κράτος, γράφει ο γκουρού της φιλελεύθερης σκέψης κ. Φράνσις Φουκογιάμα. Στον 21ο αιώνα πρέπει να ζητάμε περισσότερο κράτος!
Πως χάνεται αυτή η καταπληκτική ευκαιρία να καταγγελθεί η αγορά και ο νεοφιλελευθερισμός;
Ανοιχτή επιστολή στον Εμμανουήλ Κοντοπυράκη (Γενικό Γραμματέα Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας)
Η χώρα έχει δομικό πρόβλημα ανεργίας που χρόνια τώρα το κρύβουμε επιμελώς κάτω από χιλιάδες διορισμούς στο δημόσιο.
Για να αποπληρώσουμε το δημόσιο χρέος, σύμφωνα με τους παλιούς υπολογισμούς του κ. Χριστοδουλάκη, θα πρέπει να δουλεύουμε όλοι τζάμπα ένα χρόνο κι επτά μέρες.
Μαγικές λύσεις στην οικονομία δεν υπάρχουν. Όλα τα δυσνόητα πράγματα που ακούσαμε στην Βουλή, περί πρωτογενών ελλειμμάτων και ΑΕΠ, περί ρυθμών ανάπτυξης και δημοσιονομικών καταλήγουν σε μια απλή εξίσωση. Έσοδα, έξοδα.
Όταν όλοι ντρέπονται να εντρυφήσουν στην κακιά ιδεολογία που αρχίζει από «φ», φυσικό είναι να έχουν όλοι δυσκολίες να εφαρμόσουν την πολιτική που προκύπτει από την ιδεολογία «φ».
Υπάρχει ένα κυρίαρχο δόγμα στη χώρα, το οποίο μεταφράζεται στην εξίσωση: «ιδιώτης + πολιτικός = διαπλοκή».
Ο πρώην υφυπουργός Οικονομικών, με τις μεθοδεύσεις του, δεν πήρε στο λαιμό του μόνο το ΠΑΣΟΚ, αλλά κι ένα κομμάτι του αναπτυξιακού μέλλοντος της χώρας.
Στην Ελλάδα ουσιαστικά δεν υπάρχει οκτάωρο. Ούτε καν για τον δημόσιο τομέα. Υπάρχει ένα μεγάλο κομμάτι απλήρωτης εργασίας με το οποίο ουδείς ασχολείται.
Ζούμε το τέλος της ελληνικής ουτοπίας που θα μπορούσε να ονομαστεί «αεριτζίδικος σοσιαλ-καπιταλισμός». Η ουτοπία αυτή ήθελε τον πλούτο να παράγεται με ένα «καλό κόλπο».
Η διαφθορά είναι αδήριτη συνέπεια του κράτους. Όποιου κράτους.
Το παράνομο είναι ακριβό. Ο υπερπροστατευτισμός του κράτους στη γη δημιούργησε υπεραξίες δισεκατομμυρίων. Οι υπεραξίες πάντα φτιάχνουν διεφθαρμένους…
Η κωμωδία του Λαγονησίου εκθέτει ανεπανόρθωτα την Ελληνική Δικαιοσύνη της οποίας οι τελεσίδικες αποφάσεις δεν γίνονται σεβαστές. Ερωτήματα για το ΓΕΝ και την ΚΕΔ.
Το κόστος των λανθασμένων επιλογών δεν εξαφανίζεται επειδή δεν το επωμίζονται αυτοί που τις κάνουν. Απλώς διαχέεται και στο τέλος το πληρώνουμε όλοι.
Οι θεατρινισμοί έπαψαν να είναι χαριτωμένοι. Έγιναν επικίνδυνοι για την οικονομία μας.
«Τα δικά σας δικά μας και τα δικά μας δικά μας» ήταν η απάντηση των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον Τρίτο Κόσμο που ζήτησε τη δικαιοσύνη του εμπορίου.
Η Ελλάδα ευτύχησε τα περασμένα χρόνια να έχει ένα από τα καλύτερα και τα πλέον εκτεταμένα συστήματα πρόνοιας.
Το μετεμφυλιακό μοντέλο της προστατευόμενης μεσαίας τάξης έχει τελειώσει. Τώρα πρέπει να επιτρέψουμε την άνθιση μια νέας που πιθανόν όμως να δημιουργήσει ανισότητες.
