Υπάρχουν λάθη και παραλείψεις κατά την εφαρμογή του προγράμματος των μεταρρυθμίσεων. Φυσικό είναι. Μόνο που αυτά δεν πρέπει να υπονομεύσουν το πρόγραμμα. Δεν πρέπει να συκοφαντήσουν τις δομικές αλλαγές.
Τα υπερκαταστήματα έχουν τόσο μεγάλο λειτουργικό κόστος που δεν συμφέρει στους επιχειρηματίες να τα κρατούν ανοιχτά τις ώρες χαμηλής κίνησης. Το απελευθερωμένο ωράριο βοηθά τους μικρούς επιχειρηματίες, τουλάχιστον εκείνους που έχουν ευελιξία και είναι αποφασισμένοι να δουλέψουν.
Όλοι αυτοί, οι οποίοι όχι μόνο δεν πρόκειται να αφήσουν φράγκο στα ταμεία για τις επόμενες γενιές, αλλά θέλουν να τις χρεώσουν ακόμη παραπάνω, είναι οι ίδιοι που κόπτονται περισσότερο για τα …εργασιακά δικαιώματα των επόμενων γενεών.
Ολο το πολιτικό δυναμικό έχει επενδεδυμένα συμφέροντα σε διάφορα κομμάτια του κράτους -από μηχανισμούς «τακτοποίησης» πολιτικών φίλων μέχρι αναντάμ-παπαντάμ ρουσφέτια- και η πιθανότητα αποκρατικοποιήσεων τους χαλάει δουλειές…
Στην Ελλάδα επικρατεί μια ρομαντική άποψη για την καταπολέμηση της διαφθοράς. Πολλοί θεωρούν ότι η ηθική είναι ικανή και αναγκαία συνθήκη για τη διαφάνεια. Κάνουν λάθος…
Δουλειά της πολιτικής (και συνεπώς των πολιτικών) δεν είναι να ασχολούνται με το ποσοστό κέρδους των επιχειρήσεων. Αυτό θα το ρυθμίσουν από μόνοι τους οι καταναλωτές.
Η ελαστικοποίηση του ωραρίου είναι αναγκαία. Τους υπαρκτούς κινδύνους από αυτή την τομή πρέπει να τους ελαχιστοποιήσει το ίδιο το συνδικαλιστικό κίνημα, αντί να ζητεί πάγωμα της κοινωνίας, προκειμένου να μη δημιουργηθούν αυτοί οι κίνδυνοι…
Η κυβέρνηση σχεδιάζει φόρο κατοχής στα ακίνητα. Προφανώς πρόκειται για μέτρο που εμπίπτει στο πλαίσιο του αναρχοαριστερού δόγματος «η ιδιοκτησία είναι κλοπή».
Το Δημόσιο συνεχίζει να φορτώνει χρέη στους Έλληνες, τρώει χωρίς να παράγει, επειδή κάποιοι έχουν κάνει τις ιδεοληψίες τους βασική συνιστώσα της πολιτικής.
Ας υποθέσουμε ότι κάνουμε ένα Σύνταγμα όπως το γουστάρουμε και νόμους όπως μας καπνίσει, χωρίς κανέναν Τσάρλι Μακ Κρίβι να μας ζαλίζει και να μας απειλεί. Είναι, άραγε, καλό για τη χώρα και το πολιτικοοικονομικό της σύστημα να υπάρχουν άρθρα του Συντάγματος όπως το 14 παρ. 9;
Το ένα τρίτο της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ αναρωτιέται ακόμη γιατί υπάρχει ακρίβεια…
Τα εισπρακτικά μέτρα που ανακοινώνει εντός των ημερών η κυβέρνηση είναι αναγκαία. Από την άλλη πλευρά όμως, είναι ελάχιστα χρήσιμα.
Η διαφάνεια στο δημόσιο βίο είναι ένα πολιτικό στοίχημα που πρέπει να το κερδίσουν οι πολιτικοί με πολιτικό τρόπο.
Στην Ελλάδα σήμερα βρισκόμαστε στο στάδιο της ηθικής ανάτασης που έζησαν οι ΗΠΑ στις αρχές του 20ου αιώνα. Όλα δείχνουν ότι βαδίζουμε στην ίδια ηθικολογική υπεραντίδραση μέχρι να βρούμε τον ίσιο δρόμο.
Στην κοινωνία που υπάρχει διαφθορά λειτουργεί ο νόμος του Γκρίσαμ. Ο διεφθαρμένος πολιτικός έχει περισσότερα χρήματα να κάνει εκλογές, άρα βγάζει εκτός τον «πτωχό πλην τίμιο» πολιτευτή, και ο διεφθαρμένος επιχειρηματίας που παίρνει τις δουλειές από το κράτος, κλείνει τον απέναντι που δεν μετέρχεται τέτοιων μεθόδων.
Σύμφωνα με την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία (ΕΣΥΕ) μέσα σε δέκα μόλις χρόνια, οι Έλληνες αγρότες μειώθηκαν κατά ένα τρίτο, αγγίζοντας από το 20,8% μόλις το 12% του εργατικού δυναμικού της χώρας.
Το νέο Airbus κατασκευάζεται σε όλη την Ευρώπη πλην της Ελλάδος. Ας υποθέσουμε ότι η εταιρία, ήθελε να παράγει κάποια εξαρτήματά της στην Ελλάδα. Ή ένα κομμάτι της ατράκτου του νέου της τεχνολογικού θαύματος, του αεροσκάφους Α380. Για να δούμε τι θα τράβαγε…
Για να ανορθωθεί η οικονομία χρειάζεται συνολική αναδιάρθρωση του ιδεολογικού ιστού που συντηρεί αυτό το αντιπαραγωγικό μοντέλο της οικονομίας.
Ακούγεται τραγικό ότι μετά από μια τέτοια καταστροφή τα χρηματιστήρια της περιοχής ανεβαίνουν, αλλά η πραγματική τραγωδία θα ήταν αν έπεφταν. Κακά τα ψέματα! Η καταστροφή είναι ένα πράγμα. Η επούλωση των πληγών είναι το δεύτερο. Και για αυτό χρειάζονται κεφάλαια, πέρα από την βοήθεια που πρέπει πιο απλόχερα να δώσει η Δύση.
Ο Κέινς, η διαπλοκή και …τρεις μπογιατζήδες στον παράδεισο
