Η διαφθορά θα βρίσκεται πάντα ένα βήμα μπροστά, γιατί πληρώνει καλύτερα. Μία μόνο λύση υπάρχει. Να μειώσουμε τις ευκαιρίες για διαφθορά. Να αποκρατικοποιήσουμε, όσο το δυνατόν ταχύτερα, όσα περισσότερα μπορούμε.

Φιλελεύθερη Δημοκρατία δεν σημαίνει απουσία κράτους ελεγκτή. Σημαίνει απουσία κράτους, που το παίζει επιχειρηματίας.

Οι βουλευτές δεν μπορούν και δεν πρέπει να συνδιοικούν τράπεζες ή επιχειρήσεις κοινής ωφελείας. Οι εθνικοί ή κοινωνικοί στόχοι πρέπει να εξυπηρετούνται αποκλειστικά από τον προϋπολογισμό.

Η πολιτική δεν έχει επιχειρηματικές προτεραιότητες και καλά κάνει. Άλλη είναι η δουλειά της και γι’ αυτό θα πρέπει να της ξεφορτώσουμε τις επιχειρήσεις, που έτσι κι αλλιώς δεν μπορεί να κουμαντάρει.

Το νομοσχέδιο για τα μισθολογικά των ΔΕΚΟ μπορεί να θεωρείται αναγκαίο για την επιβίωση αυτών των εταιρειών, δεν είναι όμως επ’ ουδενί φιλελεύθερο.

Οτιδήποτε κι αν γίνει σ’ αυτή τη χώρα προβάλλονται μόνο οι κίνδυνοι και αποσιωπώνται οι ευκαιρίες

Η σοβαρότητα μιας κυβέρνησης πρέπει να είναι αντιστρόφως ανάλογη της δημοτικότητας του υπουργού Οικονομικών της.

Υπάρχει πρόβλημα διαφθοράς στον υπό τη Νέα Δημοκρατία κρατικό μηχανισμό κι αυτό γιατί και το κράτος, αλλά και η κοινωνία έχει συνέχεια.

Η συζήτηση για την οικονομία πρέπει να γίνει βαθύτερη και πιο συγκεκριμένη. Όλοι υπερθεματίζουν τη μείωση του κράτους, αλλά κανείς δεν εξηγεί τι ακριβώς εννοούν και πώς θα επιτευχθεί αυτή…

Είτε η σύνοδος των υπουργών Οικονομικών της Ε.Ε. (ECOFIN) αποδεχθεί την τιτλοποίηση των ληξιπρόθεσμων χρεών είτε όχι οι δομικές ανάγκες της οικονομίας που δημιουργούν την ανάγκη τιτλοποιήσεων παραμένουν.

Δεν μπορεί η ηθικολογία να αποτελεί το μοναδικό μέτρο αξιολόγησης μιας κυβέρνησης και για έναν απλό λόγο: Όσο κι αν είναι περίεργο, οι ψηφοφόροι στο τέλος της τετραετίας, θα ιεραρχήσουν χαμηλότερα την ηθική από την τσέπη τους.

Κανείς δεν γνωρίζει αν το κεφαλαιοποιητικό σύστημα είναι καλό για τη χώρα. Έτσι κι αλλιώς, δεν συζητήθηκε ποτέ. Απλώς υβρίζεται.

Η ΕΣΥΕ πρέπει να γίνει ανεξάρτητη αρχή, έτσι ώστε να απεγκλωβιστούμε από την αντιπαραγωγική συζήτηση περί «μαγειρέματος των στοιχείων» και να μπούμε στα ουσιαστικά ζητήματα.

Πρέπει να ξαναδούμε την αγορά εργασίας από την αρχή. Η εμμονή σε δόγματα που είναι νεκρά γράμματα δεν βοηθάει καν τους εργαζομένους.

Το καλύτερα φυλαγμένο μυστικό το ελληνικού κράτους είναι ποια νυχτερινά κέντρα πουλάνε ποτά-μπόμπα στην Παραλιακή.

Δύο μόνο πολιτικοί προέβαλαν άμεσους εθνικούς κινδύνους ως αντεπιχείρημα για την ιδιωτικοποίηση της «Ολυμπιακής». Πρώτος ήταν ο κ. Γιώργος Καρατζαφέρης και δεύτερος ο κ. Αλέκος Αλαβάνος.

Ας πάρει όποιος θέλει την «Ολυμπιακή». (Aλήθεια! Οι εργαζόμενοι που βλέπουν τόσες προοπτικές για την εταιρεία τους γιατί δεν τη θέλουν;) Aρκεί να μην επιβαρύνεται ο Έλληνας φορολογούμενος. Ούτε άμεσα. Ούτε έμμεσα.

Έχει στηθεί μια ολόκληρη παραφιλολογία περί την «Ο.Α.», που εμπεριέχει λίγο συναισθηματισμό, πολλά παρελθόντα νούμερα και περισσότερες λογικές ακροβασίες.

Aν «διατηρηθεί ο δημόσιος χαρακτήρας της O.A. το πρώτο ερώτημα είναι: τι μας εξασφαλίζει ότι και οι επόμενοι ή οι μεθεπόμενοι δεν θα είναι κακοδιαχειριστές; H καλή τους ψυχή; H Aριστερή τους συνείδηση;

Yποτίθεται ότι o δημόσιος διάλογος γίνεται για να κατατεθούν κάποιες απόψεις και προτάσεις, ώστε συντιθέμενες να βρεθεί η βέλτιστη λύση στο πρόβλημα. Mε την ακύρωση δια της συνωμοσιολογίας αυτού του εργαλείου μονίμως οδηγούμαστε σε χείριστες λύσεις.